Syros Blogs » Ριζοβόλος

Feeds

1433 άρθρα από 31 πηγές

Aa - Zz (573)

• English.gr (136)
• Fragile dreams (26)
• Gina's Gateways (2)
• GWC (23)
• Hungry days (12)
• Imakolata (1)
• johnpele (18)
• MY.aegean.gr Community - News Articles (257)
• Perris-kopio (13)
• Pionero (21)
• Radio amateur (3)
• Recycling Syros (43)
• T-Moviez (18)

Αα - Ωω (860)

• 18ο Εργασιακό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης (10)
• 1ο Εργασιακό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου (8)
• Άλλως αναλίσκεις ύδωρ (24)
• Ό,τι του φανεί, του... Λωλοστεφανή! (33)
• Ανθρωποθυρίδα (337)
• Γάμος Παύλου - Ευαγγελίας (2)
• Γιώργος Παπαμανώλης (35)
• Γιάννης Μπαριτάκης (2)
• Ιχνηλάτης (10)
• Καλό μήνα και θυμηθείτε να φορέσετε Μαρτ(ακ)η! (15)
• Μάριος Βουτσίνος (25)
• Μάθε παιδί μου γράμματα... (32)
• Ομιλος Rotaract Ερμουπόλεως (65)
• Πανεπιστημιο Αιγαίου Κατάληψη (Σύρος) (2)
• Πολιτιστικός Σύλλογος Κρητών Σύρου (100)
• Ριζοβόλος (60)
• Σύρος, η αρχόντισα του Αιγαίου (6)
• Σκόρπιες σκέψεις και πληροφορίες (97)

Ριζοβόλος (59)

• Σύρος - Κυκλάδες, 04.09.2010
• 15:13

  Ο Ροκφέλερ αποκάλυψε την απάτη της 9/11 στον Ααρών Ρούσο.

   »  Ριζοβόλος
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 29.08.2010
• 15:19

  ΒΟΒ CHAPMAN -ΞΕΠΟΥΛΑΝΕ ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!!!

   »  Ριζοβόλος
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 15.08.2010
• 14:46

  Αγνή Παρθένε Δέσποινα

   »  Ριζοβόλος
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 05.08.2010
• 17:52

  Ναυτική βάση της Ρωσίας στη Σύρο;

   »  Ριζοβόλος
  
  Σύμφωνα με το σημερινό πρωτοσέλιδο της εφημερίδας "Αυριανή" η Ρωσία αναζητά έδαφος στην ελληνική επικράτεια για την ίδρυση ναυτικής βάσης.Η ομόδοξη χώρα προσφέρει 100 δισεκατομμύρια Ευρώ σε αντάλλαγμα για την επίτευξη της συμφωνίας και προτείνει τη Σύρο .Σε περίπτωση που η ελληνική κυβέρνηση αρνηθεί την πρόταση αυτή,οι Τούρκοι είναι ανοιχτοί για συνεργασία με τη ρωσική κυβέρνηση.Περισσότερα εδώ:
  
  [www.syrostoday.gr]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 26.07.2010
• 12:53

  Το νέο τεύχος του περιοδικού Ρεσάλτο

   »  Ριζοβόλος
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  ΡΕΣΑΛΤΟ- Τεύχος 50
  
  ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ Πέμπτη, 22 Ιουλίου
  Περιεχόμενα
  Της Σύνταξης:
  Γ. Παπανδρέου: Η «κολυμπήθρα του Σιλωάμ»
  Στην αιχμή της βροντής:
  Ηλ. Σιαμέλας: Ελληνοχαλαστές φασουλήδες
  Δ. Νατσιός: Eν αναμονή της θρυαλλίδας
  Θάλεια Βεργή: Οι πωρωμένοι: φτύστε τους
  
  Πολιτικές αιχμές:
  Θ. Παπανικολάου: Τα σοφίσματα περί «εντίμων» και «αρίστων»
  Α. Πλάκας: Η απελπισία είναι κακός σύμβουλος!
  Υπάρχει διέξοδος
  Στεφ. Ληναίος: Η νέα γερμανική κατοχή
  Ρεσάλτο: «Αριστερά: Η «εξέγερση» των λόγων και του ψηφοδελτίου
  Γ. Αντύπας: Οι προδοτικές καμαρίλες των συνδικαλιστών
  Π. Λέφας: Το ΚΚΕ δεν είναι «ανάχωμα»
  Αντωνία Κυριακού: «Διαφάνεια»: το άλλοθι της τοκογλυφίας
  Γ. Αντύπας: «Ελεγχόμενη χρεοκοπία»
  
  Αναλύσεις:
  Κων. Ρωμανός: Η χαμένη τιμή των Ελλήνων
  Ν. Πικρός: Η «νομιμότατα» της Νέας Τάξης
  
  Εθνικά ζητήματα
  Ρεπόρτερ: Η Θράκη: το πρώτο θύμα
  Θάλεια Βεργή: Γιανναράς: Υμνητής του «οράματος» Νταβούτογλου
  Α. Πλάκας: Γιανναράς: Υμνητής των μεταπρατών του χρήματος
  Διογένης: Έλληνες ή ελληνόφωνοι;
  
  Τρομοκρατία-προβοκάτσιες
  Ν. Πικρός: Η βόμβα Χρυσοχοΐδη: Νέοι εφιάλτες
  Κ. Κόκκινος: Τι κάνει νιάου-νιάου
  Π. Λέφας: Το σήριαλ της «βόμβας Χρυσοχοΐδη»
  
  Ζητήματα Παιδείας
  Θωμάς Γκιάτας: Διδασκαλική Ομοσπονδία: Το δεκανίκι του καθεστώτος
  Δ. Νατσιός: Νόμιμες και ηθικές… αναισχυντίες
  
  Ορθοδοξία και κοινωνία
  π. Γ. Μεταλληνός: Ο Μέγας Κωνσταντίνος και ο Χριστιανισμός
  Επίσκ. Ιερόθεος Βλάχος: Οι σύγχρονοι τοκογλύφοι
  Θ. Παπανικολάου: Ορθοδοξία: Σύμβολο ταυτότητας και μαζικής μνήμης
  Ν Πικρός: Αρχιεπίσκοπος: «όχημα» της Νέας Τάξης
  
  Επαναστατικές μνήμες
  Θ. Παπανικολάου: α) Γιάννης Βερούχης, ο ακηλίδωτος αγωνιστής
  β) Ο Γιάννης Βερούχης αφηγείται
  
  Άποψη
  Γ. Μαργέτης: Το πρόβλημα του κράτους
  Πολιτισμός
  
  Διογένης: Το «διανοητικό Νομισματικό Ταμείο»
  Διογένης: Τα απόβλητα στην εξουσία
  Ισμήνη Ράπτη: Τα δηλητηριώδη κόπρανα
  
  Ποδόσφαιρο:
  Ρεπόρτερ: Κωνσταντόπουλος: Ποδόσφαιρο και διαπλοκή
  Κ. Κόκκινος: Τα αφεντικά, η διαπλοκή και το «τέλος της μεταπολίτευσης»
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 04.07.2010
• 19:01

  O Gerald Celente για την Ελλάδα και όχι μόνο

   »  Ριζοβόλος
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 19.06.2010
• 16:54

  Χαρά Νικοπούλου - Ο αποχαιρετισμός στους μαθητές της στο Μ.Δέρειο

   »  Ριζοβόλος
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 10.06.2010
• 21:53

  Πάσα διαφωνία μεταξύ Ελλήνων είναι διαφωνία μεταξύ ηρώων

   »  Ριζοβόλος

  "Λέτε ότι αγαπάτε την Ελλάδα,αλλά ζητάτε να αποκεφαλίσετε τους Έλληνες".

  "O εθνισμός μας είναι θεμελιωμένος στα αίματα 800.000 Ελλήνων".

  "Μήπως θέλετε να σφάξετε εμάς για να κατοικήσετε εσείς;"

  "Πάσα διαφωνία μεταξύ Ελλήνων είναι διαφωνία μεταξύ ηρώων".

  ''Επειδή είσαι αλλοεθνής ,δεν μπορείς να είσαι δίκαιος".

  Ένας προφητικός λόγος από τον Πολυζωίδη (Κούρκουλος) που αρνήθηκε να καταδικάσει σε θάνατο τον Κολοκοτρώνη.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 08.06.2010
• 12:14

  Ο ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΔΝΤ (THE LORD OF IMF)

   »  Ριζοβόλος
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 29.05.2010
• 00:10

  ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΣΤΑ ΤΕΙΧΗ 29.05.1453

   »  Ριζοβόλος
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 24.05.2010
• 11:54

  ΔΝΤ βρε ΔΝΤ (Το τραγούδι του ΔΝΤ)

   »  Ριζοβόλος
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 21.05.2010
• 21:03

  24-3-2008 ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΤΑΦΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

   »  Ριζοβόλος
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 07.05.2010
• 11:39

  Έχετε μια κυβέρνηση -μαριονέτα που προδίδει το ελληνικό έθνος

   »  Ριζοβόλος
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 11:39

  Alex Jones ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΗΝ ΠΑΡΑΔΩΣΕΤΕ ΤΑ ΟΠΛΑ! 1/2 (Greek subs)

   »  Ριζοβόλος
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 05.05.2010
• 11:47

  O Max Keiser για την ελληνική κρίση και τον προδοτικό ρόλο της κυβέρνησης Παπανδρέου

   »  Ριζοβόλος
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 02.05.2010
• 14:38

  ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΝΑΖΙ

   »  Ριζοβόλος
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 29.04.2010
• 12:53

  W. TARPLEY (Greek subs) ΕΣΚΕΜΜΕΝΟ ΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

   »  Ριζοβόλος
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 27.04.2010
• 14:44

  Μ ΜΗΛΙΑΡΑΚΗΣ : ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΣΤΗ ΜΑΣΟΝΙΑ 29-11-09

   »  Ριζοβόλος
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 26.04.2010
• 22:55

  Κείνη την ώρα

   »  Ριζοβόλος
  Από την ποιητική συλλογή "Ο γάμος του τρελλού"
  Στίχοι γραμμένοι στο Δαφνί .Ποιητής:Στέλιος Τσαγκάς
  
  Κατηγορείσαι
  προδότης
  πως είσαι
  
  Ο Βελουχιώτης,αλλιά του
  τα δόντια του τρίζει
  και τα μυαλά του
  στον αέρα σκορπίζει.
  
  Στην σκλαβωμένη την χώρα
  ο εχθρός αλωνίζει
  κι η ιστορία κείνη την ώρα
  έναν αιώνα τώρα
  πίσω τον δείκτη γυρίζει
  
  Και ο αγέρας σφυρίζει
  και χαϊδεύει τα ματωμένα τα γένεια
  και τα μαύρα μαλλιά ανεμίζει
  του Βελουχιώτη του Άρη
  και η Ελλάδα με έννοια
  κάτω από των Τρικάλων το Φανάρι
  σα Παναγιά για το Χριστό που δακρύζει
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 02:24

  Bob Chapman: Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟΔΙΟΠΟΜΠΑΙΟΣ ΤΡΑΓΟΣ

   »  Ριζοβόλος
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 02:20

  Rotting Christ - Orders From The Dead (cover)

   »  Ριζοβόλος
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 12.04.2010
• 23:03

  Τέσσερεις σημειώσεις γιὰ τὸ σχολεῖο

   »  Ριζοβόλος
  του Σταῦρου Ζουμπουλάκη
  
  Τὸ σχολεῖο βρέθηκε στὸ ἐπίκεντρο τῆς κρίσης τοῦ Δεκεμβρίου. Τὰ Γυμνάσια καὶ τὰ Λύκεια τῆς χώρας ἔζησαν μέρες ταραχῆς καὶ ἔντασης. Οἱ μαθητὲς ταυτίστηκαν συναισθηματικὰ μὲ τὸν νεκρὸ συνομήλικο καὶ ἀντέδρασαν ἀκαριαῖα: συνελεύσεις, ἀποχὴ ἀπὸ τὰ μαθήματα, καταλήψεις, διαδηλώσεις.
  
  Ἔμειναν ἔξω ἀπὸ τὸ χορὸ οἱ βαριεστημένοι καὶ οἱ ἀδιάφοροι. Δὲν θὰ μιλήσουμε παρακάτω γιὰ τὰ γεγονότα, τὶς αἰτίες τους, τὴ σημασία τους καὶ τὶς ἐλπίδες ποὺ γεννοῦν ἤ ποὺ διαψεύδουν, οὔτε θὰ μιλήσουμε γενικὰ γιὰ τὸ σχολεῖο καὶ τὸ ρόλο του. Θὰ σχολιάσουμε ἁπλῶς, πολὺ σύντομα, ὁρισμένες ἀπόψεις ποὺ διατυπώθηκαν τὶς μέρες ἐκεῖνες (ἀλλὰ ὄχι μόνο) στὰ ἔντυπα καὶ ἠλεκτρονικὰ ΜΜΕ καὶ οἱ ὁποῖες ἐκφράζουν ρητὰ ἡ ὑπόρρητα μία γενικότερη στάση ἀπέναντι στὸ σχολεῖο.
  
  1. Ἕνα ρῆμα ποὺ εἶχε, ἀπροσδόκητα, πολὺ ὑψηλὰ ποσοστὰ χρήσης τὶς μέρες τοῦ Δεκέμβρη ἦταν τὸ ρῆμα «ἀφουγκράζομαι» καὶ ἡ προτρεπτικὴ ὑποτακτικὴ «νὰ ἀφουγκραστοῦμε τὰ παιδιά». Νὰ σημαίνει κάτι ἄραγε τούτη ἡ λεξιλογικὴ καὶ συντακτικὴ ἐπιλογή; Νομίζω πὼς ὅσοι τὴν ἔκαναν ἐννοοῦσαν ἡ ὑπονοοῦσαν ὅτι τὰ παιδιὰ ἔχουν μέσα τους τὴν ἀλήθεια, εἴτε τὴν ἐκφράζουν καθαρὰ εἴτε τὴν ψελλίζουν ἀδέξια, καὶ ἂν στήσουμε προσεκτικὰ τὸ αὐτί μας θὰ τὴν ἀκούσουμε, θὰ τὴ συλλάβουμε. Τὰ παιδιὰ τὰ ξέρουν ὅλα, ἔτσι κι ἀλλιῶς, ὅπως ἔλεγε καὶ ἐκεῖνο τὸ δημοφιλὲς τραγουδάκι, καὶ δὲν ἀπομένει σέ μᾶς τοὺς ἐνήλικους παρὰ νὰ τὰ ἀκούσουμε μὲ προσοχή, δηλαδὴ νὰ τὰ ἀφουγκραστοῦμε. Ἐντέλει, τὰ παιδιὰ εἶναι ἀθῶα, τίμια, εἰλικρινῆ, σοφά. Ἂς ἐνωτισθοῦμε τὴ μυστικὴ φωνή τους.
  
  Ἕνα ἄλλο ρῆμα ὡστόσο ποὺ δὲν ἀκούστηκε διόλου καὶ ποὺ θὰ ἀκούγεται στὸ ἑξῆς ὅλο καὶ λιγότερο, ἀνήκει σχεδὸν στὶς ἀπαγορευμένες λέξεις, εἶναι τὸ ρ. «διδάσκω». Ὅταν ὅμως μιά κοινωνία ἀφουγκράζεται τὰ παιδιὰ μὰ δὲν τὰ διδάσκει, σημαίνει ἁπλούστατα καὶ τραγικότατα ὅτι δὲν ἔχει τίποτε νὰ τοὺς πεῖ, δὲν ἔχει κάτι νὰ τοὺς παραδώσει. Στὴ σχολικὴ γλώσσα ἡ διδασκαλία λέγεται σοφὰ καὶ παράδοση, τὸ «παραδίδω» εἶναι συνώνυμο τοῦ «διδάσκω». Αὐτὸ ἀκριβῶς ἄλλωστε σημαίνει διδάσκω: παραδίδω στοὺς μαθητὲς γνώσεις, ἀλήθειες, ἀξίες καί, κυρίως, τοὺς παραδίδω ἕναν κόσμο ὁλόκληρο, τὸν κόσμο ποὺ παρέλαβα ἀπὸ τοὺς πατέρες. Ἡ ἐκπαίδευση ὑπάρχει ἐπειδὴ ἀκριβῶς εἴμαστε θνητοὶ καὶ πρέπει κάπου νὰ ἀφήσουμε τὸν κόσμο μας, πρέπει σὲ κάποιους νὰ τὸν παραδώσουμε καὶ νὰ τοὺς ἑτοιμάσουμε νὰ τὸν παραλάβουν.
  
  Ὁ Τζαὶμ Σεμπρούν (Jaime Semprun) στὸ βιβλίο του L'Abime se repeuple (1997) γράφει τὸ ἑξῆς:
  Ὅταν ὁ οἰκολόγος πολίτης ἰσχυρίζεται ὅτι θέτει τὸ πιὸ ἐνοχλητικὸ ἐρώτημα: ποιὸν κόσμο θὰ ἀφήσουμε στὰ παιδιά μας;, ἀποφεύγει νὰ θέσει ἕνα ἄλλο πραγματικὰ ἀνησυχητικὸ ἐρώτημα(1). Σὲ τί εἴδους παιδιὰ θὰ ἀφήσουμε τὸν κόσμο;
  
  Ο Jean-Claude Michea, στὸν ὁποῖο διαβάζω τὸ παράθεμα, θεωρεῖ πὼς «αὐτὸ εἶναι στὸ ἑξῆς τὸ ἐκπληκτικὸ ἐρώτημα». Ὅσο θὰ λιγοστεύουν ἐκεῖνοι ποὺ ἀναλαμβάνουν τὴν εὐθύνη τῆς διδασκαλίας καὶ τῆς παράδοσης, καὶ θὰ πληθαίνουν οἱ ἀφουγκραστές, τόσο τὸ παραπάνω ἐρώτημα θὰ γίνεται ἐκπληκτικότερο καὶ ἡ ὑπονοούμενη ἀπάντηση θὰ ἔρχεται ὅλο καὶ πιὸ κοντὰ στὴν πραγμάτωση. Ἂν πάντως οἱ τρυφεροὶ ἀφουγκραστές εἶχαν πράγματι τὴν ἱκανότητα νὰ ἀφουγκραστοῦν, τότε ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἄκουγαν εἶναι πὼς τὰ παιδιὰ δὲν ἔχουν ἀνάγκη νὰ βροῦν στὸ πρόσωπο τοῦ δασκάλου (καὶ τοῦ ἐνηλίκου ἐν γένει) τὸν ὅμοιο καὶ τὸν ἀδελφό τους —τὸν ὑποκριτὴ δηλαδή, κατὰ τὸν ἀκροτελεύτιο προλογικὸ στίχο τοῦ Μπωντλαίρ— ἀλλὰ ἐκεῖνον ποὺ θὰ τὰ διδάξει μὲ γνώση καὶ κύρος, ἕναν ἄνθρωπο μὲ ὑπόσταση καὶ ὄχι ἀέρα, κάποιον δηλαδὴ μὲ τὸν ὁποῖο νὰ ἀξίζει τὸν κόπο καὶ νὰ συγκρουστοῦν.
  
  2. Μία ἀπὸ τὶς θετικότερες ὄψεις τῶν μαθητικῶν κινητοποιήσεων τοῦ Δεκεμβρίου θεωρήθηκε τὸ γεγονὸς ὅτι ὁδήγησαν πολλοὺς μαθητὲς νὰ πολιτικοποιηθοῦν. Ὑποστηρίζω καὶ ἐγὼ προσωπικὰ ὁτιδήποτε σπάει τὸ κέλυφος τῆς ἐγωιστικῆς ἰδιώτευσης καὶ κάνει τοὺς ἀνθρώπους νὰ νοιάζονται γιὰ τὰ κοινὰ προβλήματα καὶ νὰ δροῦν συλλογικὰ γιὰ τὴν ἀντιμετώπισή τους. Βεβαίως κάθε πολιτικοποίηση δὲν εἶναι ἀπὸ μόνη της θετική. Πολιτικοποίηση εἶναι καὶ ἡ προσχώρηση σὲ ἀκροδεξιὲς ἡ φασιστικὲς ὀργανώσεις, σὲ σταλινικὰ κόμματα, σὲ ἀναρχικὲς ὁμάδες. Ἡ πολιτικοποίηση δὲν μπορεῖ ποτὲ νὰ παίρνει θετικὸ πρόσημο ἐρήμην τοῦ περιεχομένου της.
  
  Ἂς ὑποθέσουμε ὡστόσο πὼς οἱ μαθητὲς πολιτικοποιήθηκαν πρὸς τὴ σωστὴ κατεύθυνση, χωρὶς νὰ ἐξετάζουμε ἐδῶ ποιὰ θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι αὐτή. Ὅλα καλὰ καὶ ἅγια καὶ ἀντίρρηση καμιά. Ἐδῶ ἀκριβῶς ὅμως εἶναι ποὺ χρειάζεται μιά ἐξήγηση. Ὅσο σημαντικὴ καὶ ἂν εἶναι ἡ πολιτικοποίηση τῶν νέων, δὲν ἀποτελεῖ σκοπὸ τοῦ σχολείου. Οἱ μαθητές, τοῦ Γυμνασίου καὶ τοῦ Λυκείου ἐν προκειμένῳ, δὲν πᾶνε σχολεῖο γιὰ νὰ πολιτικοποιηθοῦν ἀλλὰ γιὰ νὰ μάθουν γράμματα. Δὲν μπορεῖ ποτὲ νὰ ἀποτελεῖ εὔσημο γιὰ τὸ σχολεῖο ἡ πολιτικὴ δράση ἡ πολιτικοποίηση τῶν μαθητῶν του. Οἱ λόγοι καὶ οἱ τρόποι τῆς πολιτικοποίησής τους βρίσκονται ἐκτός σχολείου καὶ ἔξω ἀπὸ τὸν αὐλόγυρό του ἄς πᾶνε σὲ ὅσες διαδηλώσεις θέλουν καὶ ἂς ἀναπτύξουν ὅποια νόμιμη πολιτικὴ δραστηριότητα προτιμοῦν.
  
  Ὅταν ὅμως μπαίνουν στὴ σχολικὴ αἴθουσα, ἐκεῖ παύει ὁ θόρυβος τοῦ κόσμου, οἱ κραυγὲς τῶν διαδηλώσεων, οἱ πολιτικὲς (καὶ ὅποιες ἄλλες) ἀντιμαχίες, γιὰ νὰ μπορέσει νὰ ἀκουστεῖ καθαρὰ ἡ φωνὴ τῶν μεγάλων σκιῶν τοῦ παρελθόντος, ἡ φωνὴ τῶν πατέρων. Τελικά, τὸ σχολεῖο, συγκροτώντας νέους μὲ παιδεία καὶ σκέψη, συμβάλλει μὲ ἕναν ἄλλο, ἔμμεσο ἀλλὰ πολὺ πιὸ οὐσιαστικό, τρόπο στὴν πολιτικοποίησή τους, ὥστε, ὅταν ἀποφοιτήσουν καὶ γίνουν πολίτες - γιατί, ὅσο εἶναι μαθητές, δὲν εἶναι ἀκόμη πολίτες—, νὰ εἶναι ἡ πολιτικὴ σκέψη καὶ πράξη τους ἀδογμάτιστη, ἔλλογη, δημοκρατική.
  
  3. Ἂν τὸ δεύτερο σχόλιο ἀφορᾶ ἕνα (λαθεμένο) εὔσημο ποὺ ἀποδόθηκε στὸ σχολεῖο, τὸ τρίτο ἀναφέρεται σὲ μιά ἀπὸ τὶς μομφὲς ποὺ ἀκούσαμε πολὺ συχνὰ νὰ τοῦ προσάπτεται. Εἰπώθηκε κατὰ κόρον ὅτι τὸ σχολεῖο εἶναι βαρετὸ καὶ πληκτικό. Πολλὰ τὰ ἐρωτήματα ποὺ ἀναφύονται ἀπὸ αὐτὴ τὴ μομφή. Καταρχᾶς τί ἀκριβῶς εἶναι πληκτικό, τὸ μάθημα, τὸ βιβλίο, ὁ δάσκαλος; Ἀποκλείεται νὰ εἶναι ὁ μαθητὴς βαριεστημένος καὶ ἀδιάφορος; Ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἡ διδασκαλία, αἴφνης, τῆς Γραμματικῆς τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν δὲν μπορεῖ ποτὲ νὰ γίνει συναρπαστική; Εἶναι δυνατὸν κάθε μάθηση νὰ γίνει εὐχάριστη, σὰν παιχνίδι;
  
  Ἔχω λοιπὸν τὴν ἐντύπωση, γιὰ νὰ μὴν πολλαπλασιάζω ἄσκοπα τὰ ἐρωτήματα, ὅτι ὅσοι προσάπτουν στὸ σχολεῖο τὴ μομφὴ αὐτὴ ἔχουν στὸ μυαλὸ τους κάτι πολὺ χειρότερο ἀπὸ τὸ ὑπάρχον: ἕνα σχολεῖο χωρὶς προσπάθεια, χωρὶς μόχθο, μία παιδεία χωρὶς παιδεμό. Ἁπλούστατα, δὲν γίνεται. Θὰ ὑπάρχει πάντα ἕνα μεγάλο ποσοστὸ ὄχι ἁπλῶς κόπου ἀλλὰ καὶ ἀπωθητικῆς ἀγγαρείας κατὰ τὴ μάθηση. Δὲν μπορεῖ κάθε μάθηση νὰ εἶναι σὲ ὅλες τὶς στιγμὲς της συναρπαστική. Οἱ μαθητὲς (καὶ οἱ γονεῖς τους) ἄλλωστε τὸ ξέρουν πολὺ καλὰ αὐτὸ καὶ τὸ ἀποδέχονται, ὅταν πρόκειται γιὰ τὶς ξένες γλῶσσες, τὴ μουσικὴ ἤ τὸ χορὸ ποὺ μαθαίνουν ἐκτός τοῦ ὑποχρεωτικοῦ δημόσιου σχολείου. Ἔμαθε ποτὲ κανεὶς μιά ξένη γλώσσα χωρὶς κοπιαστικὴ ἀγγαρεία; Ἂν δὲν τὸ ἀποδέχονται ὅταν πρόκειται γιὰ τὸ ὑποχρεωτικὸ σχολικὸ πρόγραμμα, αὐτὸ ὀφείλεται στὴν κρίση τῆς κοινωνικῆς λειτουργίας τοῦ σχολείου, οἱ ρίζες καὶ ἡ λύση τῆς ὁποίας ὅμως βρίσκονται ἔξω ἀπὸ αὐτό. Δὲν ἔχω ἀσφαλῶς τίποτε ὑπὲρ τῆς πλήξεως, ἀλλὰ τὸ σχολεῖο λούνα-πὰρκ ποὺ ἔχουν οἱ ἄλλοι στὸ μυαλό τους δὲν εἶναι σχολεῖο. Δὲν μπορεῖ ὅλα σὲ τούτη τὴ ζωὴ νὰ θέλουμε νὰ γίνουν ἕνα παιδικὸ πάρτι γενεθλίων. Τὸ σχολεῖο ἔχει παιδεμό.
  
