Την ταινία του Σάκη την είδα την δεύτερη μέρα που βγήκε (11/5/2007) απλά επειδή ήθελα να είμαι συγκεκριμένη στην άποψή μου το καθυστέρησα. Λοιπόν τελικά πράγματι μπορεί να χαρακτηριστεί ως η ταινία του Σάκη. Μπορώ να πω πως μόνο αυτό της αρκεί. Για να μην πω πως και η λέξη ταινία με τον όρο που τον ξέρουμε (σενάριο, αρχή-μέση-τέλος) είναι υπερβολική. Αλλά δεν το λέω για να μη γίνω σκληρή για τον Σάκη που δεν του αξίζει.
Καταρχάς να το πω σε περίπτωση που δε φάνηκε ακόμα, πως μου αρέσει ο Σάκης και μάλιστα δε μου άρεσε στα 15 αλλά τώρα, μάλλον γιατί όσο μεγαλώνει ομορφαίνει και ωριμάζει.(Μου άρεσε γύρω στα 10 που με θυμάμαι να τραγουδάω το περιβόητο «Θα σου κάνω μακαρόνια με κιμά για να φας», αλλά τέλος πάντων!!!) Πήγα λοιπόν για να δω αυτή την ταινία από περιέργεια για την πρώτη του ταινία. Τελικά ο λόγος που πήγαν όλοι να δουν αυτή την ταινία ήταν ο ίδιος και μάλιστα δεν έπεσαν έξω. Σε αυτή την ταινία δε μπορείς να δεις τίποτα άλλο παρά το Σάκη. Όχι μόνο γιατί πολλοί(πολλές) πάνε μόνο για να δουν πράγματι το Σάκη αλλά γιατί δυστυχώς (πραγματικά δυστυχώς) η ταινία δεν προσφέρεται για κάτι άλλο. Δυστυχώς το σενάριο απλά δεν υπάρχει, υπάρχουν πολλά κενά στην υπόθεση, όλα γυρίζουν γύρω από το Σάκη (επιβεβαιώνοντας με το παραπάνω το λόγο που πήγαν όλοι να το δουν), οι υπόλοιποι ηθοποιοί δε δείχνουν κάτι ξεχωριστό(απλά μια εύθυμη νότα ο Δημήτρης Κουρούμπαλης-με την έννοια του εύθυμου όπως τη βλέπουμε στις σύγχρονες ελληνικές κωμωδίες) και ναι μπορώ να πω ότι βαριέσαι σε κάποιο σημείο. Ότι θα βαριόμουνα στην ταινία του Σάκη δε θα το περίμενα πριν την δω αλλά δυστυχώς έγινε. Σε κάποια φάση λίγο μετά τη μέση, όταν έχεις εμπεδώσει το Σάκη πια, τον έχεις δει από κάθε πιθανή οπτική γωνία(βρεγμένο, βρώμικο, ροκ, ερωτικές στιγμές, με μπουρνούζι, κλπ κλπ) και περιμένεις κάτι από την ταινία επιτελόυς, απλά μένεις στο... περίμενε!! Δηλαδή και σκηνοθετικά θα μπορούσε να είναι καλύτερο αν και ξαναλέω θεωρώ ότι το μεγάλο πρόβλημα ήταν στο σενάριο. Δηλαδή βλέπεις για παράδειγμα τον κολλητό του Στέφανου-Σάκη να πεθαίνει και μέχρι τότε δεν μας είχε δείξει τι τον απασχολούσε ή κάτι τέτοιο. Μας τον είχε δείξει απλά δίπλα στον Στέφανο-Σάκη. Επίσης η Ντορέττα Παπαδημητρίου παραμένει αινιγματική φιγούρα μιας και ενώ έχει σχέση με τον Στέφανο, περνούν στιγμές που δεν είναι κοντά και φυσικά την πλευρά της Ντορέττας(δε θυμάμαι το όνομά της στην ταινία!!) δεν την είδαμε ποτε! Παρόλα αυτά ήταν πάρα πάρα πολύ καλή η τεχνική επεξεργασία και η εικόνα, μου φάνηκε διαφορετική από οποιαδήποτε άλλη ελληνική ταινία και έμαθα ότι έγινε στο Λονδίνο, εκεί που γίνονται και πολλές γνωστές μεγάλες ταινίες.
Η σχέση με τους υπόλοιπους ηθοποιούς εκτός των κενών που υπάρχουν έχει προβλήματα και στη χημεία. Ενώ με τους άνδρες χαρακτήρες είναι καλά, νομίζω με τις Παπαδημητρίου και Σκιάδα δεν είχε και τόσο καλή χημεία. Αν και υπήρχε και με τις δυο ερωτισμός δε φάνηκε αρκετά ρεαλιστικό. Βέβαια αυτό είναι τελείως λεπτομέρειες απλά επειδή το σκέφτηκα, το αναφέρω κι αυτό. Η Σκιάδη παρόλα αυτά ήταν αρκετά συμπαθής και το λέω γιατί δεν την ήξερα.
