Ιστορία:
Ο Όμηρος αναφέρει την "νήσου Συρίην" που είναι πιθανότατα η Σύρος. Οι πρώτοι κάτοικοί της ήταν οι Φοίνικες. Στο βόρειο τμήμα του νησιού, στην Χαλανδριανή και στο Καστρί, βρέθηκαν: προϊστορική ακρόπολη, οικισμός και νεκροταφείο που μαρτυρούν ότι εκεί αναπτύχθηκε πολιτισμός (Κυκλαδικός πολιτισμός 3200 π.Χ. 2000 π.Χ.). Μέσα του 6ου αιώνα π.Χ. γεννήθηκε εδώ ο φιλόσοφος, φυσικός και αστρονόμος Φερεκύδης. Τον 5ο κ 4ο αιώνα π.Χ. είναι μέλος της Αθηναϊκής συμμαχίας. Αργότερα όπως και άλλα κυκλαδονήσια γίνεται στόχος των πειρατών και ο πληθυσμός μειώνεται σημαντικά. Τον 8ο αιώνα μ.Χ. αρχίζει η οικοδόμηση του οικισμού της Aνω Σύρου. Το 1566 καταλαμβάνεται από τους Τούρκους. Κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας βρίσκεται κάτω από την προστασία των Ενετών και των Φράγκων. Καθιερώνεται ο καθολικισμός αλλά διατηρούνται αναλλοίωτα τα ήθη, τα έθιμα και η ελληνική γλώσσα. Κατά την περίοδο της ελληνικής επανάστασης δέχεται πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία, Κρήτη, Χίο, Κάσο, Ψαρά και ενισχύει οικονομικά τον αγώνα. Οι νέοι της κάτοικοι είναι ναυτικοί, έμποροι με ικανότητες, γνώσεις και ανοιχτό μυαλό, που βρίσκοντας έναν ασφαλή και ειρηνικό τόπο εγκαθίστανται γύρω από το λιμάνι και τους γύρω λόφους. Αυτοί δημιουργούν την νέα πόλη η οποία το 1826 ονομάζεται Ερμούπολη προς την τιμήν του Ερμή, θεού του εμπορίου. Όλο τον 19ο αιώνα γνώρισε μεγάλη οικονομική, εμπορική, ναυτική, βιομηχανική και πολιτιστική ανάπτυξη. Μετά την διάνοιξη του ισθμού της Κορίνθου και την ανάπτυξη του Πειραιά, η Σύρος αρχίζει να παρακμάζει. Τα εργοστάσια κλείνουν και μεταφέρονται στον Πειραιά. Το Νεώριο επίσης. Ο πληθυσμός μειώνεται αισθητά καθώς οι κάτοικοι καταφεύγουν στον Πειραιά και την Αθήνα για να βρουν εργασία. Μετά το 1980 έχει αρχίσει να αποκτά λίγη από την παλιά της δόξα.Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Σύρος, η αρχόντισα του Αιγαίου" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