  4. Τὰ παραπάνω σύντομα σχόλια σηκώνουν ἀσφαλῶς πολλὴ συζήτηση καὶ χρειάζονται ὁπωσδήποτε περαιτέρω διευκρινίσεις. Ὑπάρχει ὡστόσο κάτι, τοῦ ὁποίου ἐπίσης σταθήκαμε καθημερινὰ μάρτυρες κατὰ τὰ γεγονότα τοῦ Δεκεμβρίου, ποὺ δὲν ἐπιδέχεται καμία συζήτηση παρὰ μόνο ἀπερίφραστη καταδίκη: ὁ φιλονεϊκὸς λαϊκισμός. Ἡ πιὸ ἀκραία ἔκφραση αὐτοῦ τοῦ λαϊκισμοῦ ἦταν βεβαίως ἡ πρόταση τοῦ προέδρου τοῦ Συνασπισμοῦ γιὰ ψῆφο στὰ δεκάξι.
  
  Συναφέστερη πάντως μὲ τὸ θέμα μας εἶναι μία ἄλλη, ποὺ δὲν προσέχτηκε, νομίζω, ἰδιαίτερα. Στὶς 17 Δεκεμβρίου 2008 ἡ Σύγκλητος τοῦ Παντείου Πανεπιστημίου ἐξέδωσε ψήφισμα ὅπου, μεταξὺ ἄλλων, καὶ τὰ ἑξῆς:
  
  Γιὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς ἡ Σύγκλητος ἀποφασίζει:
  —Να μετονομάσει τὴν αἴθουσα 108 τῆς Πτέρυγας Στασινόπουλου, σὲ Ἀμφιθέατρο «Ἀλέξης Γρηγορόπουλος». Ἕνας ἔφηβος ποὺ δὲν πρόλαβε νὰ σπουδάσει θὰ μείνει μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο πάντα στὸ Πανεπιστήμιο.
  
  —Να καθιερώσει τὴν 6η Δεκεμβρίου κάθε ἔτους ὡς ἡμέρα διεξαγωγῆς ἐπιστημονικῆς ἐκδήλωσης μνήμης καὶ τιμῆς τοῦ Ἀλέξη Γρηγορόπουλου(2).
  
  Τὰ πανεπιστήμια ὅλου τοῦ κόσμου ποὺ σέβονται τὸν ἑαυτό τους καὶ τοὺς φοιτητὲς τους ἀφιερώνουν τὶς αἴθουσες καὶ τὰ καθιερωμένα συνέδρια ἤ διαλέξεις τους σὲ κορυφαίους πανεπιστημιακοὺς δασκάλους τοῦ οἰκείου ἱδρύματος ἤ σὲ ἄλλες μεγάλες πνευματικὲς φυσιογνωμίες. Ἡ ἀφιέρωση αἴθουσας καὶ συνεδρίου στὸ ἀδικοχαμένο παιδὶ δὲν ἀποτελεῖ σεβασμὸ στὴ μνήμη του ἀλλὰ χυδαῖο λαϊκισμό, μὲ σκοπὸ νὰ κολακέψει τοὺς φοιτητές. Ἄς μοῦ ἐπιτραπεῖ νὰ προτείνω στοὺς σεβαστοὺς καθηγητὲς νὰ πάρουν ἀπὸ τὸ ράφι τῆς βιβλιοθήκης τους τὴν Πολιτεία τοῦ Πλάτωνος καὶ νὰ ξαναδιαβάσουν τὸ 563a-e, γιὰ νὰ θυμηθοῦν ὅτι στὸ ἔδαφος τῆς κολακείας τῶν νέων δὲν φυτρώνει ἡ δημοκρατία ἀλλὰ ἡ τυραννία.
  
  1. Ζάν Κλὼντ Μισεά, Ἡ ἐκπαίδευση τῆς ἀμάθειας, μτφρ. Ἄγγελος Ἐλεφάντης, Βιβλιόραμα, Ἀθήνα 2002, σ. 59.
  2. Βλ. ἔνθετο Παιδεία καὶ Κοινωνία, τχ. 39, τῆς Κυριακάτικης Αὐγῆς, 28.12.2008, σ. 5.
  
  πηγή: περιοδικό Nέα Εστία 2009
  Ἀναδημοσίευση ἀπό www.antifono.gr
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 24.03.2010
• 17:31

  Ο λόγος του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα

   »  Ριζοβόλος
  
  
  
  
  
  Παιδιά μου!
  
  Εις τον τόπο τούτο, οπού εγώ πατώ σήμερα, επατούσαν και εδημηγορούσαν τον παλαιό καιρό άνδρες σοφοί, και άνδρες με τους οποίους δεν είμαι άξιος να συγκριθώ και ούτε να φθάσω τα ίχνη των. Εγώ επιθυμούσα να σας ιδώ, παιδιά μου, εις την μεγάλη δόξα των προπατόρων μας, και έρχομαι να σας ειπώ, όσα εις τον καιρό του αγώνος και προ αυτού και ύστερα απ’ αυτόν ο ίδιος επαρατήρησα, και απ’ αυτά να κάμωμε συμπερασμούς και δια την μέλλουσαν ευτυχίαν σας, μολονότι ο Θεός μόνος ηξεύρει τα μέλλοντα. Και δια τους παλαιούς Έλληνας, οποίας γνώσεις είχαν και ποία δόξα και τιμήν έχαιραν κοντά εις τα άλλα έθνη του καιρού των, οποίους ήρωας, στρατηγούς, πολιτικούς είχαν, δια ταύτα σας λέγουν καθ’ ημέραν οι διδάσκαλοί σας και οι πεπαιδευμένοι μας. Εγώ δεν είμαι αρκετός. Σας λέγω μόνον πως ήταν σοφοί, και από εδώ επήραν και εδανείσθησαν τα άλλα έθνη την σοφίαν των.
  
  Εις τον τόπον, τον οποίον κατοικούμε, εκατοικούσαν οι παλαιοί Έλληνες, από τους οποίους και ημείς καταγόμεθα και ελάβαμε το όνομα τούτο. Αυτοί διέφεραν από ημάς εις την θρησκείαν, διότι επροσκυνούσαν τες πέτρες και τα ξύλα. Αφού ύστερα ήλθε στον κόσμο ο Χριστός, οι λαοί όλοι επίστευσαν εις το Ευαγγέλιό του, και έπαυσαν να λατρεύουν τα είδωλα. Δεν επήρε μαζί του ούτε σοφούς ούτε προκομμένους, αλλ’ απλούς ανθρώπους, χωρικούς καί ψαράδες, και με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος έμαθαν όλες τες γλώσσες του κόσμου, οι οποίοι, μολονότι όπου και αν έβρισκαν εναντιότητες και οι βασιλείς και οι τύραννοι τους κατέτρεχαν, δεν ημπόρεσε κανένας να τους κάμη τίποτα. Αυτοί εστερέωσαν την πίστιν.
  
  Οι παλαιοί Έλληνες, οι πρόγονοί μας, έπεσαν εις την διχόνοια και ετρώγονταν μεταξύ τους, και έτσι έλαβαν καιρό πρώτα οι Ρωμαίοι, έπειτα άλλοι βάρβαροι καί τους υπόταξαν. Ύστερα ήλθαν οι Μουσουλμάνοι και έκαμαν ό,τι ημπορούσαν, δια να αλλάξη ο λαός την πίστιν του. Έκοψαν γλώσσες εις πολλούς ανθρώπους, αλλ’ εστάθη αδύνατο να το κατορθώσουν. Τον ένα έκοπταν, ο άλλος το σταυρό του έκαμε. Σαν είδε τούτο ο σουλτάνος, διόρισε ένα βιτσερέ [αντιβασιλέα], έναν πατριάρχη, καί του έδωσε την εξουσία της εκκλησίας. Αυτός και ο λοιπός κλήρος έκαμαν ό,τι τους έλεγε ο σουλτάνος. Ύστερον έγιναν οι κοτζαμπάσηδες [προεστοί] εις όλα τα μέρη. Η τρίτη τάξη, οι έμποροι και οι προκομμένοι, το καλύτερο μέρος των πολιτών, μην υποφέρνοντες τον ζυγό έφευγαν, και οι γραμματισμένοι επήραν και έφευγαν από την Ελλάδα, την πατρίδα των, και έτσι ο λαός, όστις στερημένος από τα μέσα της προκοπής, εκατήντησεν εις αθλίαν κατάσταση, και αυτή αύξαινε κάθε ήμερα χειρότερα• διότι, αν ευρίσκετο μεταξύ του λαού κανείς με ολίγην μάθηση, τον ελάμβανε ο κλήρος, όστις έχαιρε προνόμια, ή εσύρετο από τον έμπορο της Ευρώπης ως βοηθός του ή εγίνετο γραμματικός του προεστού. Και μερικοί μην υποφέροντες την τυραννίαν του Τούρκου και βλέποντας τες δόξες και τες ηδονές οπού ανελάμβαναν αυτοί, άφηναν την πίστη τους και εγίνοντο Μουσουλμάνοι. Καί τοιουτοτρόπως κάθε ήμερα ο λαός ελίγνευε καί επτώχαινε.
  
  Εις αυτήν την δυστυχισμένη κατάσταση μερικοί από τους φυγάδες γραμματισμένους εμετάφραζαν και έστελναν εις την Ελλάδα βιβλία, και εις αυτούς πρέπει να χρωστούμε ευγνωμοσύνη, διότι ευθύς οπού κανένας άνθρωπος από το λαό εμάνθανε τα κοινά γράμματα, εδιάβαζεν αυτά τα βιβλία και έβλεπε ποίους είχαμε προγόνους, τι έκαμεν ο Θεμιστοκλής, ο Αριστείδης και άλλοι πολλοί παλαιοί μας, και εβλέπαμε και εις ποίαν κατάσταση ευρισκόμεθα τότε. Όθεν μας ήλθεν εις το νου να τους μιμηθούμε και να γίνουμε ευτυχέστεροι. Και έτσι έγινε και επροόδευσεν η Εταιρεία.
  
  Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση.
  
  Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα…
  
  Εγώ, παιδιά μου, κατά κακή μου τύχη, εξ αιτίας των περιστάσεων, έμεινα αγράμματος και δια τούτο σας ζητώ συγχώρηση, διότι δεν ομιλώ καθώς οι δάσκαλοι σας. Σας είπα όσα ο ίδιος είδα, ήκουσα και εγνώρισα, δια να ωφεληθήτε από τα απερασμένα και από τα κακά αποτελέσματα της διχονοίας, την οποίαν να αποστρέφεσθε, και να έχετε ομόνοια. Εμάς μη μας τηράτε πλέον. Το έργο μας και ο καιρός μας επέρασε. Και αι ημέραι της γενεάς, η οποία σας άνοιξε το δρόμο, θέλουν μετ’ ολίγον περάσει. Την ημέρα της ζωής μας θέλει διαδεχθή η νύκτα του θανάτου μας, καθώς την ημέραν των Αγίων Ασωμάτων θέλει διαδεχθή η νύκτα και η αυριανή ήμερα. Εις εσάς μένει να ισάσετε και να στολίσετε τον τόπο, οπού ημείς ελευθερώσαμε• και, δια να γίνη τούτο, πρέπει να έχετε ως θεμέλια της πολιτείας την ομόνοια, την θρησκεία, την καλλιέργεια του Θρόνου και την φρόνιμον ελευθερία.
  
  Τελειώνω το λόγο μου. Ζήτω ο Βασιλεύς μας Όθων! Ζήτω οι σοφοί διδάσκαλοι! Ζήτω η Ελληνική Νεολαία!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 08.03.2010
• 00:58

  Το Focus για τους Έλληνες

   »  Ριζοβόλος
  « Επιστολή Ύβρις και τίσις »
  Το Focus για τους Έλληνες
  Mετάφραση από τη δημοσιογράφο Παναγιώτα Γιαννοπούλου της εφημερίδας ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου
  
  “Η Ε.Ε. ζητάει από την Ελλάδα όχι μόνο μια σκληρή οικονομική πολιτική αλλά απαιτεί και αλλαγή της νοοτροπίας. Οι ρίζες όμως της διαφορετικότητας είναι βαθιές και δεν θα αλλάξει τίποτα πέραν μιας αισθητικής εξωτερικής επέμβασης. Μπορούμε να καταλάβουμε τους Έλληνες;
  
  Οι Έλληνες δεν γνωρίζουν προβλήματα προσαρμoγής. Έχουν κατακλείσει τον κόσμο ψήνοντας και τηγανίζοντας γύρω τους, και παίζοντας σε ρόλο κομπάρσου σε κάποια μικρά εργάκια. Σε αυτόν τον συμπαθητικό μικρό λαό που φαίνεται να χορεύει συνεχώς τον Ζορμπά και να γλεντάει, δεν εκπλήσσεται ο γνωστής των πραγμάτων καθόλου με όσα γίνονται.
  
  Πώς και να εκπλήσσεται εξάλλου με έναν λαό που ανακατεύει ρετσίνι με κρασί, τυλίγει ρύζι με χορταρικά σε αμπελόφυλλα, παίρνει το ευρωπαϊκό κύπελλο σχεδόν χωρίς κανένα γκολ, αλλά γνώριζε πριν 2.500 χρόνια ότι η ύλη αποτελείται από άτομα και η γη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο;
  
  
  Οι Έλληνες ένιωθαν πάντα σαν τους γονείς του πολιτισμού και δεν δίσταζαν όμως να περνούν με τα λεφτά των παιδιών τους. Σήμερα αυτό το κράτος μπαίνει στο γηροκομείο και δέχεται κηδεμόνα να το επιβλέπει.
  
  
  Αλλά φυσικά αυτό δεν απασχολεί καθόλου τον Έλληνα πολίτη. Αυτός πότε δεν περίμενε κάτι από τον υπουργό του, πέρα από την ανταλλαγή της ψήφου του με την άδεια να κτίσει το αυθαίρετο του.
  
  
  Δεν βαριέσαι σου λέει το ελληνικό κράτος θα επιβιώσει και χωρίς δική του κυβέρνηση. Εξάλλου γιατί να αλλάξει κάποιος όταν είναι τόσο τέλειος όσο ο Έλληνας.;
  
  
  Γλώσσα και γραφή
  
  
  Οι Έλληνες είναι μοναδικοί! Μόνο αυτοί γράφουν ελληνικά. Το να ξεφορτωθούν επιτέλους την 2500 χρονών παλαιά γραφή ούτε που το σκέφτηκαν πότε. Εξάλλου το ελληνικό αλφάβητο ήταν υπεύθυνο για τη δημιουργία της λατινικής και κυριλλικής γραφής. Στο πέρασμα των χρόνων δεν άλλαξε ιδιαίτερα πάρα μόνο στην έννοια των λέξεων. Φυσικά στα σχολεία είναι κύριο μάθημα και διδάσκεται από την πρώτη Γυμνασίου. Είναι σαν να μαθαίναμε εμείς τα αρχαία γερμανικά η τα γοτθικά.
  
  
  Έχουν φροντίσει όμως να διευκολύνουν τους ξένους τουρίστες τους με πινακίδες που αναγράφουν τις τοποθεσίες με λατινικά γράμματα, αν και σε μια απόσταση μερικών μέτρων θα δεις την ίδια ονομασία με τρεις διαφορετικούς τρόπους γραμμένη. Agia, Aghia, Αyia.
  
  
  Οι κανόνες υπάρχουν για να τους παραβιάζουν. Στα μικρά όσο και στα μεγάλα.
  
  
  Εγωισμός και αίσθηση του “εμείς”. Ο ένας εναντίον του αλλού, αλλά όλοι μαζί εναντίον του εχθρού.
  
  
  Ο καθένας προσπαθεί στους δρόμους είτε με αυτοκίνητο είναι είτε με μηχανάκι, να κόψει την προτεραιότητα του αλλού.
  
  
  “Ο ένας εναντίον του άλλου και όλοι μαζί ενάντια στον πεζό φυσικά”, είναι ο σκοπός.
  
  
  Για να δοθεί μια λύση μπαίνει στη μέση ο τροχονόμος να ρυθμίσει την κίνηση. Και ξάφνου όλοι οι οδηγοί μαζί συμφωνούν και συνεργάζονται σε έναν εκκωφαντικό θόρυβο κορναρίσματος που τελικά οδηγεί τον τροχονόμο στη φυγή.
  
  
  Με ελεύθερο το πεδίο λοιπόν πάλι οι οδηγοί επιδίδονται στο εγωιστικό τους έργο.
  
  Μεταξύ τους βασικά οι Έλληνες μισούνται.
  
  
  Δεν είναι τυχαίο που στον ελληνικό εμφύλιο του 1944-1949 σκοτώθηκαν περισσότεροι Έλληνες απ’ ότι στον δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο.
  
  
  Τον εισβολέα όμως τον αντιμετωπίζουν όλοι μαζί. Είτε Αριστεροί είναι είτε Δεξιοί.
  
  
  Η μεγαλύτερη φιλοφρόνηση που μπορείς να αποσπάσεις από Έλληνα είναι το “είσαι δικός μας”.
  
  
  Με την πλάτη γυρισμένη.
  
  
  Υπάρχουν άνθρωποι και Έλληνες.
  
  Μέχρι και πριν 30 χρόνια οι Έλληνες μετρούσαν έξι ηπείρους. Τις γνωστές πέντε που ξέρουμε όλοι και την …Ελλάδα. Για μερικούς μάλιστα υπήρχαν και τεσσάρων ειδών ζωντανά πλάσματα. Τα φυτά, τα ζώα, οι άνθρωποι και οι Έλληνες.
  
  Την ΕΟΚ την περνούσαν κάποιοι για συνεργασία του διαόλου με τον Πάπα που σκοπό είχαν να καταδυναστεύσουν και να μυήσουν τους χριστιανούς ορθόδοξους σε ρωμαϊκές αιρέσεις.
  
  
  Έτσι μάλιστα δεν υποδουλώθηκαν ούτε στους Τούρκους. Η “Ισταμπουλ” ονομάζεται ακόμη επισήμως Κωνσταντινούπολη και η κιτρινόμαυρη σημαία της βυζαντινής αυτοκρατορίας κυματίζει ακόμη σε εκκλησίες και μοναστήρια.
  
  
  Ακριβώς και πάντα δίπλα της έχει τη γαλανόλευκη ελληνική, του μόλις κατά το 1829 απελευθερωμένου ελληνικού κράτους.
  
  
  Ωστόσο οι Έλληνες ως χριστιανοί δίνουν ονόματα αρχαιοελληνικά στα παιδιά τους χωρίς ενδοιασμούς. Έτσι έρχεται σε αντίθεση η μεγαλοπρέπεια της ελληνικής αρχαιότητας με τη σημερινή τους εικόνα.
  
  
  Η παρέα μετράει. Όμως είναι παρέα της μιας στιγμής
  
  
  Οι περισσότεροι Έλληνες είναι πολύ της παρέας. Δεν τους αρέσει να τρώνε μόνοι τους ή δυο -δυο. Θέλουν μεγάλες παρέες και ο ένας φέρνει και τον άλλο μαζί του.
  
  
  Οπότε βλέπεις συχνά μεγάλες παρέες στα τραπέζια τους. Η πίστα στο χορό μονοπωλείται και θεωρούν αγένεια να μπεις μαζί τους στο συρτάκι ή στο χασάπικο.
  
  
  Και το πουρμπουάρ στην ορχήστρα πάει για την ατομική του ευχαρίστηση σε δική του παραγγελία.
  
  
  Τρώνε διαφορετικά, και τσακώνονται ψεύτικα για το λογαριασμό. Οι Έλληνες παραγγέλνουν όλοι μαζί στο τραπέζι και όχι ο καθένας το πιάτο του. Το κρασί ρέει άφθονο στα ποτήρια και πάντα πρέπει να φροντίζουν να υπάρχει ανεφοδιασμός.
  
  
  Δεν αδειάζει κάνεις το πιάτο του, γιατί αυτό θα σήμαινε πως το φαγητό έπεσε λίγο και ίσως δεν θα χόρτασαν όλοι.
  
  
  Όταν έρχεται ο λογαριασμός όλοι προθυμοποιούνται δήθεν να πληρώσουν ενώ ξέρουν πολύ καλά ποιανού η σειρά είναι. Όσο για το πουρμπουάρ, τους είναι πιο βολικό να αφήνουν τα ψιλά στο τραπέζι, αντί να στρογγυλοποιήσουν το ποσό λεκτικά στο σερβιτόρο.
  
  
  Ο Θεός βοηθός: Καινούργιοι άγιοι για καινούρια προβλήματα
  
  
  Το 97% των Ελλήνων είναι χριστιανοί ορθόδοξοι. Οι εικόνες των αγίων τους κρέμονται όπου μπορεί κανείς να φανταστεί.
  
  
  Έχουν ρόλο υπουργού και γενικού γραμματέα του Θεού και κρέμονται εκτός από τις εκκλησίες και στις ταβέρνες στα σπίτια, στα σούπερ μάρκετ δίπλα στο ταμείο.
  
  
  Όποιος έχει προβλήματα απευθύνεται σε αυτούς και μάλιστα κατευθείαν στους ειδικούς. Στον Άγιο Νικόλαο (οι ναυτικοί) ή στην Άγια Παρασκευή (όσοι έχουν προβλήματα οράσεως). Όταν βέβαια εμφανιστεί καμιά καινούρια ασθένεια, τότε βαφτίζουμε κάποιον καινούριο Άγιο όπως το 1959 τον Άγιο Ραφαήλ για τους καρκινοπαθείς.
  
  
  Μόνο που για τους πολιτικούς τους δεν βρέθηκε ακόμη κανένας.
  
  
  Χωρίς χρόνο και χώρο
  
  
  Οι Έλληνες ζουν μέσα σε ανοιχτό όριο του αιωνίου χρόνου. Ο χρόνος δεν έχει αρχή και δεν έχει τέλος… Το “τώρα” σπάνια το συναντάς και η λέξη “αύριο” είναι πολύ συχνή. Όμως τα λεωφορεία και τα τρένα πρέπει να κρατήσουν ένα ωράριο και αυτό δεν είναι πάντα εύκολο.
  
  
  Όσο για τους δρόμους που έχουν ονομασίες, αυτές τις γνωρίζει μόνο ο ταχυδρόμος γιατί σχεδόν πότε δεν βλέπεις τις πινακίδες στη θέση τους.
  
  
  Μια προφορική κοινωνία
  
  
  Ο Έλληνας πολύ εύκολα θα ρωτήσει να μάθει το δρόμο παρά θα χρησιμοποιήσει το χάρτη. Δεν ξέρει ούτε να τον διαβάζει και έτσι γέλασε πολύς κόσμος όταν ένας νταλικέρης ερχόμενος από τη Βενετία έκανε τον κύκλο της Ελβετίας για να φτάσει στη Νυρεμβέργη. Είχε σημειώσει στο χάρτη που αγόρασε για πρώτη φορά στη ζωή του τη διαδρομή που του φάνταζε πιο ωραία.
  
  
  Συνάδελφοι του εξήγησαν ότι θα ερχόταν πολύ πιο σύντομα μέσα από τη σήραγγα του Brenner. Πέταξε το χάρτη του και από δω και στο εξής λέει θα ρωτάει.
  
  
  Με τα τυπωμένα γράμματα φαίνεται δεν τα πηγαίνουν γενικώς καλά οι Έλληνες. Έτσι και τα ωράρια των μουσείων στις ηλεκτρονικές σελίδες του υπουργείου Πολιτισμού ποτέ δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
  
  
  Πνεύμα δημιουργικό: I have inspiration
  
  
  Πολλοί Έλληνες είναι πνεύματα δημιουργικά και αυτό όχι μόνο στο να παραποιούν στατιστικά στοιχεία.
  