Επίσης άκουσα από κριτικό ότι στη διάρκεια της ταινίας ξεχνάς ότι βλέπεις τον Σάκη Ρουβά και μπαίνεις στο ρόλο του, του Στέφανου (τον αποκαλούσαν και Στεφ!). Εγώ οφείλω να το πω δυστυχώς δεν μπόρεσα να μπω καθόλου σε αυτό το «τρυπάκι». Δυστυχώς δε μπόρεσα ούτε στιγμή να μπω στην ταινία. Δεν σου δίνουν δηλαδή τη δυνατότητα να δεις το ρόλο ως ρόλο όταν και όλο το promotion λέει « η ταινία του Σάκη». Μιας και ο ρόλος είναι κοντινός του(τραγουδιστής απλά εδώ σε ροκ συγκρότημα) και τον βλέπεις να τραγουδάει με κιθάρα ή σε συναυλία δεν είναι τόσο εύκολο να πεις ότι θα τον δεις ως ήρωα. Αν και προσπαθούν να τον τσαλακώσουν και φαίνεται αλλιώς από ότι τον παρουσιάζουν ως τραγουδιστή(να βρέχεται,συνεχώς με τα ίδια βρώμικα ρούχα-πιο ροκ καταστάσεις από ότι τον έχουμε συνηθίσει), υπάρχουν οι στιγμές που με ένα χαμόγελο, μια κίνηση λες να ο Σάκης! Πάντως ως προς την εμφάνιση το λέω ότι έκαναν φιλότιμες προσπάθειες και μου άρεσε αυτή η ροκ εκδοχή του Σάκη με τα All star, τα μάτια με το μαύρο μολύβι, τα δερμάτινα ρούχα και τις μπότες. Δηλαδή με εξαίρεση τα δερμάτινα και τις μπότες, τα άλλα του πάνε πολύ!!
Ακόμα περιμένω ένα καλό soundtrack (ελπίζω να μη με διαψεύσει) μιας και είχε ωραία μουσική η ταινία. Το One with this world και το Ζήσε τη ζωή έχουν ήδη γίνει γνωστά και επίσης τραγούδησε Suspicious Minds και πολλά άλλα στη διάρκεια της συναυλίας. Το One with this world συγκεκριμένα ήταν πολύ καλό μέσα στην ταινία μιας και βλέπαμε να γυρίζεται ως βιντεοκλίπ μαζί με την Ντορέττα και να δυναμώνει σταδιακά η μουσική. Το ίδιο καλή και η υπόλοιπη μουσική της ταινίας (εκτός Σάκη) και προσωπικά μου έχει μείνει το Down on my knees.
Συμπερασματικά, καλός ο Σάκης, θέλει να κάνει τα πρώτα του βήματα στον κινηματογράφο, να τον βοηθήσουμε, να τον προστατέψουμε αλλά να υπάρχει και ολοκληρωμένη ταινία. Δαπανήθηκαν συνολικά αν δεν κάνω λάθος 2.000.000 ευρώ και θα μπορούσε πραγματικά να είναι πολύ καλύτερη η ταινία. Δηλαδή με βάση τα χρήματα που δαπανήθηκαν και τις προσδοκίες της παραγωγής περίμενα περισσότερα. Περίμενα περισσότερα από όλους ώστε να μπορούμε να μιλάμε τώρα για μια πάρα πολύ καλή ταινία στο είδος της. Πραγματικά είχε δυνατότητες η ταινία. Και πρέπει να δαπανόνται χρήματα για τον ελληνικό κινηματογράφο γιατί τον έχουμε λίγο ξεχάσει. Να δίνονται όμως όταν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο που αξίζει. Όταν όμως ακούω ότι είχε αρχίσει να διαφημίζεται χωρίς να υπάρχει σενάριο και πως άλλαξαν ξαφνικά σκηνοθέτη...
Θα μπορούσε δηλαδή αυτή η ταινία να εκμεταλλευτεί το όνομα και την ενέργεια του Σάκη αλλά ταυτόχρονα να απολαύσουμε και μια ευχάριστη ταινία. Να συνδυαστεί δηλαδή το τερπνόν μετά του ωφελίμου (το τερπνόν-ωφέλιμο ως προς το Σάκης-ταινία εξαρτάται από τα γούστα του καθενός!!!).
Παρόλα αυτά, αν και δεν ξέρω πώς πάει εισπρακτικά, μένει στις μνήμες όλων μας ως η μεγαλύτερη ελληνική παραγωγή και φυσικά ως η πρώτη ταινία του Σάκη. Εγώ πάντως περιμένω κι άλλες!
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ : 3.5/5
(Υποκειμενική βαθμολογία γιατί πέρασα καλά και είδα 99’ Σάκη!!)
Περισσότερα... »
φατα. Μου αρέσει που ο Αθερίδης συνηθίζει να εντάσσει στο χιούμορ του την επικαιρότητα και όλα όσα συμβαίνουν κατά καιρόυς. Η Σμαράγδα, την οποία την λάτρεψα ως κωμικό στο Παρα Πέντε, είναι σαν συνέχεια της Ντάλιας και για άλλη μια φορά πολύ καλή ως κωμικός αλλά και ως ηθοποιός συνολικά. Έκπληξη για μένα η Βίκυ Βολιώτη που δεν την ήξερα αλλά ήταν πάρα πολύ καλή ως Ελληνογερμανίδα. Τον Αντώνη Λουδαρο τον έχω δει ήδη στο Μόνο Εσύ, πάλι σενάριο Αθερίδης με συμπρωταγωνίστρια την επίσης συμπάθειά μου Ζέτα Μακρυπούλια, και πραγματικά είναι πολύ καλός.