  Έτσι και ο Κρητικός Γιώργος Πετράκης που έχει το δικό του μουσείο που μας ξεναγεί από την εποχή των πρώτων ανθρώπων έως την εφεύρεση του τροχού έως και την προσγείωση στη σελήνη.
  
  
  Το ίδιο και ο Κώστας Κοτσανάς από το Κατάκολο που λειτουργεί έκθεση με τίτλο την τεχνολογία από το πρώτο ρομπότ έως και το ξυπνητήρι.
  
  
  Όσο για τη ζωγράφο στα νότια της Κρήτης, που διατηρεί και πλυντήριο ρούχων, αυτή έχει την έκθεσή της ανάμεσα στα πλυντήρια και συχνά μια ταμπελίτσα στην πόρτα που γράφει: ”I have inspiration. Come back tomorrow”
  
  
  Οι Έλληνες στις διακοπές τους
  
  
  Οι Έλληνες προτιμούν να κάνουν διακοπές με παρέες και στην πατρίδα τους. Το καλοκαίρι στη θάλασσα και το χειμώνα στα βουνά.
  
  
  Όπως επίσης και στα αρκετά χιονοδρομικά κέντρα που υπάρχουν.
  
  
  Τα καταλύματα τους κάθε άλλο πάρα ταπεινά χαρακτηρίζονται και έχουν συνήθως το τζάκι τους και το τζακούζι τους.
  
  Οι παραγγελίες στο φαγητό γίνονται προφορικά και τα γκαρσόνια γνωρίζουν πολύ καλά πως εδώ έχουν να κάνουν με ντόπιους και όχι με τουρίστες.
  
  
  Βλέπετε οι Ελληνίδες μαμάδες μπορούν να κρίνουν το καλό φαγητό.
  
  Πολλά από αυτά τα καταλύματα φτιάχτηκαν με χορηγήσεις της Ε.Ε. και έχουν πάρει τέτοια μορφή ώστε αργότερα να μπορούν να τροποποιηθούν σε κατοικίες για τα παιδιά τους”.
  

  ΠΗΓΗ:

  [rikseis.wordpress.com]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 05.03.2010
• 16:10

  Ο στόχος των πρασινοναζί

   »  Ριζοβόλος
  Οι πρασινοναζί βρήκαν στόχο:το Μανόλη Γλέζο,τον άνθρωπο που κατέβασε τη σβάστικα από την Ακρόπολη.Λιποθύμησε η Ελλάδα από την εικόνα αυτή.Το θέμα είναι πότε θα λιποθυμήσει και θα ξεκουμπιστεί ο συρφετός των νεοταξιτών που χτυπάνε ανερυθρίαστα ό,τι αντιστέκεται στον πολιτισμικό και οικονομικό οδοστρωτήρα.Καλή λευτεριά σε όλους μας!!!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 23.02.2010
• 01:08

  Τι είναι η Ορθοδοξία

   »  Ριζοβόλος
  του μοναχού Μωυσή Αγιορείτη
  
  Δεν θ’ αντιγράψω ορισμούς από βιβλία. Θα μιλήσω μέσα από την καρδιά μου. Ορθοδοξία είναι η μόνη αλήθεια. Είναι πρόσκληση σε μια συγκινητική και καταπληκτική περιπέτεια. Θέλει τόλμη, έχει ρίσκο, δεν είναι μια επανάπαυση σε δάφνες του παρελθόντος. Θα συμφωνήσω με τον Ντοστογιέφσκι που λέει: “Πιστεύω πως δεν υπάρχει τίποτε πιο ωραίο, πιο βαθύ, πιο δελεαστικό, πιο δημοφιλές, πιο γενναίο και πιο τέλειο από τον Χριστό…”.
  
  Η Ορθοδοξία αυστηρά μας θέλει καθαρούς και αθώους. Έχει μεγάλες απαιτήσεις από εμάς. Δίχως Θεό θα ήμασταν σίγουρα πιο παλιάνθρωποι. Είναι αλήθεια πως δεν είμαστε άγιοι. Το χειρότερο είναι να κάνουμε τους αγίους. Αυτό δεν αρέσει διόλου στον Θεό. Η Ορθοδοξία μας θέλει ανυπόκριτους, ατόφιους, γνήσια ταπεινούς κι επιεικείς με τους άλλους. Επίσης ακαχύποπτους, αζηλόφθονους και καρτερικούς.
  Ο Χριστός της Ορθοδοξίας είναι προσιτός, φιλικός, ευγενικός, συγχωρητικός και συμπαθητικός. Ποτέ δεν μίλησε σκληρά στους αμαρτωλούς ούτε ποτέ τους περιφρόνησε. Κατανοεί την αδυναμία μας, τον παρασυρμό μας, την αδυναμία μας. Δεν κακιώνει, δεν επιτιμά, δεν τιμωρεί κι εκδικείται. Συγχωρεί, αγαπά, θυσιάζεται για μας.
  Ένας Εβραίος-Ρουμάνος, που έγινε στη φυλακή ορθόδοξος, γράφει στο “Ημερολόγιο της ευτυχίας” του, ο Νικολάε Στάινχαρτ: Ο Θεός “σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτή η αφηρημένη έννοια, ο ψυχρός δημιουργός, δεν είναι ο αχώρητος και αμετάβλητος Βράχμα, δεν είναι η θεότητα της γνώσης που εκδιπλώνει τους αιώνες”. Η Ορθοδοξία δεν είναι μια ωραία θρησκεία ανάμεσα στις άλλες καλές. Είναι τρόπος, στάση, ύφος και ήθος ζωής. Είναι η θυσιαστική αγάπη δίχως ανταλλάγματα. Η αγάπη των εχθρών και η συγχώρεση των πάντων. Είναι ένα σκάνδαλο και μια μωρία για τους πολύ λογικούς η Ορθοδοξία.
  Η ορθόδοξη διδασκαλία δεν είναι η ασαφής, μπερδεμένη, δύσκολη, ακατόρθωτη. Δεν είναι για τους ευκολόπιστους και τους φανατικούς θρησκόληπτους. Είναι για απαιτητικά πνεύματα, για αισιόδοξους και μαχητικούς. Δίνει την πραγματική ελευθερία και μακαριότητα. Η ειρήνη, η ηρεμία, η γλυκύτητα των αγίων το φανερώνει. Η Ορθοδοξία δεν είναι αναλγητικό και ναρκωτικό. Είναι συνεχής διακινδύνευση, εγρήγορση, ορθοστασία, αγρύπνια, ανάταση. Η Ορθοδοξία δεν είναι ελληνική, είναι οικουμενική. Δεν κρύβεται στο Άγιον Όρος ή τα Ιεροσόλυμα αλλά στην καρδιά του κάθε αληθινού ταπεινού.
  Όσοι θεωρούν ότι η Ορθοδοξία είναι για τους απλοϊκούς και αφελείς πλανάται πλάνη οικτρή. Αν νομίζει κανείς ότι στην Ορθόδοξη Εκκλησία μαθητεύουν κάποιοι χασομέρηδες, κλαψιάρηδες, λαθεύει. Οι Ορθόδοξοι αγωνίζονται για την ακεραιότητα, τη διαφάνεια και τη γνησιότητα. Δεν είναι ακατάδεκτοι, ψυχροί. Η ματαιότητα του κόσμου δεν τους μελαγχολεί, αλλά τους συνετίζει καίρια. Ο Θεός μας δεν είναι μάγος, φακίρης, ταχυδακτυλουργός και παράξενος θαυματοποιός. Δεν του αρέσουν τα μεσοβέζικα πράγματα, τα μελαγχολικά, τα βιαστικά, ανυπόμονα και χλιαρά. Αγαπά κυρίως τ’ αληθινά, τ’ ατόφια, τα ταπεινά.
  Στην Ορθοδοξία πάντοτε ελπίζουμε, μυστικά χαιρόμαστε, δεν μπορούμε να μην αισιοδοξούμε. Ζούμε για ν’ αγαπάμε. Όποιος νομίζει ότι η Ορθοδοξία θέλει εχθρούς, μόνο πολεμά, είναι για να εξουσιάζει και να καταδικάζει, αστοχεί σοβαρά. Για ν’ αναστηθούμε θα πρέπει πρώτα να σταυρωθούμε. Η σταύρωση θέλει προετοιμασία. Η σταύρωση θέλει την ώρα της. Η Ορθοδοξία είναι σταυρωμένη, τεταπεινωμένη και αναστημένη.
  Ορθοδοξία σημαίνει ορθοπραξία. Ορθή και αληθινή γνώση και καθαρή ζωή. Η Ορθοδοξία είναι παρεξηγημένη. Ίσως φταίμε κι εμείς που την παρουσιάσαμε λαθεμένα. Η Ορθοδοξία περισσότερο βιώνεται και λιγότερο διδάσκεται. Η Ορθοδοξία είναι μια στοργική μητρική αγκαλιά, που γνωρίζει ν’ αναπαύει τα τέκνα της εξαίσια.
  
  πηγή: www.makthes.gr
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 09.02.2010
• 14:57

  Για τον Κολοκοτρώνη

   »  Ριζοβόλος
  Αναδημοσίευση από www.artopoieio.blogspot.com
  
  ΘΑΝΑΤΟΣ ή ΛΕΥΤΕΡΙΑ,ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ!
  
  
  
  
  
  Κολοκοτρώνης με σπαθί
  
  Μοιάζει του Λεωνίδα
  
  Για "ΛΕΥΤΕΡΙΑ" είχε αγωνισθεί
  
  Για Λεύτερη ΠΑΤΡΙΔΑ!
  
  
  
  Συμβιβασμό με την Τουρκιά,
  
  Δεν έκαμεν ο "ΓΕΡΟΣ".
  
  Με λόγια επαναστατικά,
  
  Και πάντα αρματωμένος!
  
  
  
  Ο Πρωτοκλέφτης Στρατηγός,
  
  Με Κοφτερή "ΕΞΥΠΝΑΔΑ"
  
  Πανούργος μα κι Απλοϊκός,
  
  Σε Λάτρευε "ΕΛΛΑΔΑ"!
  
  
  
  Βρουχιότανε με Λεβεντιά,
  
  Μαχότανε Αντρίκια.
  
  Μορφή "ΓΕΝΝΑΙΑ"του Μοριά,
  
  Παντού πρώτη στα "Δίκια"!
  
  
  
  Πολέμαρχος και με μυαλό,
  
  Πειθαρχημένος πάντα.
  
  Και τ΄"ΟΝΕΙΡΟ" του το Τρελό,
  
  Να δεις το Φως ΕΛΛΑΔΑ!
  
  
  
  Κολοκοτρώνη η Κλεφτουριά,
  
  Με σε΄βγαλε πλοκάμια.
  
  Που τρόμαξε όλη η Τουρκιά,
  
  Μα κι ο Αλλάχ στα ουράνια!
  
  
  
  Με σεβασμό απ΄τον ΘΕΟ,
  
  Ζητάς να υπογράψει.
  
  Ν΄ανθίσει "ΛΕΥΤΕΡΙΑ" κι εδώ,
  
  Κάθε ραγιάς ν΄αλλάξει!
  
  
  
  Συ....φύσησες παντού πνοή,
  
  Κι εμψύχωνες την "ΠΙΣΤΗ".
  
  Με βροντερή Αετού φωνή,
  
  Την άκουγε κι η ΔΥΣΗ!
  
  
  
  Στον Άμιλτον τούπες ξερά,
  
  Για "ΚΛΕΦΤΕΣ" και για "ΚΑΣΤΡΑ".
  
  Και...
  
  Να τραγουδούν και τ' άστρα.
  
  
  
  Οχτώ γενιές με το σπαθί,
  
  Των "ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΑΙΩΝ".
  
  Πότισαν μ' αίμα αυτή τη Γη,
  
  Κλεφτών .......... ΚΑΠΕΤΑΝΑΙΩΝ!
  
  
  
  Γι αυτό τούτη η πατρίδα,
  
  Πρέπει να σε τιμά.
  
  Του "ΓΕΡΟΥ" την...."ΣΕΛΙΔΑ",
  
  Ποτέ να μην γυρνά.
  
  
  
  Αυτή να βλέπουμ' "όλοι",
  
  Την αιματοβαμμένη.
  
  Καθημερνή και σκόλη,
  
  Μές στις ψυχές να μένει!
  
  
  
  Μη "ΞΕΠΟΥΛΙΕΤΑΙ"σπιθαμή,
  
  Απο το "ΧΩΜΑ" τουτο!
  
  Έχει "ΙΣΤΟΡΙΑ-ΦΩΣ-ΦΩΝΗ",
  
  Κι Ηρώων "ΑΙΜΑ" Πλούτο!
  
  
  NIC ΜΑΡΑΓΚΟΣ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 24.12.2009
• 17:05

  Η Γέννηση του Χριστού, το Μέγα Μυστήριον

   »  Ριζοβόλος
  Φώτης Κόντογλου
  
  
  Μυστήριο ξένον, λέγει ο Υμνωδός, τη Γέννηση του Χριστού, το να γεννηθή σαν άνθρωπος, όχι κανένας προφήτης, όχι κανένας άγγελος, άλλα ο ίδιος ο Θεός! Ο άνθρωπος, θα μπορούσε να φθάσει σε μία τέτοια πίστη; Οι φιλόσοφοι και οι άλλοι τετραπέρατοι σπουδασμένοι ήτανε δυνατό να παραδεχθούν ένα τέτοιο πράγμα; Από την κρισάρα της λογικής τους δεν μπορούσε να περάσει η παραμικρή ψευτιά, όχι ένα τέτοιο τερατολόγημα! Ο Πυθαγόρας, ο Εμπεδοκλής κι άλλοι τέτοιοι θαυματουργοί, που ήτανε και σπουδαίοι φιλόσοφοι, δε μπορέσανε να τους κάνουνε να πιστέψουνε κάποια πράγματα πολύ πιστευτά, και θα πιστεύανε ένα τέτοιο τερατολόγημα; Γι αὐτὸ ο Χριστός γεννήθηκε ανάμεσα σε απλούς ανθρώπους, ανάμεσα σε απονήρευτους τσοπάνηδες, μέσα σε μία σπηλιά, μέσα στο παχνί, που τρώγανε τα βόδια.
  
  Κανένας δεν τον πήρε είδηση, μέσα σε εκείνον τον απέραντο κόσμο, που εξουσιάζανε οι Ρωμαίοι, για τούτο είχε πει ο προφήτης Γεδεών, πως θα κατέβαινε ήσυχα στον κόσμο, όπως κατεβαίνει η δροσιά απάνω στο μπουμπούκι του λουλουδιού, «ως υετός επί πόκον». Ανάμεσα σε τόσες μυριάδες νεογέννητα παιδιά, ποιός να πάρει είδηση το πιο πτωχό από τα πτωχά, εκείνο που γεννήθηκε όχι σε καλύβι, όχι σε στρούγκα, αλλά σε μία σπηλιά; Και κείνη ξένη, γιατί την είχανε οι τσομπαναρέοι να σταλιάζουνε τα πρόβατά τους.
  
  Το «υπερεξαίσιον και φρικτόν μυστήριο» της Γεννήσεως του Χριστού έγινε τον καιρό που βασίλευε ένας μοναχά αυτοκράτορας απάνω στη γη, ο Αύγουστος, ο ανιψιός του Καίσαρα, ύστερα από μεγάλη ταραχή και αιματοχυσία ανάμεσα στον Αντώνιο από τη μία μεριά, και στον Βρούτο και τον Κάσσιο από την άλλη. Τότε γεννήθηκε κι ο ένας και μοναχός πνευματικός βασιλιάς, ο Χριστός. Κι αὐτὸ το λέγει η ποιήτρια Κασσιανή στο δοξαστικό που σύνθεσε, και που το ψέλνουνε κατά τον Εσπερινό των Χριστουγέννων: «Αυγούστου μοναρχήσαντος επί της γης, η πολυαρχία των άνθρωπων επαύσατο. Και Σου ενανθρωπήσαντος εκ της αγνής η πολυθεΐα των ειδώλων κατήργηται. Υπό μίαν βασιλείαν εγκόσμιον αι πόλεις γεγένηνται. Και εις μίαν δεσποτείαν Θεότητος τα έθνη επίστευσαν...».
  
  Τη Γέννηση του Χριστού την προφητέψανε οι Προφήτες. Πρώτος απ ὅλους την προφήτεψε ο πατριάρχης Ιακώβ, τη μέρα που ευλόγησε τους δώδεκα υιούς του, και είπε στον Ιούδα «δεν θα λείψει άρχοντας από τον Ιούδα μήτε βασιλιάς από το αίμά του, ως που να έλθει εκείνος, για τον οποίον είναι γραμμένο να βασιλεύει απάν’ ἀπ ὅλους, κι αυτόν τον περιμένουμε όλα τα έθνη». Ως τον καιρό που γεννήθηκε ο Χριστός, οι Ιουδαίοι, το γένος του Ιούδα, είχανε άρχοντες, δηλαδή κριτές και αρχιερείς, που ήτανε κ’ οἱ πολιτικοί άρχοντές τους. Αλλά τότε για πρώτη φορά έγινε άρχοντας της Ιουδαίας ο Ηρώδης, που ήτανε εθνικός και έβαλε αρχιερέα τον Ανάνιλον «αλλογενή», ενώ οι αρχιερείς είχανε πάντα μητέρα Ιουδαία. Τελευταίος Ιουδαίος αρχιερεύς στάθηκε ο Υρκανός. Και οι άλλοι προφήτες προφητέψανε τη Γέννηση του Χριστού, προπάντων ο Ησαΐας. Τη Γέννηση του Χριστού τη λένε οι υμνωδοί «το προ αιώνων απόκρυφον και Αγγέλοις άγνωστον μυστήριον», κατά τα λόγια του Παύλου που γράφει: «Εμοί τω ελαχιστοτέρω πάντων των αγίων εδόθη η χάρις αυτή εν τοις έθνεσιν ευαγγελίσασθαι τον ανεξιχνίαστον πλούτον του Χριστού και φωτίσαι πάντας τις η οικονομία του μυστηρίου τον αποκεκρυμμένου από των αιώνων εν τω Θεώ, τω τα πάντα κτίσαντι δια Ιησού Χριστού, ίνα γνωρισθή νυν ταις αρχαίς και ταις εξουσίαις εν τοις επουρανίοις δια της εκκλησίας η πολυποίκιλος σοφία του Θεού» (Εφεσ. γ´ 8-10). Ο απόστολος Παύλος λέγει, πως αυτό το μυστήριο δεν το γνωρίζανε καθαρά και με σαφήνεια ούτε οι Άγγελοι, γι αὐτὸ ο αρχάγγελος Γαβριήλ με τρόμο το είπε στην Παναγία. Και στους Κολασσαείς γράφοντας ο θεόγλωσσος Παύλος, λέγει: «Το μυστήριον το αποκεκρυμμένον από των αιώνων και από των γενεών, νυνί εφανερώθη τοις αγίοις αυτού, οις ηθέλησε ο Θεός γνωρίσαι τις ο πλούτος, της δόξης του μυστηρίου τούτου εν τοις έθνεσιν, ός εστί Χριστός εν ημίν η ελπίς της δόξης». Λέγει, πώς φανερώθηκε αυτό το μυστήριο στους αγίους, που θέλησε ο Θεός να το μάθουνε, και αυτοί θα το διδάσκανε στα έθνη; στους ειδωλολάτρες, που προσκυνούσανε για θεούς πέτρες και ζώα και διάφορα αλλά κτίσματα.
  
  Εξακόσια χρόνια προ Χριστού ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ είδε στο Όνειρό του, πως βρέθηκε μπροστά του ένα θεόρατο φοβερό άγαλμα, καμωμένο από χρυσάφι, ασήμι, χάλκωμα, σίδερο και σεντέφι: Κι άξαφνα ένας βράχος ξεκόλλησε από ένα βουνό και χτύπησε το άγαλμα και το ‘κανε σκόνη. Και σηκώθηκε ένας δυνατός άνεμος και σκόρπισε τη σκόνη, και δεν απόμεινε τίποτα. Ο βράχος όμως που τσάκισε το άγαλμα έγινε ένα μεγάλο βουνό, και σκέπασε όλη τη γη. Τότε ο βασιλιάς φώναξε τον προφήτη Δανιήλ και ζήτησε να του εξήγησει το όνειρο.
  
  Κι ο Δανιήλ το εξήγησε καταλεπτώς, λέγοντας πως τα διάφορα μέρη του αγάλματος ήτανε οι διάφορες βασιλείες, που θα περνούσανε από τον κόσμο ύστερα από τον Ναβουχοδονόσορα και πως στο τέλος ο Θεός θα αναστήσει κάποια βασιλεία που θα καταλύσει όλες τις βασιλείες, όπως ο βράχος που είχε δει στο ενύπνιό του εξαφάνισε το άγαλμα με τα πολλά συστατικά του: «Και εν ταις ημέραις των βασελέων εκείνων, αναστήσει ο Θεός του ουρανού βασιλείαν, ήτις εις τους αιώνας ου διαφθαρήσεται», «κάποιο βασίλειο, λέγει, που δεν θα καταλυθεί ποτέ στους αιώνες των αιώνων».
  
  Αυτή η βασιλεία η αιώνια, η άφθαρτη, είναι η βασιλεία του Χριστού, η βασιλεία της αγάπης στις ψυχές των ανθρώπων και ιδρύθηκε με την αγία Γέννηση του Κυρίου που γιορτάζουμε σήμερα. Και επειδή είναι τέτοια βασιλεία, γι αὐτὸ θα είναι αιώνια, γι αυτό δεν θα χαλάσει ποτέ, όπως γίνεται με τις άλλες επίγειες και υλικές βασιλείες. Όπως ο βράχος μεγάλωνε κι έγινε όρος μέγα και σκέπασε τη γη, έτσι και το κήρυγμα του Ευαγγελίου ξαπλώθηκε σ ὅλη την οικουμένη, με το κήρυγμα των Αποστόλων: « Εις πάσαν την γην εξήλθεν ο φθόγγος αυτών, και εις τα πέρατα της οικουμένης τα ρήματα αυτών».
  
  Ώστε βγήκε αληθινή η αρχαιότερη προφητεία του Ιακώβ, πως σαν πάψει η εγκόσμια εξουσία των Ιουδαίων, θα έρθει στον κόσμο εκείνος που προορίστηκε, «η προσδοκία των εθνών».
  
  Σημείωσε πως οι Εβραίοι πιστεύανε πως η φυλή τους μονάχα ήταν βλογημένη, και πως ο Θεός φρόντιζε μονάχα γι αὐτή, και πως οι άλλοι λαοί, «τα έθνη», ήταν καταραμένα και μολυσμένα κι ανάξια να δεχτούν τη φώτιση του Θεού. Λοιπόν είναι παράξενο να μιλά η προφητεία του Ιακώβ για τα έθνη, για τους ειδωλολάτρες θα περιμένουν τον Μεσσία να τους σώσει και μάλιστα να μη λέει καν πως τον αναμενόμενο Σωτήρα τον περιμένανε οι Ιουδαίοι μαζί με τα έθνη, αλλά να λέει πως τον περιμένανε μονάχα οι εθνικοί: «και αυτός προσδοκία εθνών». Όπως κι έγινε. Γιατί, τη βασιλεία που ίδρυσε ο Χριστός στον κόσμο, τη θεμελίωσαν μεν οι απόστολοι, που ήταν Ιουδαίοι, αλλά την ξαπλώσανε και την στερεώσανε με τους αγώνες τους και με το αίμα τους οι άλλες φυλές, «τα έθνη».
  
  Είναι ολότελα ακατανόητο, για το πνεύμα μας, το ότι κατέβηκε ο Θεός ανάμεσά μας σαν άνθρωπος συνηθισμένος και μάλιστα σαν ο φτωχότερος από τους φτωχούς. Αυτή τη μακροθυμία μονάχα άγιες ψυχές είναι σε θέση να τη νιώσουνε αληθινά, και να κλάψουνε από κατάνυξη.
  
  Κάποιοι, μ ὅλα αυτά που είπαμε, δεν θα νιώσουμε τίποτα από το Μυστήριο, που γιορτάζουμε. Σ αὐτούς, εγώ ο τιποτένιος, δε μπορώ να πω τίποτα. Μοναχά θα τους θυμίσω τα αυστηρά λόγια που γράφει στην επιστολή του ο άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής, ο αγαπημένος μαθητής του Χριστού, κι ὁ θερμότατος κήρυκας της αγάπης: «Παν πνεύμα, ό ομολογεί Ιησούν Χριστόν εν σαρκί εληλυθότα, εκ του Θεού εστι. Και παν πνεύμα, ο μη ομολογεί Ιησούν Χριστόν εν σαρκί εληλυθότα, εκ του Θεού ουκ εστίν. Ούτος εστίν αντίχριστος».
  
  Πηγή:
  http://orthodoxyhub.com/index.php?option=com_content&view=article&id=570:2009-12-23-05-10-03&catid=67:2009-11-12-09-30-22&Itemid=108
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 22.12.2009
• 22:21

  Δημοψήφισμα

   »  Ριζοβόλος
  Σήμερα το απόγευμα ο George Papandreou προανήγγειλε το τέλος της Ελλάδας με τη χορήγηση ελληνικής υπηκοότητας σε μετανάστες.Επειδή όμως φαντάζομαι ότι η συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού δεν επιθυμεί μια τέτοια εξέλιξη,πρέπει να απαιτηθεί από εμάς τους πολίτες η διενέργεια δημοψηφίσματος για το μεταναστευτικό.
  Όχι στο ξεπούλημα της Ελλάδας
  ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΡΑ!!!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 14.12.2009
• 16:29

  Mια πρόταση για την Ντορούλα

   »  Ριζοβόλος
  
  Επειδή ,όπως φαίνεται ,το αποτέλεσμα των εσωκομματικών εκλογών στη Νέα Δημοκρατία δεν αποτέλεσε αφορμή για περισυλλογή ,προτείνω στην κ.Μπακογιάννη τα ακόλουθα:
  α)Να εξακολουθήσει να αμφισβητεί το Σαμαρά προβάλλοντας τη θεωρία περί μεσαίου χώρου και άκρων.Έτσι,θα εμπεδωθεί στη συνείδηση του λαού ποιος είναι ακραίος.
  β) Σε περίπτωση που το σενάριο αυτό δεν αποδώσει τα αναμενόμενα,της προτείνω να ιδρύσει νέο κόμμα.Μαζί της και ο Σημίτης,η Θάλεια Δραγώνα,η Diamantopoulou,o Kούλης ,ο Μάνος και ο Ανδριανόπουλος .Στις δημοσκοπήσεις θα δηλώσουμε ότι θα ψηφίσουμε αυτό το κόμμα γιατί είναι σύγχρονο και ευρωπαϊκό.
  γ) Αν πάλι αποτύχει ,δεν πειράζει .Και ο λαός θέλει να πειραματίζεται και να παίζει τα παιχνίδια του.Γι΄αυτό να καταγγείλει τον άτιμο ντουνιά για την ενορχηστρωμένη επίθεση που δέχεται .Έτσι,θα φανεί στη συνείδηση του μητσοτακέικου πόσο πιστή παραμένει στην παράδοση της περιφρόνησης των λαϊκών μαζών.
  Ντόρα,ζούμε ,(δια)γραμμένη να σε δούμε!!!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 14.11.2009
• 15:36

  Για την επέτειο του Πολυτεχνείου

   »  Ριζοβόλος
  
  Η 16η επέτειος του Πολυτεχνείου
  
  
  Δημητρίου Αλευρομαγείρου,
  Συνταγματάρχου Πεζικού,
  Διευθυντού Σπουδών και Διοικητού
  Συντάγματος
  Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων.
  
  
  
  Στρατηγέ,
  
  Κυρίες και Κύριοι,
  
  Αγαπητοί Ευέλπιδες και στρατευμένα νιάτα της Ελλάδας.
  
  
  
  Στη ζωή των λαών υπάρχουν στιγμές που όση προσπάθεια και αν γίνεται να φαλκιδευτούν, έχουν τόση ζωντάνια, τόση αλήθεια και τέτοια λαμπρότητα που κανένας περιορισμός και καμία υπερβολή δεν είναι δυνατές να αλλοιώσουν τις σωστές τους διαστάσεις.
  
  Μία τέτοια αληθινά ζωντανή και συγκλονιστική στιγμή της σύγχρονης Ιστορίας μας είναι η μεγαλειώδης εξέγερση των φοιτητών ενάντια στη δικτατορία για την πτώση της και για την Ελευθερία του Ελληνικού Λαού.
  
  Κορυφαίος οργασμός , γνήσιας φυσικής σκηνογραφίας σύγχρονης αρχαίας τραγωδίας, είναι η 17η Νοέμβρη 1973.
  
  Η ζωντάνια και η ομορφιά ενός λαού αντικατοπτρίζεται στην ενθουσιώδη πίστη και στην αυθόρμητη συμπεριφορά της νεολαίας του. Και θα πρέπει να αισθανόμαστε ιδιαίτερα ευτυχισμένοι και περήφανοι γιατί η νεολαία της εποχής της γενιάς του Πολυτεχνείου στάθηκε υπέροχα στο σωστό της ύψος το ’73 όπως όλοι οι νέοι της Ελλάδας στάθηκαν σωστά σ’ όλες τις κρίσιμες στιγμές της ιστορίας μας.
  
  Η γενιά του Πολυτεχνείου αλλά και της Νομικής , η πιο σωστά η νεολαία της εποχής εκείνης με πρωτοπόρα τα φοιτητικά νιάτα , δεν πρόδωσε την ωραία αυτή παράδοση. Τουναντίον ξεπέρασε τις προηγούμενες γενιές και έδωσε αθάνατα κτυπήματα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ – ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΑΛΗΘΕΙΑΣ – ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ στο φασιστικό τέρας, το οποίο συγκλονίστηκε συθέμελα και πολύ γρήγορα έσπευσε να διαλυθεί αφήνοντας δυστυχώς πίσω του ανεξίτηλα ερείπια εθνικής καταστροφής αλλά και μιας στυφής και αλλοιωμένης γεύσης που στιγμάτισε τη σύγχρονη ιστορία μας.
  
  Γιατί πολλούς ώμους βαραίνει η ευθύνη για τη κατάρα της 7χρονης δικτατορίας και δεν πρέπει να λησμονούμε ποτέ ότι η 7χρονη δικτατορία εκτός απ’ όλες τις άλλες καταστροφές αποδυνάμωσε και τις ένοπλες δυνάμεις με αποτέλεσμα να δώσει την ευκαιρία στους τούρκους να αποτολμήσουν το φριχτό έγκλημα της εισβολής , η οποία παρ’ όλη την ηρωική αντίσταση του Κυπριακού Λαού και τις μεμονωμένες ηρωικές αντιστάσεις των εις Κύπρον ευρισκομένων Ελληνικών και Ελληνοκυπριακών στρατευμάτων , οδήγησε στην Κυπριακή τραγωδία με επακόλουθο τη συνεχιζόμενη κατοχή της μισής Κύπρου από τους τούρκους εισβολείς.
  
  Η αποδυνάμωση της μαχητικής ισχύος της Πατρίδας μας που είχε σαν ταυτόχρονη συνέπεια να μειωθεί η αξιοπιστία, η αξιοπρέπεια και το κύρος της χώρας μας στον Ευρωπαϊκό και παγκόσμιο χώρο με αποτέλεσμα να εκδιωχθεί η χουντική κυβέρνηση απ’ όλα τα Ευρωπαϊκά Δημοκρατικά Συμβούλια [όπως το Συμβούλιο της Ευρώπης , ΕΟΚ, κ.α] με ανυπολόγιστες εθνικές και ηθικές μειώσεις του Δημοκρατικού Λαού μας, συνάντησε απ’ την πρώτη στιγμή την καθολική αντίσταση, η οποία γιγάντωνε μέρα με την μέρα.
  
  Αυτή η στάση του Λαού μας είναι και εκείνη που οδήγησε τον Συνταγματικό νομοθέτη του 1975 να περιλάβει το δικαίωμα της αντίστασης στο άρθρο 120 του Συντάγματος καθορίζοντας ότι « Οι Έλληνες ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ και ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ στην με κάθε μέσον ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ κατά οιουδήποτε που επιχειρεί την κατάλυση του Συντάγματος»
  
  Μία σειρά από τις σημαντικές αυτές αντιστάσεις στο εσωτερικό κυρίως αλλά και στο εξωτερικό, έδειξαν αυτή την καθολική αντίσταση όλων των τάξεων του λαού κατά της δικτατορίας.
  
  Σαν τέτοιες αναφέρουμε, πέρα από τις πάρα πολλές μεμονωμένες εκδηλώσεις αντίστασης των απλών ανθρώπων, τις πιο παγκόσμια γνωστές:
  
  13 Αυγούστου 1968, Απόπειρα κατά του δικτάτορα από τον Αλέκο Παναγούλη,
  3 Νοέμβρη 1968, Διαδήλωση χιλιάδων του Αθηναϊκού Λάου στην κηδεία του γέρου της Δημοκρατίας Γεωργίου Παπανδρέου.
  
  Μάρτης – Απρίλης 1970, Κορυφαίοι Έλληνες διανοούμενοι – Στρατιωτικοί – Ακαδημαϊκοί και Πολιτικοί συγκλονίζουν την Ευρώπη και τον κόσμο και φωτίζουν την καρδιά του δράματος με τις απολογίες τους –καταγγελίες στη δίκη της «Δημοκρατικής Άμυνας»
  
  1971, Συγκλονιστική διαδήλωση χιλιάδων λαού στην κηδεία του πρώτου Νομπελίστα της Ελλάδας , ποιητή Γιώργου Σεφέρη.
  
  20 Φλεβάρη 1973, Κατάληψη από τους φοιτητές της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθήνας και διαδήλωση στο κέντρο της πρωτεύουσας.
  
  20 Μαΐου 1973, Αξιωματικοί και υπαξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού με επικεφαλής τον σημερινό Υπουργό Ναυτιλίας και πρώην Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού Ναύαρχο Νίκο Παππά εκδηλώνουν το κίνημα του Ναυτικού και τη στάση του Α / Τ «Βέλους» . Η εκδήλωση αυτή μαζύ με τη δράση της αντιστασιακής Οργάνωσης «Ελεύθεροι Έλληνες» όπου μετείχαν επιφανείς Στρατιωτικοί όπως οι Στρατηγοί Δημ. Οπρόπουλος, Ανδρέας Βαρδουλάκης, Ανδρέας Έσσερμαν, Βασίλης Κούρκαφας, Παντελής Καλαμάκης, Αλεξ.Ζαρκάδας, Σ. Τζανετής, Ταγματάρχης Σπύρος Μουστακλής, Λοχαγός Μιχάλης Βαρδάνης, Πλοίαρχος Τζανης Τζανετακης, Στρατηγοί Αντώνης Δροσογιάννης, Γιάννης Βαρσος, Βασίλης Μαθιουδάκης, Παύλος Δημόπουλος, Γιώργος Περίδης, Γιώργος Καρούσος, Κώστας Φέτσης, Γιάννης Μπισιας και πολλοί άλλοι, διέψευσαν τον μύθο που καλλιεργούσε η χούντα ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι συνυπεύθυνες για την τραγωδία του Ελληνικού Λαού.
  
  4 Νοέμβρη 1973, Η διαδήλωση στο μνημόσυνο του Γεωργίου Παπανδρέου είναι η θρυαλλίδα που πυροδοτεί τον αναβρασμό που επικρατεί στο φοιτητικό κίνημα και που θα καταλήξει στα γεγονότα που σήμερα γιορτάζουμε.
  
  Κυρίες και Κύριοι,
  Σε λίγο θα παρακολουθήσουμε στην προβολή , λεπτό προς λεπτό την κορύφωση του δράματος της αντίστασης του Πολυτεχνείου. Θέλω να σημειωθεί ότι:
  
  Τα χρόνια που ακολούθησαν την εξέγερση του Πολυτεχνείου, η πτώση της χούντας το 1974 και το στέριωμα μιάς σύγχρονης Δημοκρατίας μετά το 1974 έχει δώσει σε όλους μας την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε χιλιάδες αναλύσεις της εποχής εκείνης από ειδικούς και μη ειδικούς από πρωτεργάτες ή απλούς παρατηρητές, από ιστορικούς , κοινωνιολόγους και φιλοσόφους αλλά και από ιστορικίζοντες, κοινωνιολογίζοντες και φιλοσοφίζοντες.
  Θα προσέθετα ακόμη ότι , στην ηρεμία και τον καταναλωτικό ευδαιμονισμό της εποχής μας είναι πολλές φορές ανώδυνη μια συζήτηση γύρω από ένα τραπέζι δήθεν αναλυτών μέσα στις αναπαυτικές τους πολυθρόνες. Η εξέγερση όμως του Πολυτεχνείου που είναι η κορυφαία στιγμή της αντίστασης κατά της χούντας και η αρχή του τέλους της δικτατορίας , θα παραμένει πάντα όπως παραπάνω περιγράψαμε το καθοριστικό ιστορικό γεγονός που αντέστρεψε θετικά τον ρού της Ιστορίας και απάλλαξε την Πατρίδα μας από το δικτατορικό καθεστώς με τις καταστροφικές του συνέπειες .
  
  Και η Ιστορία θα αποδώσει αυτή τη στιγμή εκεί που ανήκει, δηλαδή στα υπέροχα Ελληνικά νιάτα , περιφρονώντας και αφήνοντας κατά μέρος τις όποιες πρόχειρες αναλύσεις .
  
  Γιατί τα νιάτα της εποχής εκείνης που ξεχύθηκαν αυθόρμητα στους Αθηναϊκούς δρόμους και μαζεύτηκαν στο Πολυτεχνείο το οποίο μετέτρεψαν σε Ιερό βήμα και σύμβολο Ελευθερίας , έξω από οποιαδήποτε ύποπτη καθοδήγηση, με μόνη ιδεολογία την μοναδική ιδεολογία που μπορεί να έχει ο ελεύθερος άνθρωπος, δηλαδή στη σύγκρουση του ιδανικού της Ελευθερίας και του ενστίκτου της αυτοσυντήρησης διάλεξαν αβίαστα και χωρίς αναλύσεις ειδικών και μη, το ιδανικό της Ελευθερίας.
  
  Τα νιάτα αυτά δεν τα έκαμψαν ούτε τα βασανιστήρια, ούτε οι φυλακίσεις, ούτε οι εξευτελισμοί, ούτε οι παγίδες δήθεν ομαλοποίησης που τους πρόσφερε η χούντα, γιατί τα νιάτα είναι πάντα υπέροχα, παράτολμα, είναι όμορφα παράφρονα,
  
  Και για να θυμηθούμε τον ποιητή.
  
  «Δεν ξέρανε πατέρα , μάνα , σπίτι,
  έναν δεν δίνανε για το σήμερα παρά,
  Δεν κράταγαν μεζούρα και διαβήτη,
  Δεν ρίχνανε δραχμές στον κουμπαρά»[*]
  
  Αυτά τα αγεωμέτρητα νιάτα που ενώ η χούντα τους πρόσφερε μία πλαστική ευδοκίμηση, διάλεξαν τον παράτολμο δρόμο «…παίζοντας το κρυφτούλι με τον θάνατο σε κάθε γωνιά και σοκάκι»[*] αυτόν το δρόμο που σε κάθε σκοτεινή εποχή διαλέγουν πάντα τα νιάτα, αυτόν τον οποίον ο Ζαν Πωλ Σαρτρ ονομάζει στις παρακάτω γραμμές « Η Δημοκρατία της σιωπής».
  «….Σ ‘ όλο τον κόσμο, λέει ο Σαρτρ, δεν υπάρχει στρατός όπου συναντάει κανείς τέτοιαν ισότητα κινδύνων απ’ τον φαντάρο κι ως τον αρχιστράτηγο. Γι’ αυτό ακριβώς, η Αντίσταση υπήρξε μια πραγματική Δημοκρατία.για τον στρατιώτη όπως και για τον ηγέτη, ο ίδιος κίνδυνος, η ‘ίδια ευθύνη, η ίδια απόλυτη ελευθερία μέσα στην πειθαρχία.
  Έτσι , μέσα στη σκιά και μεσ’ το αίμα, συγκροτήθηκε τότε η πιο δυνατή απ ‘ όλες τις Δημοκρατίες. Καθ’ ένας απ’ τους Πολίτες της ήξερε πως χρωστούσε τον εαυτό του σ’ όλους και πώς, ταυτόχρονα, δεν μπορούσε να υπολογίζει παρά μόνο στον εαυτό του’ καθένας τους πραγματοποιούσε , μέσα στην πληρέστερη εγκατάλειψη, τον ιστορικό του ρόλο.
  Καθένας τους, κόντρα στους δυνάστες , επιχειρούσε να γίνει ο εαυτός του, αναπόδραστα και, διαλέγοντας ο ίδιος τον εαυτόν του μέσα στην ελευθερία του , διάλεγε την ελευθερία όλων»[**]
  
  Γι’ αυτά τα ιδανικά αγωνίστηκαν πάντα τα νιάτα της Ελλάδας και γι’ αυτά τα ιδανικά αγωνίστηκαν και τα νιάτα του Πολυτεχνείου που τιμούμε σήμερα. Και είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό ότι , πρωταγωνιστές του νεανικού αυτού αγώνα είναι οι φοιτητές, η σημερινή δηλαδή και αυριανή διανόηση και επίσης είναι χαρακτηριστικό ότι κυριαρχούσε τότε το σύνθημα «Παιδεία» γιατί οι Λαοί που έχουν Παιδεία; Δεν ανέχονται δικτατορίες.
  
  Και μέσα σ’ αυτά τα ιδανικά χρίζεται μετά το 1974 η σύγχρονη Ελληνική Δημοκρατία και αυτά τα ιδανικά καλούνται να περιφρουρούν πάντα τα στρατευμένα νιάτα της Ελλάδας.
  
  Η περιφρούρηση αυτή είναι ακόμη ένα κτύπημα στην τότε προσπάθεια της χούντας να καταστρέψει τον ψυχικό δεσμό λαού και στρατού και να πλήξει ανεπανόρθωτα την Εθνική μας Ενότητα,
  
  Γι αυτά τα ιδανικά και σεις,
  
  Κύριοι Ευέλπιδες, ως αυριανοί αξιωματικοί να αγωνίζεστε παράτολμα και παράφορα.
  Τότε και μόνον τότε θα ‘έχει πρακτική αξία ο γιορτασμός τέτοιων επετείων σαν τη σημερινή,
  
  Αθήνα 17η Νοέμβρη 1989,
  
  
  * από το ποίημα του Μανολη Αναγνωστάκη «Χάρης ‘44»
  ** Ο Ζ.Π. Σαρτρ αναφέρεται στην αντίσταση του Γαλλικού Λάου κατά της ναζιστικής κατοχής.
  
  [Ομιλία του Συνταγματάρχου Πεζικου Δημήτρη Αλευρομάγειρου ,Διοικητού Συντάγματος Ευελπίδων και Διευθυντου Σπουδων στην Στρατιωτική Σχολη Ευελπίδων , προς τους 1200 Ευέλπιδες, τους Αξιωματικους , τους Καθηγητές και τους υπαλλήλους της ΣΣΕ, στην 16η επέτειο του Πολυτεχνείου, τον Νοέμβρη του 1989.
  
  Εκτενη αποσπάσματα της ομιλίας δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «ΕΞΟΡΜΗΣΗ» τον Νοέμβριο του επομένου έτους 1990]
  
  
  
  
  
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 29.10.2009
• 02:52

  Συνέλληνες,γιορτάζουμε το θάνατο για τη λευτεριά

   »  Ριζοβόλος
  
  Αναδημοσίευση από [www.ardin.gr]
  Στα διάσελα της Ιστορίας*
  Συγγραφέας: Μανώλης Γλέζος
  Στις 8 Μα­ΐ­ου 1945 συ­ντρί­φτη­κε η τε­ρά­στια στρα­τιω­τι­κή μη­χα­νή του Χί­τλερ και ητ­τή­θη­κε στρα­τιω­τι­κά ο Να­ζι­σμός.
  
  Η πιο φο­βε­ρή α­πει­λή ε­να­ντί­ον της αν­θρω­πό­τη­τας εί­χε α­πο­τρα­πεί. Συ­ντρί­φτη­καν, ό­πως ξε­κί­νη­σαν να υ­λο­ποιού­νται, τα χι­τλε­ρι­κά δόγ­μα­τα για την ε­κλε­κτή ά­ρια φυ­λή, για τη μο­νο­διά­στα­τη α­ντί­λη­ψη λει­τουρ­γί­ας του πο­λι­τεύ­μα­τος, για τον α­φα­νι­σμό της ε­θνι­κής συ­νεί­δη­σης ό­λων των άλ­λων ε­θνών, για την κα­τά­λυ­ση κά­θε ι­δέ­ας δι­καί­ου, η­θι­κής και αν­θρω­πί­νων α­ξιών, για την κα­τα­πά­τη­ση ό­λων των δι­καιω­μά­των στη ζω­ή, στη δη­μο­κρα­τί­α και στην ε­λευ­θε­ρί­α.
  Με το δί­κιο της, συ­νε­πώς η αν­θρω­πό­τη­τα γιορ­τά­ζει τη Με­γά­λη Μέ­ρα, την πιο ση­μα­ντι­κή του 20ού αιώ­να. Με υ­πε­ρη­φά­νεια οι λα­οί της Ευ­ρώ­πης τι­μούν τη νί­κη τους ε­να­ντί­ον του Χί­τλερ. Για­τί βί­ω­σαν ά­με­σα, α­ντί­κρυ στο θά­να­το, την πρα­κτι­κή ε­φαρ­μο­γή των να­ζι­στι­κών δογ­μά­των, με τα στρα­τό­πε­δα της φρί­κης, με τα ια­τρι­κά πει­ρά­μα­τα στ’ αν­θρώ­πι­να πει­ρα­μα­τό­ζω­α, με τους φούρ­νους ε­ξό­ντω­σης των α­ντι­φρο­νού­ντων, με τους ε­κα­το­ντά­δες χι­λιά­δες δο­λο­φο­νη­μέ­νους, με τις ε­κα­τόμ­βες των ε­κτε­λε­σμέ­νων, με τα ε­κα­τομ­μύ­ρια τους νε­κρούς α­πό την α­σι­τί­α, την πεί­να και τις αρ­ρώ­στιες, με τις μυ­ριά­δες τους νε­κρούς στις μά­χες και τους βομ­βαρ­δι­σμούς των α­μά­χων στα α­στι­κά κέ­ντρα.
  
  
  Οι λα­οί ό­λου του κό­σμου και ι­διαί­τε­ρα της Ευ­ρώ­πης, με το δί­κιο τους α­πο­τί­ουν φό­ρο τι­μής και ά­φα­της ευ­γνω­μο­σύ­νης σ’ ό­λα αυ­τά τα ε­κα­τομ­μύ­ρια των αν­θρώ­πων που θυ­σιά­στη­καν σ’ έ­να υ­πέ­ρο­χο α­γώ­να για τη σω­τη­ρί­α της αν­θρω­πό­τη­τας α­πό τη βαρ­βα­ρό­τη­τα και την α­παν­θρω­πιά. Έ­σω­σαν τον κό­σμο α­πό τον κίν­δυ­νο μιας μό­νι­μης φα­σι­στι­κής σκλα­βιάς.
  
  
  ***
  Αν για ό­λους τους άλ­λους λα­ούς η 8 Μαρ­τί­ου 1945 παίρ­νει το α­λη­θι­νό νό­η­μα της σω­τη­ρί­ας τους α­πό τη να­ζι­στι­κή υ­πο­δού­λω­ση και γι’ αυ­τό τη λο­γα­ριά­ζουν ως Με­γά­λη Μέ­ρα, για μας, τους Έλ­λη­νες, που ας ση­μειω­θεί δεν τη γιορ­τά­ζου­με, η ι­στο­ρι­κή αυ­τή μέ­ρα ση­μα­το­δο­τεί κι άλ­λα υ­ψη­λό­τε­ρα, βα­θύ­τε­ρα και ου­σια­στι­κό­τε­ρα νο­ή­μα­τα.
  
  
  Δεν την ε­ορ­τά­ζου­με. Για­τί ε­μείς οι Έλ­λη­νες δεν συ­νη­θί­ζου­με να ε­ορ­τά­ζου­με τις νί­κες ε­πί των α­ντι­πά­λων, ό­πως κά­νουν οι άλ­λοι λα­οί. Και οι δύ­ο ε­θνι­κές ε­πέ­τειοι και η 25η Μαρ­τί­ου 1821 και η 28η Ο­κτω­βρί­ου 1940 α­πο­τε­λούν ξε­κί­νη­μα για α­γώ­να, ση­μα­το­δο­τούν την α­πό­φα­ση να θυ­σια­στού­με για την λευ­τε­ριά μας. Το ί­διο τι­μού­με και τα ο­λο­καυ­τώ­μα­τα, την αυ­το­θυ­σί­α στο Ζά­λογ­γο, στο Μα­νιά­κι, στα Ψα­ρά, τη Μά­χη της Κρή­της, τη 15 Αυ­γού­στου 1940, τα Κα­λά­βρυ­τα, το Δί­στο­μο, το Κούρ­νο­βο, το Μο­νο­δέν­δρι, το Χορ­τιά­τη, το θυ­σια­στή­ριο της Και­σα­ρια­νής και τό­σα άλ­λα τε­μέ­νη προ­σφο­ράς και βω­μούς θυ­σί­ας. Μπρο­στά τους δεν γο­να­τί­ζει μό­νο ο­λό­κλη­ρο το έ­θνος, αλ­λά η ί­δια η Ι­στο­ρί­α του Έ­θνους μας.
  
  
  Για μας τους Έλ­λη­νες, ό­μως, η 8η Μα­ΐ­ου 1945 εί­ναι ό­χι μό­νον μέ­ρα ο­λο­κλή­ρω­σης της α­πε­λευ­θέ­ρω­σης της χώ­ρας, για­τί πα­ρα­δό­θη­καν κι οι τρεις τε­λευ­ταί­ες να­ζι­στι­κές φρου­ρές (Σού­δα - Μή­λος - Λέ­ρος), αλ­λά για­τί εί­ναι πια δυ­να­τός ο συ­γκρι­τι­κός α­να­λο­γι­σμός της συ­νει­σφο­ράς της Ελ­λά­δας στο β΄ Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο για τη συ­ντρι­βή του Να­ζι­σμού, ό­πως και για­τί ε­πι­τρέ­πει μια βα­θειά ε­θνι­κή αυ­το­γνω­σί­α.
  
  
  ***
  Η Ε­θνι­κή Α­ντί­στα­ση των Ελ­λή­νων 1940-1945 εί­χε ως ά­με­σο α­πο­τέ­λε­σμα την Α­πε­λευ­θέ­ρω­ση της Ελ­λά­δας, χά­ρις στην κα­θο­λι­κό­τη­τα του χα­ρα­κτή­ρα της.
  
  
  Κα­θο­λι­κό­τη­τα στο χρό­νο: Α­πό την πρώ­τη ως την τε­λευ­ταί­α μέ­ρα. Χω­ρίς α­νά­παυ­λα ού­τε μιας μέ­ρας. Συ­νε­χής, α­διά­λει­πτη, α­στα­μά­τη­τη πά­λη ε­να­ντί­ον των ει­σβο­λέ­ων και κα­τα­κτη­τών. Α­ντί­στα­ση με κά­θε τρό­πο και μέ­σο, με την πε­ρι­φρό­νη­ση, την άρ­νη­ση συ­νερ­γα­σί­ας, με το χω­νί, την α­περ­γί­α, τη διο­λιο­φθο­ρά, με το ό­πλο στο χέ­ρι.
  
  
  Κα­θο­λι­κό­τη­τα στο χώ­ρο: Α­πό τη μιαν ά­κρια της Ελ­λά­δας ως την άλ­λη. Α­πό το Δι­δυ­μό­τει­χο ως την Κα­λα­μά­τα κι α­πό την Κέρ­κυ­ρα ως την Κρή­τη. Το ί­διο στα α­στι­κά κέ­ντρα και στην ε­παρ­χί­α, στις πό­λεις και στα βου­νά. Α­ντί­στα­ση σ’ ό­λη τη χώ­ρα.
  
  
  Κα­θο­λι­κό­τη­τα α­κό­μα στη συμ­με­το­χή των Ελ­λή­νων απ’ ό­λο τον κό­σμο: οι Δω­δε­κα­νή­σιοι, οι Κύ­πριοι, οι Αι­γυ­πτιώ­τες Έλ­λη­νες στην πρώ­τη γραμ­μή. Οι Έλ­λη­νες ε­πί­σης του Κα­να­δά, των Η­ΠΑ, της Νό­τιας Α­φρι­κής και ό­που αλ­λού. Ό­λος ο Ελ­λη­νι­σμός ε­πί πο­δός, για να α­πο­δεί­ξει γι άλ­λη μια φο­ρά ό­τι το Έ­θνος μας ξε­περ­νά τα κρα­τι­κά ό­ρια.
  
  
  Κα­θο­λι­κό­τη­τα στις η­λι­κί­ες και στα φύ­λα: Ό­λες οι η­λι­κί­ες των Ελ­λή­νων. Α­πό μι­κρά παι­διά ως γέ­ροι και υ­πέρ­γη­ροι. Το ί­διο ε­πί­σης γυ­ναί­κες και ά­ντρες, χω­ρίς διά­κρι­ση. Ό­λοι οι Έλ­λη­νες α­νε­ξάρ­τη­τα α­πό η­λι­κί­α. Ό­λοι συμ­με­τεί­χαν στην Ε­θνι­κή Α­ντί­στα­ση. Έ­δει­χναν έκ­δη­λα την α­ντί­θε­σή τους, α­ντι­δρού­σαν με κά­θε τρό­πο, α­ντι­στέ­κο­νταν κι έ­παιρ­ναν μέ­ρος στις Α­ντι­στα­σια­κές Ορ­γα­νώ­σεις.
  
  
  Κα­θο­λι­κό­τη­τα στην κοι­νω­νι­κή δια­στρω­μά­τω­ση: Ό­λοι οι Έλ­λη­νες πή­ραν μέ­ρος στην Ε­θνι­κή Α­ντί­στα­ση. Α­γρό­τες, ερ­γά­τες, υ­πάλ­λη­λοι, ε­παγ­γελ­μα­τί­ες, δια­νο­ού­με­νοι, ε­πι­στή­μο­νες, στρα­τιω­τι­κοί, κλη­ρι­κοί. Ό­λοι α­γω­νί­στη­καν. Πή­ραν μέ­ρος στην πα­θη­τι­κή α­ντί­στα­ση και στην έ­νο­πλη α­ντί­στα­ση. Ε­λά­χι­στοι συ­νερ­γά­στη­καν με τους κα­τα­κτη­τές και εί­ναι α­να­λο­γι­κά λι­γό­τε­ροι α­πό κά­θε άλ­λη χώ­ρα της Ευ­ρώ­πης.
  
  
  Ο παλ­λα­ϊ­κός χα­ρα­κτή­ρας της Ε­θνι­κής Α­ντί­στα­σης εί­ναι το κύ­ριο, το κα­θο­ρι­στι­κό στοι­χεί­ο της Ελ­λά­δας.
  ***
  Πα­ράλ­λη­λα η συμ­βο­λή της Ελ­λά­δας στο Β΄ Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο για τη συ­ντρι­βή του Ά­ξο­να (Γερ­μα­νί­α-Ι­τα­λί­α-Ια­πω­νί­α) υ­πήρ­ξε κα­θο­ρι­στι­κή.
  
  
  Για­τί η Ελ­λά­δα, με την α­πό­κρου­ση της φα­σι­στι­κής ε­πι­δρο­μής του Μου­σο­λί­νι κα­τά­φε­ρε το πρώ­το πλήγ­μα ε­να­ντί­ον του Ά­ξο­να. Έ­δω­σε την πρώ­τη νί­κη στις α­ντι­να­ζι­στι­κές δυ­νά­μεις.
  
  
  Ως τό­τε ο Ά­ξο­νας νι­κού­σε σ’ ό­λα τα μέ­τω­πα (Ευ­ρώ­πη-Α­φρι­κή-Α­σί­α). Νι­κού­σε συ­νέ­χεια α­πό τό­τε που εν­σω­μά­τω­σε βί­αια την Αυ­στρί­α στο Γ΄ Ρά­ιχ τον Μάρ­τιο του 1938 (Ansluss) ε­πί­ση­μη κή­ρυ­ξη του πο­λέ­μου το 1939. Εί­χε κα­τα­κτή­σει ό­λη σχε­δόν την Ευ­ρώ­πη.
  
  
  Η νί­κη αυ­τή –α­να­πτέ­ρω­σε το η­θι­κό των σκλα­βω­μέ­νων λα­ών της Ευ­ρώ­πης, σκόρ­πι­σε ρί­γη συ­γκί­νη­σης σ’ ό­λους τους η­γέ­τες των Συμ­μά­χων να προ­βούν σε δη­λώ­σεις θαυ­μα­σμού, ό­πως η ξα­κου­στή ε­κεί­νη ρή­ση: “…α­πό τώ­ρα και στο ε­ξής θα λέ­με πως οι ή­ρω­ες πο­λε­μούν σαν τους Έλ­λη­νες”.
  
  
  Η Ε­θνι­κή α­ντί­στα­ση των Ελ­λή­νων υ­πήρ­ξε κα­θο­ρι­στι­κή στην τε­λι­κή και χρο­νι­κή έκ­βα­ση του Β΄ Πα­γκό­σμιου Πο­λέ­μου, για­τί για να κα­τα­κτη­θεί η Ελ­λά­δα χρειά­στη­καν 213 η­μέ­ρες πο­λε­μι­κών συ­γκρού­σε­ων α­πό την πλευ­ρά του Ά­ξο­να. Απ’ αυ­τές τις η­μέ­ρες, τις 158 η Ελ­λά­δα α­ντι­με­τώ­πι­ζε νι­κη­φό­ρα τη φα­σι­στι­κή ει­σβο­λή του Μου­σο­λί­νι. Και γι’ αυ­τό χρειά­στη­κε η ε­πέμ­βα­ση του Χί­τλερ, που με μια φο­βε­ρή στρα­τιά πυ­ρός και σι­δή­ρου, υ­πο­χρε­ώ­θη­κε σε άλ­λες 55 η­μέ­ρες σκλη­ρών μα­χών για να κα­τα­κτή­σει την Ελ­λά­δα.
  
  
  Κα­νέ­να άλ­λο έ­θνος στην Ευ­ρώ­πη, α­πό ό­σα κα­τα­κτή­θη­καν, δεν ά­ντε­ξε τό­σο πο­λύ σε χρό­νο μπρο­στά στον κε­ραυ­νο­βό­λο πό­λε­μο (Μπλιτ­ς Κρί­γκ) του Χί­τλερ. Κα­νέ­να άλ­λο έ­θνος δεν α­νέ­τρε­ψε τα σχέ­δια του Χί­τλερ, ό­πως το Ελ­λη­νι­κό Έ­θνος. Α­νέ­τρε­ψε τα σχέ­δια του για την κα­τά­κτη­ση της Μό­σχας, του Καυ­κά­σου, της Κύ­πρου, της Αι­γύ­πτου. Μα­ταί­ω­σε τα σχέ­δια του να υ­πο­χρε­ώ­σει την Ι­σπα­νί­α και την Τουρ­κί­α να βγουν στον πό­λε­μο στο πλευ­ρό του.
  
  
  Η Ελ­λη­νι­κή Ε­θνι­κή Α­ντί­στα­ση υ­πήρ­ξε κα­θο­ρι­στι­κή ως προς την τε­λι­κή και χρο­νι­κή έκ­βα­ση του Β’ Πα­γκο­σμί­ου Πο­λέ­μου για­τί η συ­νει­σφο­ρά της Ελ­λά­δας στον κοι­νό συμ­μα­χι­κό α­γώ­να υ­πήρ­ξεν α­ξιό­λο­γη, ση­μα­ντι­κή, μο­να­δι­κή.
  ✓ Μο­να­δι­κή ως προς την κα­θή­λω­ση με­γά­λων δυ­νά­με­ων του Χί­τλερ στην Ελ­λά­δα για να α­ντι­με­τω­πί­σει την Ε­θνι­κή Α­ντί­στα­ση. Δε­κα­τρείς ο­λό­κλη­ρες γερ­μα­νι­κές με­ραρ­χί­ες, πέ­ρα α­πό τις ι­τα­λι­κές, τις βουλ­γα­ρι­κές και ο­ρι­σμέ­νες άλ­λες δυ­νά­μεις, βρί­σκο­νταν κα­θη­λω­μέ­νες στην Ελ­λά­δα. Έλ­λει­παν, δη­λα­δή, α­πό τα άλ­λα μέ­τω­πα, πά­νω α­πό ε­κα­τόν πε­νή­ντα χι­λιά­δες ε­τοι­μο­πό­λε­μοι ά­ντρες.
  
  
  ✓ Μο­να­δι­κή ως προς τις θυ­σί­ες του Ελ­λη­νι­κού Λα­ού. Η Ελ­λά­δα έρ­χε­ται πρώ­τη, α­να­λο­γι­κά, ως προς την προ­σφο­ρά της σε αν­θρώ­πι­νες α­πώ­λειες. Έ­χα­σε το 13,6% του πλη­θυ­σμού της. Ε­ξα­κό­σιες χι­λιά­δες πέ­θα­ναν α­πό την πεί­να, τρια­κό­σιες χι­λιά­δες εί­ναι οι α­πώ­λειες α­πό την υ­πο­γεν­νη­τι­κό­τη­τα. Τριά­ντα ο­κτώ χι­λιά­δες εν­νια­κό­σιοι ε­ξή­ντα Έλ­λη­νες ε­κτε­λέ­στη­καν. Ε­βδο­μή­ντα χι­λιά­δες νε­κροί σε μά­χες, δώ­δε­κα χι­λιά­δες α­πό α­δέ­σπο­τες, ε­κα­τό χι­λιά­δες στα στρα­τό­πε­δα.
  
  
  ✓ Μο­να­δι­κή ως προς τα γε­γο­νό­τα πως α) η πρώ­τη μα­θη­τι­κή εκ­δή­λω­ση στην Ευ­ρώ­πη έ­γι­νε στην Κέρ­κυ­ρα στις 3 Νο­εμ­βρί­ου 1941. Β) ο πρώ­τος φοι­τη­τής που δο­λο­φο­νή­θη­κε σε δια­δή­λω­ση στην Ευ­ρώ­πη εί­ναι ο φοι­τη­τής Δήμ. Κων­στα­ντι­νί­δης στις 22 Μαρ­τί­ου 1942. Γ) η πρώ­τη έ­νο­πλη ε­ξέ­γερ­ση εί­ναι του Δο­ξά­του και της Πρω­σο­τσά­νης τον Σε­πτέμ­βριο του 1941. Δ) η πρώ­τη δη­μο­σιο­ϋ­παλ­λη­λι­κή α­περ­γί­α στην Ευ­ρώ­πη έ­γι­νε στην Ελ­λά­δα το 1942 ε) το πρώ­το σα­μπο­τάζ στην Ευ­ρώ­πη εί­ναι η α­να­τί­να­ξη της Ε­ΣΠΟ στις 22 Σε­πτεμ­βρί­ου 1942.
  
  
  ✓ Μο­να­δι­κή ως προς το γε­γο­νός ό­τι δεν πέ­τυ­χε στην Ελ­λά­δα η Πο­λι­τι­κή Ε­πι­στρά­τευ­ση. Ό­ταν άρ­χι­σαν να α­ραιώ­νουν οι στρα­τιές του Χί­τλερ α­πό τις μά­χες στα διά­φο­ρα μέ­τω­πα, συ­μπλή­ρω­σε τα κε­νά με γερ­μα­νούς ερ­γά­τες α­πό τη Γερ­μα­νί­α. Τα κε­νά ό­μως που δη­μιουρ­γή­θη­καν τα κά­λυ­ψε στρα­το­λο­γώ­ντας με τη βί­α, με τη λε­γό­με­νη Πο­λι­τι­κή Ε­πι­στρά­τευ­ση, α­πό ό­λα τα κα­τε­χό­με­να κρά­τη της Ευ­ρώ­πης. Το ί­διο ε­πι­χεί­ρη­σε να κά­μει και στην Ελ­λά­δα. Αλ­λά, ο Ελ­λη­νι­κός Λα­ός, σε μια με­γα­λειώ­δη, πα­νελ­λα­δι­κή και παλ­λα­ϊ­κή συ­γκέ­ντρω­ση-δια­δή­λω­ση-ε­ξέ­γερ­ση μα­ταί­ω­σε τα χι­τλε­ρι­κά σχέ­δια. Στις 5 Α­πρι­λί­ου 1943 οι δια­δη­λω­τές κα­τέ­λα­βαν ό­λες τις Νο­μαρ­χί­ες της Χώ­ρας και το Υ­πουρ­γεί­ο Ερ­γα­σί­ας στην Α­θή­να και έ­κα­ψαν τις κα­τα­στά­σεις των ερ­γα­ζο­μέ­νων. Μο­να­δι­κό φαι­νό­με­νο σ’ ό­λη την Ευ­ρώ­πη.
  
  
  ✓ Μο­να­δι­κή ως προς το γε­γο­νός ό­τι ο Χί­τλερ δεν πέ­τυ­χε να σχη­μα­τί­σει στρα­τιω­τι­κό σώ­μα α­πό την Ελ­λά­δα και να το χρη­σι­μο­ποι­ή­σει ως σώ­μα κα­το­χής σε άλ­λη κα­τε­χό­με­νη χώ­ρα εί­τε να πο­λε­μή­σει στο Α­να­το­λι­κό Μέ­τω­πο ε­να­ντί­ον της ΕΣ­ΣΔ. Μο­να­δι­κό φαι­νό­με­νο κι αυ­τό.
  
  
  Υ­πήρ­χαν και στην Ελ­λά­δα προ­δό­τες, συ­νερ­γά­τες και γερ­μα­νο­ντυ­μέ­νοι, ό­πως σ’ ό­λη την κα­τε­χό­με­νη Ευ­ρώ­πη. Με μια δια­φο­ρά. Ο α­ριθ­μός τους πο­σο­τι­κά και α­να­λο­γι­κά ή­ταν ο μι­κρό­τε­ρος α­πό κά­θε κα­τε­χό­με­νη χώ­ρα. Και ό­χι μό­νον αυ­τό. Αλ­λά δεν κα­τά­φε­ρε απ’ ό­λον αυ­τό τον συρ­φε­τό να σχη­μα­τί­σει στρα­τιω­τι­κό σώ­μα, ως σώ­μα κα­το­χής σε άλ­λη χώ­ρα ή για να πο­λε­μή­σει στο Α­να­το­λι­κό Μέ­τω­πο ε­να­ντί­ον της ΕΣ­ΣΔ.
  
  
  Αυ­τή υ­πήρ­ξεν η συ­νει­σφο­ρά της Ελ­λά­δας στον κοι­νό Συμ­μα­χι­κόν Α­γώ­να για τη συ­ντρι­βή του Χί­τλερ και τη σω­τη­ρί­α της Αν­θρω­πό­τη­τας. Συμ­βο­λή κα­θο­ρι­στι­κή για την τε­λι­κή και χρο­νι­κή έκ­βα­ση του πο­λέ­μου.
  
  
  Ό­λα αυ­τά έρ­χο­νται στο νου, μα­ζί μ’ έ­να ρί­γος θα­νά­του που δια­τρέ­χει α­κό­μα στα ό­νει­ρα της νύ­χτας, τους ε­πι­ζώ­ντες ε­κεί­νης της ε­πο­χής, τους α­γω­νι­στές της Ε­θνι­κής Α­ντί­στα­σης, που ε­πι­ζούν α­κό­μα κα­τά λά­θος, για­τί δεν τους άγ­γι­ξεν κα­τά­στη­θα το βό­λι του θα­νά­του.
  
  
  Οι μνή­μες ό­μως ε­κεί­νης της ε­πο­χής, δεν εί­ναι μό­νο α­το­μι­κές. Κι ό­σο κι αν ε­πι­χεί­ρη­σαν πολ­λοί («φί­λοι» και ε­χθροί, «Έλ­λη­νες» και ξέ­νοι) να σβή­σουν αυ­τές τις μνή­μες, να τις α­γνο­ή­σουν, να τις δια­στρε­βλώ­σουν, να τις υ­πο­τι­μή­σουν και να τις μη­δε­νί­σουν, να τις ε­κτι­μή­σουν σαν έ­να τί­πο­τα μέ­σα στην αιω­νιό­τη­τα, οι μνή­μες αυ­τές ζουν. Ζουν για­τί α­νή­κουν πια στο έ­θνος.
  
  
  Ό­λοι οι Έλ­λη­νες συμ­με­τεί­χαν στην Α­ντί­στα­ση. Γι’ αυ­τό η α­το­μι­κή α­ντί­στα­ση με­του­σιώ­θη­κε, με­ταλ­λά­χτη­κε κι έ­γι­νε Ε­θνι­κή Α­ντί­στα­ση.
  
  
  Πά­μπολ­λες ορ­γα­νώ­σεις σχη­μα­τί­στη­καν για να εκ­φρά­σουν και να συ­ντο­νί­σουν τον α­γώ­να για τη σω­τη­ρί­α του Λα­ού και τη Λευ­τε­ριά της Πα­τρί­δας. Κα­νέ­νας δεν δι­καιού­ται και δε μπο­ρεί κιό­λας να μειώ­σει τη συ­νει­σφο­ρά και της πιο μι­κρής α­ντι­στα­σια­κής μο­νά­δας. Κα­νέ­νας ε­πί­σης δεν δι­καιού­ται και δε μπο­ρεί κιό­λας να πα­ρα­γνω­ρί­σει τον πρω­τα­γω­νι­στι­κό ρό­λο που έ­παι­ξε το Ε­θνι­κό Α­πε­λευ­θε­ρω­τι­κό Μέ­τω­πο (Ε­ΑΜ) και τα κόμ­μα­τα που το δη­μιούρ­γη­σαν (Το ΚΚΕ, το ΣΚΕ, η ΕΛ­Δ και το Α­ΚΕ). Ό­λες, ό­μως, οι ορ­γα­νώ­σεις α­γω­νί­στη­καν για την α­ντί­στα­ση κα­τά του κα­τα­κτη­τή και γι’ αυ­τό δη­μιουρ­γή­θη­κε η Ε­θνι­κή Α­ντί­στα­ση. Το Ε­ΑΜ, η ΠΕ­ΑΝ, ο Ε­ΔΕΣ η ΕΚ­ΚΑ α­νή­κουν πια στο Έ­θνος, για­τί η προ­σφο­ρά τους υ­πήρ­ξε ε­θνι­κή.
  
  
  ***
  Η ε­πο­ποι­ί­α της Ε­θνι­κής Α­ντί­στα­σης, θέ­λουν δεν το θέ­λουν με­ρι­κοί, α­πο­τε­λεί ε­θνι­κή μνή­μη. Κα­τα­γρά­φε­ται ως η πιο ση­μα­ντι­κή ε­θνι­κή ι­στο­ρι­κή ε­πο­χή, του 20ού αιώ­να. Οι μνή­μες, βέ­βαια, δεν α­να­πα­ρά­γο­νται. Θα α­πο­τε­λού­σε, ό­μως, ι­στο­ρι­κή α­φέ­λεια να δε­χτού­με πως οι ι­στο­ρι­κές μνή­μες εί­ναι ά­σχε­τες α­πό την ό­ποια φά­ση της ε­ξε­λι­κτι­κής πο­ρεί­ας ε­νός Έ­θνους.
  
  
  Το ελ­λη­νι­κό Έ­θνος, το πιο μα­κραί­ω­νο στην ι­στο­ρί­α της Αν­θρω­πό­τη­τας (μό­νο το κι­νέ­ζι­κο Έ­θνος μας συ­να­γω­νί­ζε­ται, χω­ρίς να έ­χει και 400 χρό­νια σκλα­βιάς), ε­ξα­κο­λου­θεί να υ­πάρ­χει, ό­χι για­τί α­να­πα­ρά­γει τις ι­στο­ρι­κές του μνή­μες. Αλ­λά για­τί οι ι­στο­ρι­κές μνή­μες προ­σφέ­ρουν δη­μιουρ­γι­κή δύ­να­μη ε­θνι­κής αυ­το­γνω­σί­ας.
  
  
  Ο Μα­ρα­θώ­νας, οι Θερ­μο­πύ­λες, η Σα­λα­μί­να α­πό­δει­ξη αυ­το­γνω­σί­ας για τη δυ­να­τό­τη­τα υ­πε­ρά­σπι­σης αν­θρω­πι­στι­κών ι­δε­ών, για ε­λευ­θε­ρί­α και δη­μο­κρα­τί­α, δεν α­να­πα­ρά­γο­νται. Δη­μιουρ­γούν, ό­μως, ε­θνι­κή συ­νεί­δη­ση, που χτί­ζει τα βά­θρα απ’ ό­που θα ε­ξορ­μή­σει και θα δη­μιουρ­γή­σει το έ­θνος των Ελ­λή­νων, το Σού­λι, το Μα­νιά­κι, το Με­σο­λόγ­γι, τα Ψα­ρά.
  
  
  Παρ’ ό­λη τη μο­να­δι­κό­τη­τά τους, δεν με­τριού­νται με τα κοι­νά μέ­τρα και σταθ­μά οι Θερ­μο­πύ­λες και το Μα­νιά­κι. Δια­περ­νούν ό­μως τις συ­νει­δή­σεις των Ελ­λή­νων, ώ­στε να πο­λε­μά ο κά­θε γιος της Ελ­λά­δας «Στης ι­στο­ρί­ας το διά­σε­λο, όρ­θιος». (Νικ. Βρετ­τά­κος).
  
  
  Η Ε­πα­νά­στα­ση του Ει­κο­σιέ­να, δε με­τριέ­ται με τα συ­νη­θι­σμέ­να μέ­τρα της λο­γι­κής, σκορ­πά ό­μως ρί­γη συ­γκί­νη­σης στη δη­μιουρ­γη­μέ­νη Ε­θνι­κή συ­νεί­δη­ση και συ­νε­παίρ­νει τους Έλ­λη­νες για ν’ α­νέ­βουν, μέ­σα α­πό τη φα­σι­στι­κή σκλα­βιά, ό­λες τις σκά­λες του ι­στο­ρι­κού χρό­νου ως την 28η Ο­κτω­βρί­ου 1940. Στην Πίν­δο, στα ο­χυ­ρά της Μα­κε­δο­νί­ας, στη Μά­χη της Κρή­της, στις δια­δη­λώ­σεις της Α­θή­νας, στο Σκο­πευ­τή­ριο της Και­σα­ρια­νής, στο Κά­στρο του Υ­μητ­τού, στα Κα­λά­βρυ­τα, στο Δί­στο­μο, στο Χορ­τιά­τη, στο Κομ­μέ­νο της Άρ­τας, στο Μο­νο­δέν­δρι της Σπάρ­της, στο Κούρ­νο­βο, στο Δο­ξά­το, στα Κερ­δέλ­λια, στο Α­μπε­λό­φυ­το, στο Δο­μέ­νι­κο, στις Λιγ­γιά­δες, στο…, στην α­τέ­λειω­τη σει­ρά των μαρ­τυ­ρι­κών πό­λε­ων, οι­κι­σμών και χω­ριών, σ' ό­λα τα ο­λο­καυ­τώ­μα­τα του α­γώ­να.
  
  Η Ελ­λη­νι­κή Ε­θνι­κή Α­ντί­στα­ση ως α­νε­κτί­μη­το ι­στο­ρι­κό ο­ρό­ση­μο ε­πι­βε­βαιώ­νει την ε­θνι­κή ταυ­τό­τη­τα. Το 1940-1945 ως μια α­πό τις ι­στο­ρι­κές α­νατά­σεις του ελ­λη­νι­κού λα­ού α­πο­δει­κνύ­ει με τον πιο τρα­νό τρα­νό τρό­πο την Ε­θνι­κή Υ­πό­στα­ση.
  
  
  
  Οι Έλ­λη­νες στην Ελ­λά­δα και ό­που γης με τη γεν­ναιό­τη­τά τους και τις α­μέ­τρη­τες πρά­ξεις αυ­το­θυ­σί­ας μαρ­τύ­ρη­σαν γι’ άλ­λη μια φο­ρά πως υ­πάρ­χουν ως Ε­θνι­κή Ο­ντό­τη­τα. Για­τί ό­πως εί­πε ο Μα­κρυ­γιάν­νης στους Μύ­λους τ’ Α­να­πλιού κι ε­πι­βε­βαί­ω­σαν κι ε­πι­κύ­ρω­σαν με την προ­σφο­ρά της ζω­ής τους οι δε­κά­δες χι­λιά­δες ε­κτε­λε­σμέ­νοι γιοι της Ελ­λά­δας, που πο­λε­μούν ο­λόρ­θοι στα διά­σε­λα της ι­στο­ρί­ας: «οι Έλ­λη­νες εί­ναι έ­τοι­μοι να πε­θά­νουν για τη λευ­τε­ριά τους».
  
  *Από το αφιέρωμα "Αναζητώντας Ταυτότητα" του τ. 14-15 του Άρδην.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 10.10.2009
• 11:51

  Σκέψεις πιστού για την Εκκλησία

   »  Ριζοβόλος
  Δεν θέλω να κατηγορήσω κάποιον ούτε να κατακρίνω κανένα.Το παράπονό μου θα καταθέσω προς τους ανθρώπους κληρικούς και λαϊκούς,οι οποίοι με τη σταση τους απογοητεύουν όποιον δειλά προσπαθήσει να πλησιάσει την Εκκλησία.
  Ο σημερινός νέος και νέα έχουν να αντιμετωπίσουν πάρα πολλά προβλήματα επιβίωσης..Σε μια εποχή που οι σαρκικές σχέσεις ξεκίνησαν πολύ νωρίς στη ζωή του.Σε μια εποχή που ή δεν πήγε καθόλου στην εκκλησία ή σταμάτησε στα δώδεκα.Γιατί; Διότι υπάρχουν άλλοι,ακόμη και οι παραπλανημένοι γονείς,φίλοι,διδάσκαλοι που τους δείχνουν άλλους θεούς.Αλλους δρόμους να ζήσουν τη ζωή τους οι οποίοι είναι περισότερο σημαντικοί.
  Διότι τους οδηγούν στη δυνατότητα της επιβίωσης,στο γεγονός ότι ο μόνος δρόμος για να έχουν να φάνε αυτοί και τα παιδιά τους,για να αποκτήσουν σπίτι,αυτοκίνητο,σπουδές φροντιστήρια,καλή ποιότητα ζωής είναι ο ατομικός τους αγώνας,με ουμανιστικές αξίες βεβαίως ή και χωρίς αυτές.
  Ο νέος άνθρωπος βιώνει το "ο σώζων εαυτόν σωθήτω".Ηζωή σήμερα είναι πόλεμος στη χειρότερη μορφή του διότι ο εχθρός είναι ο πλησίον.Ζητάς εργασία και σου την παίρνει ο πλησίον.Χρειάζεσαι φτηνό σπίτι και σου το παίρνει ο πλησίον.Θαυμάζεις το αυτοκίνητο και σου το παίρνει ο πλησίον.Οταν γυρίζεις κουρασμένος από τη δουλειά σου,θέλεις την ησυχία σου και σου την παίρνει ο πλησίον του διπλανού διαμερίσματος που θέλει να ακούσει μουσική,διότι ψάχνει και εκείνος διέξοδο στα δικά του αδιέξοδα.
  Μπορώ να πω πολλά παραδείγματα όπου ο πλησίον είναι η δική σου ατυχία,εμπόδιο,φρένο,δυστυχία,πόλεμος σώμα με σώμα,όχι για σπουδαία πράγματα,μόνο για τα απεραίτητα της επιβίωσης.Ολοι οι πλησίον θέλουν να επωφεληθούν από σένα,να σε κοροϊδέψουν για να πάρουν ότι μπορούν περισσότερο.Ενας πόλεμος ο οποίος διαρκώς εντείνετε και γίνεται όλο και πιο σκληρός.Ολοι οι άλλοι θεοί,του πετάνε καραμελίτσες του ανθρώπου στο δρόμο του για να του κρατάνε τη γλύκα στο στόμα και να συνεχίζει ακάθεκτος προς αυτή την κατεύθυνση.
  Αραγε αυτού του δυστυχισμένου ανθρώπου δεν του περνάει καθόλου από το μυαλό ο αληθινός θεός που από μικρός διδάχθηκε;Και βέβαια ναι ΑΛΛΑ!!! Αυτός ο θεός δεν μου δίνει να φάω.Δεν με βοηθάει όταν έχω εξετάσεις να μπω στο πανεπιστήμιο για μια καλύτερη ζωή κ.λ.π.Αυτός ο θεός είναι μίζερος.Θ'ελει να είμαι φτωχός,με παλιόρουχα ντυμένος,ατημέλητος.Δεν πρέπει να έχω σαρκικές σχέσεις και έτσι θα με διώξει ο-η σύντροφός μου ως ανίκανο,γραφικό,κομπλεξικό......Αυτή είναι η εικόνα που έχει μείνει στον σύγχρονο άνθρωπο από αυτά που διδάχτηκε στα παιδικά του χρόνια,για τον Αληθινό Θεό.
  Ο ταλαίπωρος άνθρωπος συνεχίζει τον αγώνα επιβίωσης με αυτά που του δείχνουν σαν σωστά οι άλλοι θεοί που είπαμε και στη συνέχεια διαπιστώνει ότι ο αγώνας είναι άνισος πολύ σκληρός και για την πλειοψηφία πλέον δεν παλεύεται.Ολιγοι προχωρούν πατώντας επί των πτωμάτων τους.
  Τότε έρχεται η εσωτερική κρίση.Σε άλλους νωρίτερα σε άλλους αργότερα.Γκρεμίζονται όλοι οι θεοί που τους υποσχόταν μια ανθρώπινη ζωή..Καταστρέφεται μέσα τους όλο το οικοδόμημη που με τόσο κόπο έχτισαν μέσα τους ως σωστό δρόμο ζωής.Τώρα τι κάνουμε;Θέλει ο άνθρωπος από κάπου να πιαστεί να σωθεί,να δημιουργήσει νέα ελπίδα για το μέλλον.Πρέπει να ζήσει! Βιώνει την απόρριψη,το αίσθημα της αποτυχίας και θέλει να βρει μια σανίδα να μην καταποντιστει.Να μπορέσει να υπάρξει έστω και ως αποτυχημένος.Και νάτοι πάλι νέοι θεοί.Ψυχολόγοι,ψυχίατροι,γιόγκα,εσωτερισμός,πολιτική κ.λ.π.διάφορα μαντριά που του λένε ότι τώρα εγώ θα σε σώσω.Δεν τον ρωτάνε εάν έχει σαρκικές σχέσεις,αν στον πόλεμο της ζωής του χρησιμοποίησε αθέμιτα μέσα,ούτε του ζητάνε πιστοποιητικό ηθικής.Και το σημαντικότερο είναι εκεί πρόθυμοι,κοντά του ανά πάσα στιγμή τους χρειαστεί.Ο ελεύθερος χρόνος του σύγχρονου ανθρώπου είναι ελάχιστος και αυτοί οι θεοί του κλείνουν ραντεβού συγκεκριμένο,να κλέψει λίγο χρόνο από τις μέριμνες της επιβίωσης και να πάει κοντά τους.Που να βρούμε τώρα το Θεό ή τον παπά;Που έχει γραφείο ο Θεός;Το γραφείο του Θεού μέσα τους δεν τους βοήθησε κανείς να το δουν,ίσως και οι ίδιοι δεν θέλησαν.
  Ομως να δούμε λίγο.Οι άνθρωποι δεν έχουν πίστη στο Θεό;Ευτυχώς ναι.Εχουν και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό.Ποιό είναι τότε το πρόβλημα;Δεν ξέρουν και δεν μπορούν να την βάλουν στη ζωή τους.Δεν ξέρουν πως η πίστη τους στο Θεό θα τους βοηθήση να λύσουν τα προβλήματά τους.Να συνεχίσουν τον πόλεμο της ζωής με πίστη στο Θεό.
  Τότε χτυπούν την πόρτα της Εκκλησίας.Αγιοι πατέρες όσο καλή πρόθεση να έχετε δεν καταφέρνετε να τους βοηθήσετε και να τους κρατήσετε κοντά σας.Ερχονται γεμάτοι μιζέρια από την αποτυχία τους και τους προσθέτετε κι άλλη.Ερχονται γεμάτοι κανόνες από την επιβίωση για να τους γαληνέψετε την ψυχή και τους προσθέτετε κι άλλους.Ψάχνουν ένα μέρος να πουν τα βάσανα και τις αμαρτίες που κουβαλούν να τους ξεκουράσετε και εσείς τους χειροτερεύετε με τις απαγορεύσεις σας.Είναι συντετριμένοι ψυχικά για όλα αυτά που έρχονται να ακουμπήσουν στην ποδιά σας και εσείς τους τιμωρείτε γιαυτό.
  Δεχθείτε τον σημερινό άνθρωπο όπως είναι.Επιτρέψτε του να είναι κοντά σας με όλες του τις αμαρτίες χωρίς απαγορεύεται.Χωρίς πρέπει.Πρώτα δείξτε του πως ο Θεός ξεκουράζει τον άνθρωπο.Πως ο Θεός φορτώνεται τα βάρη τους.Πώς ο Θεός μπορεί να γίνει τρόπος ζωής και όχι στείρες απαγορεύσεις γιατί ο Θεός συγχωρεί αμέσως.Οι κληρικοί όχι και βάζουν μακρόχρονες τιμωρίες.Σέ έναν φορτωμένο γάϊδαρο έστω και αν έχει σκουπίδια στον ώμο του,δεν μπορείς να τον φορτώσεις άλλο έστω και αν το πρόσθετο βάρος είναι το φαγητό του.
  Αγιοι πατέρες πρώτα αφαιρέσατε από το άχρηστο φόρτωμα της καθημερινότητας και μετά προσθέτετε το σωστό.Οχι με απαγορεύσεις αλλά με αγάπη και εξήγηση.Μην ζητάτε από τον άνθρωπο από την πρώτη φορά που σας πλησιάζει να έρχεται κάθε Κυριακή στην εκκλησία από τις επτά το πρωί να σταματήση τις σαρκικές σχέσεις κ.λ.π. Κανόνες σωστούς αλλά μόλις τα ακούει αυτά ο ταλαίπωρος άνθρωπος τον πιάνει απελπισία.Δώστε του το χρόνο και τη βοήθεια να νοιώσει σιγά σιγά την εσωτερική γαλήνη και μετά θα γίνουν αυτά που ζητάτε.Να είσαστε εκεί να του δίνετε τα πάντα όσα ο Χριστός προσέφερε προς χάρη του αμαρτωλού ανθρώπου.Μην κρίνετε και καταδικάζετε εσείς τον άνθρωπο και του επιβάλετε τιμωρίες πρίν ακόμη τον κρίνει ο Θεός.
  Οι άγιοι γέροντες εξομολόγοι και πνευματικοί έζησαν πολλά χρόνια στη γαλήνη και την βιοποριστική ασφάλεια της εκκλησίας.Καμμία εμπειρία από την καθημερινότητα και τον πόλεμο που κάνει ο σημερινός άνθρωπος.Μην αρκείστε στην ανάλυση των Ευαγγελικών περικοπών τις Κυριακές.Γνώσεις έχει πολλές ο σημερινός άνθρωπος.Πως να τις κάνει μέρος της ζωής του δεν ξέρει.Μην του δίνετε την εντύπωση οτι και εσείς να τον ταλαιπωρησετε θέλετε.Ο δυστυχισμένος σύγχρονος άνθρωπος εκπέμπει μια κραυγή 'βοήθεια'.
  Ο θεός αγαπάει,ο Θεός ξεκουράζει,ο Θεός συμπαραστέκεται,ο Θεός γαληνεύει,ο Θεός οδηγεί,ο Θεός δίνει τροφή,ο Θεός φροντίζει για τα πάντα.Γνωρίστε του αυτό το Θεό να τον κρατήση από το χέρι να περπατήσουν μαζί.Γνωρίστε του το πως και κυρίως το γιατί.
  Οχι την επουράνια μετά θάνατον βασιλεία,αλλά την εν Θεώ επίγεια ζωή.
  
  Ρίζου Χρυσούλα
  Σοφοκλέους 138
  Καλλιθέα 17672
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 30.09.2009
• 15:41

  Ο Αντιφωνητής στη Σύρο

   »  Ριζοβόλος
  Για το θρακικό σύμπτωμα της ελλαδικής παρακμής μίλησε το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου ο κ.Κώστας Καραΐσκος,εκδότης της εφημερίδας Αντιφωνητής της Θράκης στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος ύστερα από πρόσκληση των φίλων της θρακικής εφημερίδας.Τη συζήτηση συντόνισε ο κ.Ανδρέας Ρίζος ο οποίους εξήγησε και τους λόγους για την πρόσκληση στη Σύρο του κ.Καραΐσκου και ο κ.Γιώργος Δρόσος,φιλόλογος,ανέπτυξε τους σκοπούς του υπό σύσταση συλλόγου.
  Στην εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ομιλία του,όπως φάνηκε και από τις ερωτήσεις που υποβλήθηκαν από το ακροατήριο,ο κ.Καραΐσκος ανέλυσε τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η περιοχή από τη δράση του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή ,ιδίως δε επεσήμανε την προσπάθεια να εκτουρκιστούν οι δύο από τις τρεις συνιστώσες της μουσουλμανικής μειονότητας,οι Πομάκοι και οι Ρομ,προσπάθεια που ανάγεται στην περίοδο της «ελληνοτουρκικής φιλίας με την εκδίωξη του Μουσταφά Σαμπρή Εφέντη ,ενός εχθρού του κεμαλικού κατεστημένου και αληθινού υπέρμαχου της φιλίας των δύο λαών. Παράλληλα,ανέδειξε τις βασικές επιδιώξεις της Τουρκίας στην περιοχή ,κατήγγειλε την αδιαφορία του ελληνικού κράτους για τα προβλήματα αυτά και εξήγησε τους λόγους που οδήγησαν τον ίδιο και μια ομάδα φίλων να προχωρήσουν στην έκδοση της εφημερίδας «Αντιφωνητής». Ο Κώστας διέλυσε πολλές ψευδαισθήσεις και φαντασιώσεις χωρίς να «θεωρητικολογεί»,όπως είπε και ο ίδιος. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο λόγος του με την πυκνότητα και τη μεστότητα κράτησε αδιάπτωτο το ενδιαφέρον των παρισταμένων.Οι ερωτήσεις από το κοινό ζωήρεψαν τη συζήτηση που ακολούθησε. Μετά το τέλος της εκδήλωσης προσφέρθηκαν εδέσματα και αναψυκτικά στους ακροατές από το σύλλογο «Οι φίλοι του Αντιφωνητή» που ευχαριστεί ιδιαίτερα την Ιερά Μητρόπολη Σύρου για την παραχώρηση της αίθουσας ,τα ΜΜΕ που κάλυψαν την εκδήλωση,τους εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης και υπόσχεται να ανταποκριθεί στις υψηλές απαιτήσεις της τοπικής κοινωνίας με νέες δραστηριότητες.
  Κατά τ΄άλλα ,εμείς ως φίλοι του Αντιφωνητή ,πρέπει να καταγγείλουμε με τη σειρά μας την παρουσία του Γιώργου εξ Αλεξανδρουπόλεως που με το διαβρωτικό χιούμορ του και την ανυπομονησία του για φαγητό και τσίπουρο μάς ανάγκασε να πάρουμε πολλές θερμίδες και τον Τόλη από τη Λάρισα που,εκτός από το να φυλάει τους ελληνικούς αιθέρες, ,τραβούσε φωτογραφίες και λίγο κόντεψε να κάψει την φωτογραφική από την εκτυφλωτική λάμψη των ομιλητών(βασικά ο Δρόσος έχει την πιο λαμπερή παρουσία λόγω ομορφιάς ).Τα βασικά συμπεράσματα είναι λοιπόν ότι επρόκειτο για μια λαμπερή, επιτυχημένη ,σπάνια ,διδακτική και μοναδική βραδιά.
  Και δε θέλω ου!!!
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 23.09.2009
• 11:32

  Έκαψαν το γραφείο του Ρεσάλτο

   »  Ριζοβόλος
  
  
  
  
  
  Οι γνωστοί-άγνωστοι τραμπούκοι του γκεμπελικού παρακράτους χτύπησαν χθες καίγοντας τα γραφεία του περιοδικού Ρεσάλτο.Η επιδοτούμενη από το Σόρος και άλλους "χορηγούς" συμμορία 100 περίπου ταγματασφαλι(η)τών επέδραμε στα γραφεία του γνωστού περιοδικού της πατριωτικής αριστεράς.Οι απειλές τους είχαν εκτοξευθεί εδώ και καιρό μέσα από την ιστοσελίδα του κρατικοδίαιτου Ιndymedia
  [athens.indymedia.org]
  Δυστυχώς,τις πραγματοποίησαν στο ακέραιο με δολοφονική μανία.Ο εκδότης του περιοδικού Θύμιος Παπανικολάου ενοχλούσε το παρακράτος με τα κείμενά του για τους νταβατζήδες και τα ενεργούμενά τους στο χώρο των ΜΜΕ και αποκάλυπτε τη σαπίλα της μεταλλαγμένης Αριστεράς και της πατριδοκάπηλης Δεξιάς.Θύμιο,βάστα γερά!!!Η τρομοκρατία και ο φασισμός τους δεν περνούν!!!Δεν είμαστε λίγοι,είμαστε οι περισσότεροι που αγωνιούν γι΄αυτή την πατρίδα.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 17.09.2009
• 14:47

  Ομιλία για τη Θράκη

   »  Ριζοβόλος
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 12.09.2009
• 00:38

  ο Ιερώνυμος κοντά στους μαθητές

   »  Ριζοβόλος
  
  
  Πρός τούς μαθητές καί τίς μαθήτριες τῶν Γυμνασίων καί Λυκείων μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἐνάρξεως τοῦ Νέου Σχολικοῦ ἔτους 2009-10 10/9/2009
  Ἀγαπητά μου παιδιά,
  Σε ἕνα σύγχρονο τραγούδι(1) ἀκοῦμε:
  «Φυσάει κόντρα σέ ὁλάκερη γῆ
  τ΄ἄγρια πετούμενα δέν βρίσκουν πηγή,
  δέν ἀντέχω τῆς βολῆς τή σιγή...».
  Δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά πού ἐνάντιοι ἄνεμοι κάθε λογῆς ἐμποδίζουν τήν ἀνάσα τοῦ ἀνθρώπου πού θέλει νά εἶναι ἐλεύθερος. Ἐπίσης δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά στήν ἱστορία τοῦ ἀνθρώπου πού τό βόλεμα εἶναι ὁ ἐχθρός ὄχι μόνο τῶν νέων ἀνθρώπων ἀλλά κάθε ἀνθρώπου πού ἔχει ὄραμα. Σέ αὐτό τόν ἀγῶνα ὑπήρξαν πολλοί νικημένοι ἀλλά καί πολλοί νικητές.
  Ἀνατέμνοντας τούς λόγους τῆς ἧττας ἀλλά καί τῆς νίκης τῶν ἀνθρώπων πού πάλαιψαν θά ἀνακαλύψουμε πολλά κοινά στοιχεῖα. Τό πρῶτο στοιχεῖο εἶναι ἡ ἴδια ἡ ἀνθρώπινη φύση. Τό δεύτερο οὐσιαστικό εἶναι ἡ δυνατότητα καλλιέργειάς της. Καί τό τρίτο, τό ὄραμα καί ἡ θέληση γιά ὑπέρβαση.
  Στήν ἐποχή μας, περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλη φορά, ἔχετε τήν εὐλογία τῆς πρόσβασης στό ἀγαθό τῆς Παιδείας. Δυστυχῶς ὅμως οἱ ἐνάντιοι «ἄνεμοι» εἴτε διαστρεβλώνουν τήν παιδεία σέ ἀποκλειστική παροχή ἐπαγγελματικῆς ἐκπαίδευσης, εἴτε ἐμποδίζουν αὐτή τη δυνατότητα ὅπως συμβαίνει σέ πάρα πολλά παιδιά σέ ὅλόκληρο τόν πλανήτη.
  Δέν εἶναι καθόλου σπάνιο φαινόμενο ἡ Παιδεία, να θυσιάζεται στό βωμό τῆς ἐξασφάλισης ἑνός ἀβέβαιου μέλλοντος. Ἡ θυσία αὐτή ὅμως ἔχει τίμημα τή σιωπή τῆς ἀμάθειας, τήν ἀδιαφορία γιά τόν ἄνθρωπο και τίς οὐσιαστικές ἀνάγκες του. Ἡ σιωπή, ὅπως ἰσχυρίζεται ὁ ποιητής, καταδικάζει τούς ἀνθρώπους νά μένουν «ἰδανικοί και ἀνάξιοι ἐραστές τῶν ἀπομακρυσμένων θαλασσῶν καί τῶν γαλάζιων πόντων» χωρίς νά σκίσουν ποτέ «τή θολή γραμμή τῶν ὁριζόντων» πού ζωγραφίζει ἡ ἀνατολή στό ξεκίνημα κάθε ἡμέρας.
  Ἀγαπητά μου παιδιά,
  Μήν ἐνδώσετε στίς σειρῆνες τῆς ἐπιλεκτικῆς κατάρτισης, μή φοβηθεῖτε τήν ἀβεβαιότητα πού πλήττει τίς κοινωνίες μας, μή δειλιάσετε μπροστά στό ἐνδεχόμενο τῆς ἀποτυχίας, μή συρρικνώσετε τά ὄνειρά σας. Ἀντίθετα διψάστε γιά τήν ἀλήθεια. Ἀπλῶστε τά ὄνειρά σας. Ἀναζητήστε τήν οὐσία τῶν πραγμάτων. Δημιουργείστε τόν ἑαυτό σας.
  Νά θυμάστε πάντοτε ὅτι:
  «...Στά ἀγάλματα τῆς ἀγωνίας
  Στίς ὑγρές σιωπές
  Ὑπάρχει ἕνα πρόσωπο
  Τόσο πολύ βγαλμένο ἀπό τά δάκρυα
  Τόσο ἀκατανόητο
  Τόσο ζεστό στό χέρι πού τοῦ γνέφει
  Ἕνα ἄλλο πρόσωπο...»(2), τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ.
  Καλή καί εὐλογημένη χρονιά
  
  Σημειώσεις
  1. «Φυσάει κόντρα» , στίχοι Β.D Foxmoor, Μουσική Active Member
  2. «Ὀδ. Ἐλύτη «Ἐλιγμός»
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 26.08.2009
• 12:54

  Η νέα κάρτα ασφαλίσεως ΑΜΚΑ

   »  Ριζοβόλος
  του Αρχιμ. Γεωργίου Καψάνη
  Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου
  Δημοσιεύουμε ένα εξαιρετικό και εμπεριστατωμένο κείμενο του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους που αναφέρεται στις νέες κάρτες ασφαλίσεως με τον ΑΜΚΑ (Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφαλίσεως). Επειδή θεωρούμε ότι το κείμενο είναι άκρως ενδιαφέρον αν και μεγάλο το παραθέτουμε ολόκληρο και σας συστήνουμε να το διαβάσετε.
  ***
  Αδελφοί μοναχοί εξ Αγίου Όρους και λαϊκοί αδελφοί εκ του κόσμου μας ερωτούν τί πρέπει να κάνουν με τις νέες κάρτες ασφαλίσεως, οι οποίες φέρουν τον ΑΜΚΑ (Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφαλίσεως). Διερωτώνται αν πρέπει να τις παραλάβουν ή αν πρέπει να αρνηθούν την παραλαβή τους. Προβληματίζονται αν ο ΑΜΚΑ περιέχει τον αριθμό-σύμβολο του Αντιχρίστου, το 666, ή έστω αν με την παραλαβή του συμβάλλουν στην ολοκλήρωσι του «ηλεκτρονικού φακελλώματος» που θα διευκολύνη την μελλοντική επιβολή του Χαράγματος του Αντιχρίστου.
  Το ζήτημα έχει δύο όψεις, για κάθε μία από τις οποίες έχουν δοθή ικανοποιητικές απαντήσεις από την Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους κατά τα έτη 1987 και 1997, όταν είχε τεθή το ζήτημα εξ αφορμής του ΕΚΑΜ και της κυρώσεως της Συνθήκης Σένγκεν αντίστοιχα, και οι οποίες ισχύουν διαχρονικά.
  Η πρώτη όψις του ζητήματος είναι ότι με τον ΑΜΚΑ πραγματοποιείται μία μορφή «ηλεκτρονικού φακελλώματος». Κάθε φυσικό πρόσωπο συνδέεται με έναν αριθμό που λέγεται ότι θα τον συνοδεύει σε όλη του την ζωή, θα τον χαρακτηρίζει σε όλες τις συναλλαγές, τις δικαιοπραξίες και σε όλες τις σχέσεις του με τις κρατικές υπηρεσίες. Για αυτή την πλευρά του θέματος η Ιερά Κοινότης του Αγίου Όρους είχε διακηρύξει:
  «Θεωρεί ακόμη η Ιερά Κοινότης εύλογο την ανησυχία πολλών για τις συνέπειες που μπορεί να έχη στην ελευθερία και αξιοπρέπεια του ανθρώπου το ηλεκτρονικό φακέλλωμα» (Ανακοινωθέν ΕΔΙΣ Αυγούστου 1988).
  «Το ηλεκτρονικόν αρχείον, του οποίου η δημιουργία εσχάτως προωθείται και με την εξαγγελθείσαν “ενιαίαν κάρταν ασφαλιζομένου”, είναι βέβαιον ότι θα ανοίξη την είσοδον εις μίαν πράγματι ‘Νέαν’ και εφιαλτικήν εποχήν» (Ανακοίνωσις Ιεράς Κοινότητος, 5/18 Μαρτίου 1993).
  «Έχει γίνει πολύς λόγος για το δημοκρατικό έλλειμμα αυτής της σύμβασης [Συνθήκης Σένγκεν] … Με την Σύμβαση και το Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν διευκολύνεται η παραβίαση του προσωπικού απορρήτου και πλήττεται ουσιαστικά το τεκμήριο της αθωότητος του πολίτη… Επίσης δίνεται η δυνατότητα στους οικονομικά ισχυρούς που θα έχουν νόμιμη πρόσβαση στα προσωπικά δεδομένα των εργαζομένων να τους εκμεταλλεύονται ποικιλοτρόπως» (Ανακοίνωσις Ιεράς Κοινότητος, 11/24 Φεβρουαρίου 1997).
  «Μία ενδεχομένη προσπάθεια εφαρμογής της Συμβάσεως του Σένγκεν στη χώρα μας, και μάλιστα με το αναγκαίο επακόλουθό της, την έκδοση ηλεκτρονικών ταυτοτήτων και τη χρήση του Ενιαίου Κωδικού Αριθμού Μητρώου (Ε.Κ.Α.Μ.), θα έχη ως φυσική συνέπεια να εύρη η Πολιτεία όλους ανεξαιρέτως τους Αγιορείτες αντιμέτωπους ως “αντιρρησίες συνειδήσεως”» (Ανακοίνωση ΕΔΙΣ 20.5/2.6.1997).
  «Διακηρύττουμε άλλη μια φορά ότι το θεμελιώδες καθήκον της ομολογίας της πίστεως, αλλά και η πίστις στα όσα ο Παράκλητος παρέδωσε ως προφητεία στην Χριστιανική Εκκλησία, μας υποχρεώνουν να αρνηθούμε να παραλάβουμε κάθε είδος ηλεκτρονικού δελτίου με ΕΚΑΜ, ως προσβάλλοντος την ελευθερία του προσώπου και την χριστιανική μας συνείδησι» (Ανακοίνωσις ΕΔΙΣ 21.8/3.9.1997).
  Οι προδιαγραφές του ΕΚΑΜ είχαν αναγκάσει και καταξιωμένους Γέροντες, όπως ο π. Παΐσιος και ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, να αντιδράσουν με οξύτατο τρόπο. Ο π. Επιφάνιος μάλιστα έγραψε με πολλή αυστηρότητα για τις τότε υπό έκδοσιν νέες ταυτότητες: «ακόμη και αν έχουν μόνον τον ΕΚΑΜ, άνευ διασφαλίσεως των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών του πολίτου, θα είπωμεν ΟΧΙ και πάλιν ΟΧΙ και μυριάκις ΟΧΙ εις τα νέα αυτά δελτία, οτιδήποτε και αν πρόκειται να αντιμετωπίσωμεν».
  Ο ΕΚΑΜ δεν δόθηκε ποτέ. Προέκυψαν όμως οι νέες κάρτες ασφαλίσεως, οι οποίες φέρουν τον ΑΜΚΑ και μας προβληματίζουν. Αναμφίβολα, αυτός καθεαυτόν ο αριθμός δεν είναι κακός. Κάθε πολιτεία χρησιμοποιεί όλα τα δυνατά μέσα για να υπηρετήση, τους πολίτες της και να τους προφυλάξη από επικίνδυνους κακοποιούς. Θα ήταν παράλογη η απαίτησις να μη χρησιμοποιούνται τα νεώτερα τεχνολογικά μέσα για καλό σκοπό. Εν τούτοις η σύγχρονη τεχνολογία, ενώ σε μία ευνομούμενη πολιτεία προσφέρει θαυμαστές δυνατότητες εξυπηρετήσεως και προστασίας των πολιτών της, σε τυραννικά καθεστώτα παρέχει τρομακτικές δυνατότητες ελέγχου, παρακολουθήσεως και δυ-ναστεύσεως των ανθρώπων. Υπό την έννοια αυτή το «ηλεκτρονικό αρχείο», ενώ μπορεί να γίνη ευλογημένο εργαλείο στα χέρια τιμίων ανθρώπων για να υπηρετήσουν έντιμους πολίτες, στα χέρια επίδοξων τυράννων ή σε μη ευνομούμενες πολιτείες μπορεί να λειτουργήση ως επικίνδυνο εργαλείο.
  Η εποχή μας δεν είναι η χειρότερη της Ιστορίας, αλλά οπωσδήποτε είναι μία από τις πιο δύσκολες. Τα κοινωνικά προβλήματα, όπως η ανεργία, η λαθρομετανάστευση, η διαφθορά, η αδιαφάνεια, η κατακόρυφη αύξησις της εγκληματικότητος, η παρανομία σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ζωής κ.ά. δημιουργούν ανασφάλεια και αμηχανία. Οι έντιμοι πολίται διερωτώνται αν ο τόπος, στον οποίο μεγάλωσαν και ζουν, στήν Πατρίδα που με θυσίες μαρτύρων και ηρώων θεμελιώθηκαν οι πνευματικές και ηθικές αρχές του ευσεβούς λαού μας και η ελληνορθόδοξος παράδοσίς του, κυβερνάται ακόμη από τον νόμο του Θεού και το ευαγγελικό ήθος ή αν σκοτεινά κέντρα εξουσίας έχουν επιβάλει την επικυριαρχία τους σε όλες τις δομές του κοινωνικού, εθνικού και πνευματικού μας βίου και επαγγέλλωνται ένα αντιευαγγελικό ήθος, το ήθος της Νέας Εποχής του κοσμοκράτορος του σκότους του αιώνος τούτου. Καθημερινώς διαπιστώνουμε ότι γκρεμίζωνται και τα τελευταία πνευματικά και ηθικά ερείσματα, τα όποία η κοινωνία μας είχε θεμελιώσει με τον φόβο του Θεού και με πολύ πόνο και ήλπιζε ότι θα αποτελέσουν τα στηρίγματα των παιδιών της. Μέσα σε αυτό το κλίμα της αβεβαιότητος, της συγχύσεως και αμοραλισμού κάποιοι επαγγέλλονται και οικοδομούν τον «νέο άνθρωπο», τον άνθρωπο χωρίς πρόσωπο, χωρίς καρδιά, χωρίς ψυχή, χωρίς αγάπη, χωρίς αιώνια προοπτική, τον άνθρωπο που θα είναι ένας αριθμός ανάμεσα στά δισεκατομμύρια των αριθμών. Η αριθμοποίησις του ανθρωπίνου προσώπου, η απροσωποποίησίς του, είναι η ανομολόγητη αγωνία όσων διαθέτουν ακόμη μέσα τους πνευματικές αντιστάσεις.
  Η αριθμοποίησις στην κοινωνική ασφάλισι μπορεί να έχη απρόβλεπτες και οδυνηρές συνέπειες για την αξιοπρέπεια των ασθενών και εμπεριστάτων συνανθρώπων μας. Μπορεί να σημάνη το τέλος της χριστιανικής αγάπης, της κοινωνικής αλληλεγγύης, στο όνομα της άνετης και γρήγορης εξυπηρετήσεώς των. Η ιδιωτικοποίησις των κοινωνικών υπηρεσιών (π.χ. της υγείας) σε ένα περιβάλλον, όπως το διαμορφώνει η παγκοσμιοποίηση, καταργεί το κράτος-πρόνοια. Η φιλανθρωπία στον τομέα της υγείας καθίσταται αδύνατη, καθώς η (απρόσωπη και αριθμοποιημένη πλέον) κοινωνία δεν θα νομιμοποιήται ούτε θα έχη την δυνατότητα να σήκωση, τα έξοδα από τις ανάγκες νοσηλείας και περιθάλψεως αναξιοπαθούντων συνανθρώπων μας. Η υγεία άλλωστε είναι ευαίσθητο δεδομένο, το οποίο δεν πρέπει να παραχωρηθή στα αδιάκριτα μάτια τρίτων, και μάλιστα αγνώστων και απρόσωπων υπαλλήλων ενός απρόσωπου και ανάλγητου φορέως υγείας.
  Δικαίως λοιπόν ανησυχούν για μία τέτοια κατάχρησι του ΑΜΚΑ οι εν τω κόσμω αδελφοί και πρέπει να απαιτήσουν με κάθε δημοκρατικό και νόμιμο τρόπο την διασφάλισι των ατομικών δικαιωμάτων και του απορρήτου της προσωπικής τους ζωής, το οποίο ευθέως καταστρατηγείται με την αριθμοποίησι. Ο ΑΜΚΑ θα μπορούσε ενδεχομένως να επιβληθή από την Πολιτεία για τον έλεγχο εκείνων που παρανομούν. Η κοσμική εξουσία κατά τον Απόστολο Παύλο, «ου γαρ εική την μάχαιραν φορεί. Θεού γαρ διάκονος εστίν, έκδικος εις οργήν τω το κακόν πράσσοντι» (Ρωμ. ιγ’ 4). Ποτέ όμως δεν θα έπρεπε ο ΑΜΚΑ να χορηγηθή για μία γενικευμένη αριθμοποίησι όλων ανεξαιρέτως των πολιτών, και μάλιστα με την συγκατάθεσί τους.
  Η δεύτερη όψις του ζητήματος είναι η συσχέτισις του ΑΜΚΑ με τον αριθμό 666. Για αυτήν την πλευρά του ζητήματος η Ιερά Κοινότης του Αγίου Όρους είχε εύστοχα διακηρύξει:
  «Συμμερίζεται η Ιερά Κοινότης την ευαισθησία των πιστών Ελλήνων Ορθοδόξων Χριστιανών, οι οποίοι επ’ ουδενί λόγω επιθυμούν να έχουν στην προσωπική τους ταυτότητα, που θα φέρουν πάντα μαζί τους, το σύμβολο-αριθμό του Αντιχρίστου, έστω και υπό την μορφή του γραμμικού συστήματος [...] Προειδοποιεί ακόμη η Ιερά Κοινότης ότι οι Αγιορείται Μοναχοί δεν θα δεχθούν να παραλάβουν τις νέες ταυτότητες, εφ’ όσον διαπιστωθή ότι φέρουν το 666» (Ανακοινωθέν ΕΔΙΣ Αυγούστου 1988).
  Στο πλαίσιο αυτής της σαφέστατης τοποθετήσεως της Ιεράς Κοινότητος παρατηρούμε τα ακόλουθα:
  Η διακήρυξις της Ιεράς Κοινότητος ισχύει και για τον ΑΜΚΑ. Εάν ο ΑΜΚΑ είχε τον αριθμό του Αντιχρίστου, δεν έπρεπε να τον δεχθή κανείς Ορθόδοξος Χριστιανός. Ο ΑΜΚΑ όμως είναι ένας αριθμός πού τυπώνεται στην κάρτα ασφαλίσεως με τον γραμμωτό κωδικό CODE 39, ο οποίος δεν σχετίζεται με τον αριθμό 666 και πολύ περισσότερο δεν είναι ο δυσώνυμος αυτός αριθμός. Τουλάχιστον στο σημείο αυτό η Πολιτεία σεβάσθηκε την ευαισθησία του ορθοδόξου λαού μας και δεν περιέλαβε στον ΑΜΚΑ τις προδιαγραφές του ΕΚΑΜ. Εάν συσχετίζουμε τον ΑΜΚΑ με τον αριθμό 666 και δημιουργούμε πανικό, επειδή δήθεν κάθε μορφή γραμμωτού κωδικού εμπεριέχει τον αριθμό του Αντιχρίστου, υπερβάλλουμε και δεν οικοδομούμε κανένα.
  Από ποιμαντική πάντως άποψι θα ήταν άκαιρο να ζητήσουμε από τον καθέκαστα συνάνθρωπο μας, ο οποίος έχει λόγους να κινηθή μέσα στην σύγχρονη κοινωνία (θέματα υγείας, παιδείας, μετακινήσεως, δοσοληψιών κ.λπ.) χρησιμοποιώντας τον ΑΜΚΑ, να μη τον παράλαβη και να μπη σε δοκιμασίες.
  Η παραλαβή του ΑΜΚΑ εν τούτοις δεν καταργεί την καλή ανησυχία μας, την οποία είχαμε τόσα χρόνια και αγωνισθήκαμε κατά του ΕΚΑΜ. Η καλή ανησυχία και τότε και τώρα έχει ουσιαστικό νόημα. Βεβαιώνει ότι τοποθε-τούμεθα σωστά έναντι της ελεύσεως του Αντιχρίστου. Δεν πανικοβαλλόμεθα, αλλά ούτε απαξιώνουμε την προφητεία. Ανέκαθεν οι Χριστιανοί περίμεναν τον Αντίχριστο και συνεδύαζαν την έλευσί του με δύσκολες για την Εκκλησία καταστάσεις, όπως την παρουσία διωκτών του Χριστιανισμού (Νέρων), την έμ-φάνισι και δράσι νέων αιρέσεων (αρειανισμός κ.λπ.), την επέλασι και επικρά-τησι αντιχρίστων δυναστών και τυραννικών καθεστώτων (Ισλάμ, Σταλινικός αθεϊσμός). Αυτές ήσαν οι προδρομικές καταστάσεις, για τις οποίες ο ευαγγελιστής Ιωάννης γράφει: «και νυν αντίχριστοι πολλοί γεγόνασιν. όθεν γινώσκομεν ότι εσχάτη ώρα εστίν» (Α’ Ιω. β’ 18). Ο Μέγας Βασίλειος, για να χρησιμοποιήσουμε ένα αυθεντικό παράδειγμα, ζώντας σε μία τέτοια δύσκολη περίοδο παροτρύνει τον εξόριστο Ορθόδοξο επίσκοπο Εδέσσης Βάρση, να υπομείνη καρτερικά την εξορία διότι θα περάση σύντομα, εκτός πια και αν είναι, συμπληρώνει, στα πρόθυρα ο καιρός του Αντιχρίστου, οπότε πρέπει να προσεύχεται να αποσόβηση ο Κύριος τις θλίψεις ή να τους διαφύλαξη άπταιστους εν μέσω των θλίψεων (Μεγ. Βασιλείου, Επιστολή 264).
  Η καλή ανησυχία και το ενδιαφέρον των Χριστιανών, καθ’ όλες τίς περιόδους της εκκλησιαστικής Ιστορίας, για το ότι ο «αντίχριστος έρχεται» (Α’ Ιω. β’ 18), ήσαν απόλυτα δικαιολογημένα και είχαν την θεμελίωσί τους στον λόγο του Κυρίου, ότι «εάν άλλος έλθη εν τω ονόματι τω ιδίω, εκείνον λή-ψεσθε» (Ιω. ε’ 43), και στην αποστολική παράδοσι (Ματθ. κδ’ 25, Μάρκ. ιγ’ 14, Β’ Θεσ. β’ 1-12, Α’ Ιω. β’ και δ’, Β’ Ιω. ε’, ζ’ 3). Η κατηχητική γραμματεία της αρχαίας Εκκλησίας μαρτυρεί ότι μεταξύ των βασικών διδασκαλιών προς τους νεοφώτιστους Χριστιανούς ήταν και η διδασκαλία περί της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου και περί της ελεύσεως του Αντιχρίστου (αγ. Κυρίλλου Ιεροσολύμων, Κατήχησις 15η).
  Συνέβησαν όμως ενίοτε παρανοήσεις των αγιογραφικών κειμένων, οι οποίες δημιούργησαν προβληματικές αντιδράσεις των πιστών. Καταστάσεις και γεγονότα πού θεωρήθηκαν σημεία παρουσίας του Αντιχρίστου έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, όπως το εξακισχιλιοοτό έτος από κτίσεως κόσμου (βλ. αγ. Ειρηναίου Λουγδούνου, Κατά Αιρέσεων, κεφ. 22 και 24) η πτώσις της Ρώμης, η κυριαρχία των Οθωμανών κ.λπ.) και ο Αντίχριστος δεν έχει κάνει ακόμη την εμφάνισί του. Γι’ αυτό, όπως γράφει ο άγιος Ιππόλυτος Ρώμης, «αναφανέντος γαρ αυτού δείξει ο καιρός το ζητούμενον» (Περί Χριστού και Αντιχρίστου, 49) και, όπως σημπληρώνει ο Ανδρέας Καισαρείας, «ο χρόνος αποκαλύψει και η πείρα τοις νήφουσι» (Ερμηνεία εις την Αποκόλυψιν, 38).
  Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι αν θα παραλάβουμε σε ένα δημόσιο έγγραφο έναν αριθμό, έστω μέσα σε ένα κλίμα ούτως ή άλλως προβληματικό και ενδεικτικό των «σημείων των καιρών», αλλά αν θα τον δεχθούμε ως σημείον προσκυνήσεως του Αντιχρίστου και ως Χάραγμά του, όταν αυτός ο ίδιος έλθη. Υπό την έννοια αυτή ο ΑΜΚΑ, ως αριθμός πού θα διευκόλυνε την Πολιτεία να επιτέλεση το καθήκον της έναντι των πολιτών, είναι ηθικώς και πνευματικώς ουδέτερη (έχουμε βεβαίως ήδη ειπεί ότι είναι προβληματική και επικίνδυνη η αριθμοποίησις στα χέρια τυραννικών καθεστώτων ή στο πλαίσιο της ηθικής ασυδοσίας της εποχής μας). Η παρουσία όμως του ΑΜΚΑ στην ζωή μας μας υπενθυμίζει το καθήκον μας και μπορεί να είναι το καλύτερο μήνυμα του Θεού σε όλους μας, να εντείνουμε την καθημερινή μας μετάνοια, να προσέχουμε τους εαυτούς μας «μήποτε βαρυνθώσιν ημών αι καρδίαι έν κραιπάλη και μέθη, και μερίμναις βιωτικαίς, και επιστή εφ’ ημάς αιφνίδιος η ημεέρα εκείνη, ως παγίς γαρ επελεύσεται επί πάντας τους καθήμενους επί πρόσωπον πάσης της γης» (πρβλ. Λουκ. κα’ 34-35). Εφ’ όσον έλάβαμε εντολή από τον Κύριο να προσέχουμε τα «σημεία των καιρών» (Ματθ. ιστ’ 3), και εφ’ όσον βλέπουμε ότι η παγκοσμιοποίηση σε πολιτικό, οικονομικό και θρησκευτικό επίπεδο προχωρεί, η αποστασία από το θέλημα του Θεού αυξάνει, και ο πολύς κόσμος ζη σε μία αδιαφορία για την πνευματική ζωή, μπορούμε να ιδούμε τις καταστάσεις αυτές ως «σημεία των καιρών» και να καλλιεργήσουμε την πίστι μας, την μετάνοια μας, την αγάπη μας προς τον Κύριο, και το μαρτυρικό μας φρόνημα. Έτσι θα μπορέσουμε να ετοιμασθούμε για να αντιμετωπίσουμε την πλάνη του Αντιχρίστου, αν πρόκειται να έλθη στις ήμερες μας «ίνα κατισχύσωμεν εκφυγείν ταύτα πάντα τα μέλλοντα γίνεσθαι [τον κατα-τρεγμό του εναντίον της Εκκλησίας], και σταθήναι έμπροσθεν του Υιού του ανθρώπου» (πρβλ. Λουκ. κα’ 36) με ελπίδα στην αιώνια ζωή μαζί Του στην Βασιλεία του Πατρός.
  Αυτήν την στάσι, η οποία χαρακτηρίζεται από πίστι, ελπίδα και αγάπη, η οποία «έξω βάλλει τον φόβον» (Α’ Ιω. δ’ 18), είχε συστήσει και η Ιερά Κοι-νότης του Αγίου Όρους με την ακόλουθη διακήρυξι: «Συμμεριζόμενοι την ανησυχία του ευσεβούς πληρώματος της Εκκλησίας συντασσόμεθα με το πνεύμα των προσφάτων ανακοινώσεων της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης και πολλών Ιερών Μητροπόλεων και Ιερών Μονών [...]. Η εκπλήρωσις του θεμελιώδους καθήκοντος της ομολογίας της πίστεως μας προς τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν δεν μπορεί να συμβαδίζει με ένα πνεύμα ταραχής και πανικού, το οποίο, αν μή τι άλλο, προδίδει έλλειψι πίστεως και απουσία της βεβαιούσης χάριτος εκ της καρδίας. Η εμβάθυνσις στα σημεία των καιρών και η διαπίστωσις της εγγύτητος των εσχάτων δημιουργεί μια καλή ανησυχία, αποτέλεσμα της οποίας είναι η προσπάθεια για πληρέστερη μετάνοια, ο αποφασιστικώτερος αγών για την υπερνίκησι των θανατούντων ημάς παθών και η καλύτερη προετοιμασία για την είσοδό μας στην Βασιλεία του Εσφαγμένου Αρνίου» (Ανακοίνωσις ΕΔΙΣ 21.8/3.9.1997).
  Αυτή η στάσις μας είναι χρέος αγάπης απέναντι στους εν Αγίω Όρει και εν τω κόσμω αδελφούς μας, οι οποίοι μας ερωτούν για τον ΑΜΚΑ.
  Ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους
  Αρχιμ. Γεώργιος και οι συν εμοί εν Χριστώ αδελφοί
  Έν Αγίω Όρει τη 3η Αυγούστου 2009
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 15.08.2009
• 00:48

  Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

   »  Ριζοβόλος
  
  
  
  
  
  «…Αν ο θάνατος των οσίων είναι τίμιος και η μνήμη δικαίου συνοδεύεται από εγκώμια, πόσο μάλλον τη μνήμη της αγίας των αγίων, δια της οποίας επέρχεται όλη η αγιότης στους αγίους, δηλαδή τη μνήμη της αειπάρθενης και Θεομήτορος, πρέπει να την επιτελούμε με τις μεγαλύτερες ευφημίες.
  Αυτό πράττουμε εορτάζοντας την επέτειο της αγίας κοιμήσεως ή μεταστάσεώς της, που αν και με αυτή είναι λίγο κατώτερη από τους αγγέλους, όμως ξεπέρασε σε ασύγκριτο βαθμό και τους αγγέλους και τους αρχαγγέλους και όλες τις υπερκόσμιες δυνάμεις δια της εγγύτητός της προς τον Θεό και δια των από παλαιά γραμμένων και πραγματοποιημένων σ' αυτή θαυμασίων.
  Ο θάνατός της είναι ζωηφόρος, μεταβαίνοντας σε ουράνια και αθάνατο ζωή, και η μνήμη τούτου είναι χαρμόσυνη εορτή και παγκόσμια πανήγυρις, που όχι μόνο ανανεώνει τη μνήμη των θαυμασίων της Θεομήτορος, αλλά και προσθέτει τη κοινή και παράδοξη συνάθροιση των ιερών Αποστόλων από κάθε μέρος της γης για την πανίερη κηδεία της, με θεολήπτους ύμνους, με τις αγγελικές επιστασίες και χοροστασίες και λειτουργίες γι΄ αυτήν.
  Οι Απόστολοι προπέμπουν, ακολουθούν, συμπράττουν, αποκρούουν, αμύνονται και συνεργούν με όλη τη δύναμη μαζί με εκείνους που εγκωμιάζουν το ζωαρχικό και θεοδόχο εκείνο σώμα, το σωστικό φάρμακο του γένους μας, το σεμνολόγημα όλης της κτίσεως.
  Ενώ ο ίδιος ο Κύριος Σαβαώθ και Υιός αυτής της αειπάρθενης, είναι αοράτως παρών και αποδίδει στη μητέρα την εξόδιο τιμή. Σε αυτού τα χέρια εναπέθεσε και το θεοφόρο πνεύμα, δια του οποίου έπειτα από λίγο μεταθέτει και το συζυγικό προς εκείνο σώμα σε χώρο αείζωο και ουράνιο.
  Διότι μόνο αυτή, ευρισκομένη ανάμεσα στο Θεό και σ' ολόκληρο το ανθρώπινο γένος, τον μεν Θεό κατέστησε υιόν ανθρώπου, τους δε ανθρώπους έκανε υιούς Θεού, ουρανώσασα τη γη και θεώσασα το γένος. Και μόνο αυτή από όλες τις γυναίκες αναδείχθηκε μητέρα του Θεού εκ φύσεως πάνω από κάθε φύση. Υπήρξε βασίλισσα κάθε εγκοσμίου και υπερκοσμίου κτίσματος.
  Τώρα έχοντας και τον ουρανό κατάλληλο κατοικητήριο, ως ταιριαστό της βασίλειο, στον οποίο μετατέθηκε σήμερα από τη γη, στάθηκε και στα δεξιά του παμβασιλέως με διάχρυσο ιματισμό ντυμένη και στολισμένη, όπως λέγει ο προφήτης. (Ψαλμ. 44,11). Διάχρυσο ιματισμό, που σημαίνει στολισμένη με τις παντοειδείς αρετές. Διότι μόνο αυτή κατέχει τώρα μαζί με το θεοδόξαστο σώμα και με τον Υιό, τον ουράνιο χώρο. Δεν μπορούσε πραγματικά γη και τάφος και θάνατος να κρατεί έως το τέλος το ζωαρχικό και θεοδόχο σώμα της και αγαπητό ενδιαίτημα ουρανού και του ουρανού των ουρανών.
  Αποδεικτικό για τους μαθητές στοιχείο περί της αναστάσεώς της από τους νεκρούς γίνονται τα σινδόνια και τα εντάφια, που μόνα απέμειναν στο τάφο και βρέθηκαν από εκείνους που ήλθαν να την ζητήσουν, όπως συνέβηκε προηγούμενα με τον Υιό και δεσπότη. Δεν χρειάσθηκε να μείνει και αυτή επίσης για λίγο πάνω στη γη, όπως ο Υιός της και Θεός, γι' αυτό αναλήφθηκε αμέσως προς τον υπερουράνιο χώρο από τον τάφο.
  Με την ανάληψή της η Θεομήτορ συνήψε τα κάτω με τα άνω και περιέλαβε το πάν με τα γύρω της θαυμάσια, ώστε και το ότι είναι ελαττωμένη πολύ λίγο από τους αγγέλους, γευόμενη το θάνατο, αυξάνει τη υπεροχή της σε όλα . Και έτσι είναι η μόνη από όλους τους αιώνες και από όλους τους αρίστους που διαιτάται με το σώμα στον ουρανό μαζί με τον Υιό και Θεό.
  
  Η Θεομήτωρ είναι ο τόπος όλων των χαρίτων και πλήρωμα κάθε καλοκαγαθίας και εικόνα κάθε αγαθού και κάθε χρηστότητος, αφού είναι η μόνη που αξιώθηκε όλα μαζί τα χαρίσματα του Πνεύματος και μάλιστα η μόνη που έλαβε παράδοξα στα σπλάχνα της εκείνον στον οποίο βρίσκονται οι θησαυροί όλων των χαρισμάτων. Τώρα δε με το θάνατό της προχώρησε από εδώ προς την αθανασία και δίκαια μετέστη και είναι συγκάτοικος με τον Υιό στα υπερουράνια σκηνώματα και από εκεί επιστατεί με τις ακοίμητες προς αυτόν πρεσβείες εξιλεώνοντας αυτόν προς όλους μας.
  Είναι τόσο πολύ πλησιέστερη από τους πλησιάζοντας το Θεό, όχι μόνο από τους ανθρώπους, αλλά και από αυτές τις αγγελικές ιεραρχίες. «Τα Σεραφίμ στέκονταν γύρω του» (Ησαϊας 6,2) και ο Δαβίδ λέγει: «παρέστη η βασίλισσα στα δεξιά σου».
  Βλέπετε τη διαφορά της στάσεως; Από αυτή μπορείτε να καταλάβετε και τη διαφορά της, κατά την αξία της τάξεως. Διότι τα Σεραφείμ ήταν γύρω από το Θεό, πλησίον δε στον ίδιο μόνο η βασίλισσα και μάλιστα στα δεξιά του. Όπου κάθισε ο Χριστός στον ουρανό, δηλαδή στα δεξιά της μεγαλωσύνης, εκεί στέκεται και αυτή τώρα που ανέβηκε από τη γη στον ουρανό.
  Ποιός δεν γνωρίζει ότι η Παρθενομήτωρ είναι εκείνη η βάτος που ήταν αναμμένη αλλά δεν καταφλεγόταν. (Ψαλμ.44,19) Και αυτή η λαβίδα, που πήρε το Σεραφίμ, τον άνθρακα από το θυσιαστήριο, που συνέλαβε δηλαδή απυρπολήτως το θείο πυρ και κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να έλθει προς το Θεό. Επομένως μόνη αυτή είναι μεθόριο της κτιστής και της άκτιστης φύσεως.
  Ποιός θα αγαπούσε το Υιό και Θεό περισσότερο από τη μητέρα, η οποία όχι μόνο μονογενή τον γέννησε, αλλά και μόνη της αυτή χωρίς ανδρική ένωση, ώστε να είναι το φίλτρο διπλάσιο.
  Όπως λοιπόν, αφού μόνο δι' αυτής επεδήμησε προς εμάς, φανερώθηκε και συναναστράφηκε με τους ανθρώπους, ενώ πρίν ήταν αθέατος, έτσι και στον μελλοντικό ατελεύτητο αιώνα κάθε πρόοδος και αποκάλυψη μυστηρίων χωρίς αυτήν θα είναι αδύνατος.
  Δια μέσου της Θεομήτορος θα υμνούν το Θεό γιατί αυτή είναι η αιτία, η προστάτης και πρόξενος των αιωνίων. Αυτή είναι θέμα των προφητών, αρχή των Αποστόλων, εδραίωμα των μαρτύρων, κρηπίς των διδασκάλων, η ρίζα των απορρήτων αγαθών, η κορυφή και τελείωση κάθε αγίου.
  Ω Παρθένε θεία και τώρα ουρανία, πως να περιγράψω όλα σου τα προσόντα; Πως να σε δοξάσω, το θησαυρό της δόξας; Εσένα και η μνήμη μόνο αγιάζει αυτόν που την χρησιμοποιεί.
  Μετάδωσε πλούσια λοιπόν τα χαρίσματά σου στο λαό σου, Δέσποινα, δώσε τη λύση των δεινών μας, μετάτρεψε όλα προς το καλύτερο με τη δύναμή σου, δίδοντας τη χάρη σου για να δοξάζουμε το προαιώνιο Λόγο που σαρκώθηκε από σένα γα μας μαζί με τον άναρχο Πατέρα και το ζωοποιό Πνεύμα, τώρα και πάντοτε και στους ατελευτήτους αιώνες. Γένοιτο...».
  (απόσπασμα από τις Πατερικές εκδόσεις«Γρηγόριος ο Παλαμάς», τόμος 10ος)
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 10.08.2009
• 17:02

  Η Αριστερά σήμερα στην Ελλάδα

   »  Ριζοβόλος
  Μια απόπειρα περιγραφής.
  Γράφει ο Γιώργος Δρόσος
  Πολύ συχνά τα ολοκληρωτικά καθεστώτα μέσα από τους μηχανισμούς προπαγάνδας και χειραγώγησης της κοινής γνώμης χρησιμοποιούν έννοιες και όρους με θετικό σημασιολογικό φορτίο έτσι,ώστε να φθείρονται τόσο πολύ από την πολυκαιρισμένη μεταχείριση στις σκοτεινές ατραπούς της καλοκαθισμένης εξουσίας και στο τέλος να μεταλλάσσονται σε απαραίτητα ανταλλακτικά για την άψογη λειτουργία του Συστήματος.Μια από αυτές τις έννοιες είναι η «ιερή αγελάδα»της Αριστεράς.Μια Αριστερά την οποία επιδεικνύουν σαν έπαθλο και πίσω από την οποία κρύβονται σήμερα αρκετά «ιδιοτελή καθάρματα» σαν αυτά που αναζητούσαν οι Ναζί στις κατεχόμενες χώρες κατά τη διάρκεια του Β΄παγκοσμίου πολέμου.Μια Αριστερά δηλαδή ελεγχόμενη σε επίπεδο ηγεσίας από την υπερατλαντική δύναμη και τους ντόπιους συνεργάτες της και στερημένη από κάθε ίχνος πρωτοτυπίας και λαϊκής αποδοχής.Και τα γράφω αυτά με πόνο ψυχής,όταν στήριζα επανειλημμένως στις εκλογές αυτή την παράταξη εδώ και χρόνια ελπίζοντας όχι τόσο στην κατάρρευση του καπιταλιστικού συστήματος όσο στην αντίσταση στην επελαύνουσα βαρβαρότητα της παγκόσμιας πολιτιστικής μονοχρωμίας.Και το πρόβλημα είναι ότι ακόμα και τώρα τρέφω κάποιες ελπίδες για αυτή την Αριστερά τη χιλιομπαλωμένη σαν αντίβαρο στη μέγκενη της παγκοσμιοποίησης.
  Βέβαια, οι κατηγορίες που διατυπώνω πρέπει να είναι στοιχειοθετημένες,αλλιώς εύκολα θα καταπέσουν στο λαϊκό δικαστήριο της αμείλικτης κριτικής. Εξηγούμαι:Συμβιβάζεται με την ιδεολογία της Αριστεράς η υποταγή στα κελεύσματα των Η.Π.Α σε θέματα εξωτερικής πολιτικής,όπως η συναίνεση στο σχέδιο Ανάν από τον ΣΥΝ στην Ελλάδα και το ΑΚΕΛ στην Κύπρο,όταν ενδεχόμενη εφαρμογή του θα σήμαινε τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την πρόσδεσή της στο άρμα της Τουρκίας,της Αγγλίας και της Αμερικής;Πώς δηλαδή συνάδει το αγαθό της εθνικής ανεξαρτησίας με τις διεθνιστικές κωλοτούμπες περί κατάργησης των συνόρων και ειρήνης,όταν τα κατοχικά στρατεύματα δεν απομακρύνονται;Και πώς το ΚΚΕ τολμά να στηρίζει στην Κύπρο μια κυβέρνηση «αριστερή»που συνδιαλέγεται με τους κατακτητές προωθώντας τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών με την ίδρυση ενός κράτους-μαριονέττας;Βέβαια,θα πει κανείς ότι και οι δεξιές κυβερνήσεις συζητούν με τους κατακτητές και προωθούν τις ίδιες λύσεις,αλλά και αυτό είναι ένα άλλο πολύ μεγάλο θέμα που πρέπει να συζητηθεί.Το επισημαίνω,διότι δεν ταυτίζω την Αριστερά με το «Κακό» και την Δεξιά με το «Καλό» και το αντίστροφο,αλλά προσπαθώ να ανιχνεύσω τις παθογένειες της πρώτης στην Ελλάδα με τα ελάχιστα διανοητικά και θεωρητικά εφόδια που διαθέτω.
  Ας δούμε και ένα άλλο μείζον πρόβλημα της Ελλάδας,την λαθρομετανάστευση.Αναρωτιέμαι αν και κατά πόσον η εισβολή χιλιάδων αλλοδαπών θα βοηθήσει τόσο αυτούς όσο και εμάς.Ο Μαρξ γράφει: «Σκοπός της εισαγωγής ξένων εργατών από τους εργοδότες είναι η διαιώνιση της σκλαβιάς» Μήπως ο Κάρολος ήταν ρατσιστής;Γιατί το γράφει αυτό;Μήπως, επειδή οι μισθοί τόσο των ντόπιων όσο και των ξένων σε μια χώρα θα παίρνουν την κατιούσα με αποτέλεσμα οι εξαθλιωμένοι να είναι ακόμη περισσότεροι;Αλήθεια,πώς ηχούν αυτά στα αυτιά των ηγετών της Αριστεράς και γιατί μια τόσο αυτονόητη αλήθεια στιγματίζεται ως ρατσισμός και φασισμός ,όταν την ίδια στιγμή οι αμερικανοί ιμπεριαλιστές καταγγέλλουν τη χώρα μας μέσα από τα Παρατηρητήρια των Συμφωνίων του Σόρος,λάθος του Ελσίνκι, κάθε φορά που συμβαίνει κάτι με τους μετανάστες; Και πώς αντιμετωπίζουν οι ίδιοι καθοδηγητές τον δεξιό υπουργό κ.Παυλόπουλο που ζητά την απόδοση ελληνικής ιθαγένειας σε ξένους και που επιδοτείται από την Ε.Ε για κάθε ξένο που εισέρχεται παράνομα στην Ελλάδα;Γιατί η Δεξιά συμπλέει μαζί τους;Περίεργες δεν είναι αυτές οι εκλεκτικές συγγένειες;Δεν ξενίζει η συμπεριφορά του αυτόκλητου προστάτη των λαθρομεταναστών κ.Κούρκουλα την άδεια του οποίου έπρεπε να πάρει ο κ.Χαρδαβέλλας,για να μπει στο κτήριο του παλιού Εφετείου Αθηνών για τις ανάγκες της τηλεοπτικής εκπομπής του .Ο κ.Κούρκουλας είναι απλώς μέλος της εξωκοινοβουλευτικής οργάνωσης ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του σωματείου «Απελάστε τον ρατσισμό».Άρα, ως άλλος Πάπας δικαιούται να εγκρίνει ή όχι την είσοδο του δημοσιογράφου και του νομάρχη Αθηνών κ.Σγουρού.
  Το θέμα δεν είναι τι κάνει ο Κουρκούλας ή ο όποιος σατραπίσκος γουστάρει να επιβάλλει το δίκαιο της ζούγκλας καταπατώντας το άσυλο στο πανεπιστήμιο και δέρνοντας καθηγητές,όπως τον Γιάννη Πανούση,στην περίπτωση του οποίου ανησυχητικό ήταν το φαινόμενο της χλιαρής αντίδρασης από τον ίδιο ,λες και έφταιγε, γεγονός αποκαλυπτικό της απροκάλυπτης ιδεολογικής τρομοκρατίας προς κάθε «αντιφρονούντα».Το θέμα είναι, γιατί όλοι αυτοί τυγχάνουν μιας σκανδαλώδους ασυλίας ,ενώ οποιοσδήποτε άλλος «ανώνυμος» θα συλλαμβανόταν.Έτσι με τη βοήθεια παρακρατικών και κρατικών μηχανισμών,όπως το Ιντυμήντια που στηρίζεται από τον ΟΤΕ και το ΕΜΠ, έχει στηθεί ένα «αριστερό» παρακράτος που δέρνει,καταστρέφει,εκτελεί[i].Μόνο ο Κοτζαμάνης και ο Εμμανουηλίδης τους ανταγωνίζονται σε βαρβαρότητα και δολοφονική μανία. Δυστυχώς, ο εξοβελισμός της λογικής και η καταπάτηση των νόμων βολεύουν κάποιους.Από τη μια μεριά,τα αριστερά μορφώματα που θέλουν να δείξουν τη «βαρβαρότητα των κατασταλτικών μηχανισμών» και από την άλλη η ακροδεξιά προπαγάνδα που επισείοντας τον κίνδυνο της «εθνικής ασφάλειας» στρέφει στα δεξιά χιλιάδες πολίτες επειδή αγανακτούν με την έλλειψη επαρκούς αστυνόμευσης.Το ένα χέρι νίβει τ’άλλο και τα δύο το πρόσωπο για το δρόμο προς τον Μεγάλο Αδελφό του Όργουελ που ανοίγει διάπλατα.
  Και η Αριστερά;
  Η μεγάλη απούσα από το πολιτικό προσκήνιο κωφεύει στα απεγνωσμένα μηνύματα των ψηφοφόρων της έχοντας αποφασίσει να αυτοκτονήσει.Θα ήταν αντιδραστικό αν ο λόγος της εξέφραζε την αγωνία του λαού για εθνική ανεξαρτησία και κοινωνική δικαιοσύνη,όπως το ΕΑΜ στην κατοχή και όχι να μέμφεται τον ανύπαρκτο ελληνικό εθνικισμό,όπως ο κ.Νάσος Θεοδωρίδης στην Αυγή,για την κυπριακή τραγωδία, μιας και «Η προσδοκώμενη προσάρτηση της Κύπρου στην Ελλάδα αποτελούσε ανέκαθεν μέρος του οράματος της Μεγάλης Ιδέας, η σταδιακή πραγματοποίηση του οποίου είχε ως αποτέλεσμα, από τη σύσταση του ελληνικού κράτους το 1830, να επεκταθεί η Ελλάδα 8 φορές, αυξάνοντας τα εδάφη της κατά 278% σε βάρος της Τουρκίας»;Θα ήταν λαϊκίστικη αν ζητούσε το κλείσιμο των συνόρων με τα Σκόπια,όπως ζήτησε ο Μίκης Θεοδωράκης και όχι να πριμοδοτεί τον κάθε Γκρουέφσκι με την εμμονή σε σύνθετη ονομασία για τα Σκόπια;
  Όλα τα παραπάνω οδηγούν σε θλιβερές διαπιστώσεις για το παρόν και το μέλλον της Αριστεράς,αλλά προπάντων για το μέλλον της Ελλάδας.Σήμερα τα συμφέροντα που στηρίζουν την Αριστερά ,δηλαδή οι μηχανισμοί εξουσίας στα ΜΜΕ,η διανόηση και μια όχι και τόσο ευκαταφρόνητη μερίδα του ελληνικού κεφαλαίο(Αλαφούζος,Τεγόπουλος,Λαμπράκης,εσχάτως η Αγγελοπούλου με το ροζ πείραμα του Ελεύθερου Τύπου) θέλουν να φτιάξουν μια εύπεπτη σούπα ,για να αναχαιτιστεί εύκολα κάθε αντίσταση στη ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ. Οι μεσάζοντές τους στα ΜΜΕ δηλητηριάζουν την ελληνική κοινωνία με τα νεφελώδη ιδεολογήματα των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων»,του «αντιρατσισμού» και του «αντιεθνικισμού» και αντιμετωπίζουν κάθε αμφισβήτηση στη μεταφυσική τους πραμάτεια με συκοφαντία και ιδεολογική τρομοκρατία.Είναι δε τόσο ολοκληρωτική η εμμονή στα ιδεολογήματα που πλασάρουν,ώστε αναρωτιέται κανείς αν μιλά με σκεπτόμενους πολίτες ή με ανθρώπους που επιδιώκουν «καθαρές λύσεις».Το πρόβλημα όμως δεν εντοπίζεται μόνο σ΄αυτούς.
  Συνομιλώντας με πολίτες που έχουν «αριστερά» πιστεύω,έτσι ,όπως αυτοί τα εννοούν, διαπιστώνω ότι, αν όχι όλοι ,τουλάχιστον ένα μεγάλο μέρος που δεν έχει προσωπικό όφελος από την Αριστερά(προγράμματα της Ε.Ε και συνεργασία με τους ποικιλόχρωμους άρχοντες,επιδότηση στις Μ.Κ.Ο που ιδρύουν με πακτωλό χρημάτων[1], κατάληψη νευραλγικών θέσεων στον κρατικό μηχανισμό,ασυλία σε περιπτώσεις καταπάτησης του νόμου) γαντζώνονται από την αριστερή ταυτότητα που έχουν διαμορφώσει και προσδίδουν σε αυτή χαρακτηριστικά «ανωτερότητας»,τρόπον τινά ,πολιτικής και δευτερευόντως πολιτιστικής η αμφισβήτηση της οποίας συνιστά έγκλημα ανάλογο της αμφισβήτησης του παπικού πρωτείου.Πολύ συχνά διαπιστώνει κανείς ότι δεν γίνανε αριστεροί,γιατί αγαπούν μια ιδεολογία και προτάσσουν πνεύμα θυσίας και αλληλεγγύης,αλλά γιατί μισούν την Ελλάδα,την Ορθοδοξία ,την παράδοσή μας και τον πολιτισμό μας.Μέσα από μια πολιτική ταυτότητα εκτονώνουν την καταπιεσμένη επιθετικότητά τους και το μίσος τους.Η αυτοδικαίωση τούς οδηγεί στον σκοπό που αγιάζει τα μέσα,αφού αυτοί ξέρουν και έχουν δίκιο σ΄όλα και πως δεν πειράζει αν εκμεταλλεύονται τους άλλους ,αφού ο επικείμενος παράδεισος του προλεταριάτου θα δώσει διέξοδο στα αδιέξοδά τους,τα υπαρξιακά,τα οικονομικά,τα προσωπικά.Η ιδεολογική τύφλωση δεν επιτρέπει την αμφισβήτηση,γιατί θα καταρρεύσει το είδωλο που δομήσαμε. Καθαρή μεταφυσική λοιπόν και εσχατολογία γι΄αυτούς που επικρίνουν έντονα τις θρησκείες!!!! Τα ίδια βέβαια ισχύουν και για τους οπαδούς οποιασδήποτε άλλης πολιτικής ομάδας ή θρησκείας ή φυλής με θεωρητική καθαρότητα και δογματισμό.
  Να λοιπόν, γιατί ο κόσμος έστρεψε την πλάτη του στις ευρωεκλογές στα αριστερά κόμματα που είναι ο μεγάλος χαμένος και η αποκαθήλωση των οποίων από το πολιτικό σκηνικό θα γίνει πολύ πιο σύντομα από ό,τι η κατάρρευση του δικομματισμού.Διότι εδώ και χρόνια ο κόσμος συνειδητοποιεί ότι το δίλημμα Δεξιά ή Αριστερά είναι ψευδεπίγραφο και πως η αντιπαράθεση δεν αφορά την ιδεολογία, αλλά την πίτα από το πολιτικό και οικονομικό αλισβερίσι σε συνδυασμό με τα προβλήματα συμπεριφοράς που περιέγραψα παραπάνω.Πώς μπορεί να εμπιστευτεί κανείς τον Αλαβάνο ,όταν η θεματική του περιορίζεται στη λαθρομετανάστευση και τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων τη στιγμή που το Αιγαίο «βράζει» από τις βόλτες των τουρκικών F16,ενώ η κατασκευαστική εταιρεία του κ.Τσίπρα εκμεταλλεύεται μετανάστες και οι συμβασιούχοι της Αυγής δουλεύουν χωρίς να πληρώνονται[2];Και πώς η κ.Παπαρήγα θα εμπνεύσει εμπιστοσύνη ,όταν το κόμμα της πρέπει σαν άλλο ιερατείο να εξαιρεθεί από τον έλεγχο του ΣΔΟΕ,αλλά στην Τυποεκδοτική οι εργαζόμενοι δεν πληρώνονται για τις υπερωρίες τους;
  Δεν μπορείς διαρκώς να γίνεσαι τιμητής των άλλων χωρίς να δέχεσαι κριτική για τις δικές σου επιλογές, γιατί υποτίθεται ότι εκπροσωπείς το «καλό» στην πάλη με το «κακό».Αυτή η έρμη διαλεκτική που στα κομμάτια είναι καταχωνιασμένη;Δυστυχώς,αυτή η νοοτροπία που φαίνεται ότι είναι βαθιά ριζωμένη στα μέλη των αριστερών κομμάτων και οργανώσεων σφυρηλατεί ένα τύπο ανθρώπου με ατσάλινο εγώ και περισσή αυταρέσκεια που «ξέρει» και πρέπει να διαφωτίσει τον βυθισμένο στο σκοτάδι λαό. Και μετά απορούν ,γιατί ο ΛΑΟΣ με την κουτοπόνηρη αλχημεία του αυξάνει τα ποσοστά του,όταν και οι ίδιοι με τα καμώματά τους έχουν φροντίσει να καταστήσουν το κόμμα αυτό από παρία σε ρυθμιστή του κομματικού συστήματος.
  [1] Ο Μιχάλης Τρεμόπουλος,ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων δήλωνε εισοδήματα στη φορολογική του δήλωση 8000 Ευρώ ετησίως.Σύμφωνα με το μέλος του κόμματός του Γιάννη Παρασκευόπουλο αμειβόταν με το γελοίο ποσό των 500 Ευρώ μηνιαίως από την ΜΚΟ «Αντιγόνη»στην οποία εκταμιεύονταν μεγάλα ποσά από προγράμματα της Ε.Ε.
  [2] Στην Ελλάδα του 2009 έγινε η αποκάλυψη της μεγαλύτερης υπόθεσης εκμετάλλευσης μεταναστών - σκλάβων που δούλευαν σε καθεστώς ανασφάλιστης δουλείας -μεταξύ άλλων- σε κρατικά, έργα δικαιοσύνης, ακόμη και Ολυμπιακά έργα! Ένα σύστημα όπου το μαστίγιο του εργοδηγού έγινε κουμπούρι του δουλέμπορου (καταδικασμένου για δουλεμπόριο, όχι στα λόγια), που δεν πλήρωνε ένσημα ούτε στους ντόπιους εργάτες.Θα περίμενε λοιπόν κανείς καλόπιστος τον ΣΥΡΙΖΑ, ένα κόμμα που έχει κάνει σημαία τα δικαιώματα των μεταναστών να εξεγερθεί. Να απαιτήσει πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης. Να ξεθάψει όλους αυτούς τους δυστυχισμένους που τσιμενταρίστηκαν από εργατικά ατυχήματα αλλά δεν είχαν ούτε χαρτί για να τους αναζητήσει κανείς ελέω “ανοιχτών συνόρων”.Θα περίμενε κανείς τον Τσίπρα να ζητά νέες “εξεγέρσεις” αφού αυτή η υπόθεση της ντροπής δίνει το βασικό επιχείρημα σε όσους αγωνίζονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Τον Αλαβάνο να φέρνει το θέμα με σφοδρότητα στη βουλή και να επιτίθεται σε όλους αυτούς που υπέγραφαν τους επίμαχους διαγωνισμούς.Αντ’ αυτού, σιωπή. Ούτε μια δήλωση. ΟΥΤΕ Η ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ. Ούτε ένα στέλεχος, ούτε μια συνιστώσα δεν άρθωσε φωνήεν για αυτό το έγκλημα. Που αν μη τι άλλο θα ήταν εφαλτήριο για μια νέα ανάκαμψη των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ εάν αυτό το κόμμα είχε ίχνος ειλικρίνειας στα συνθήματα και τις πράξεις του. Όπως όταν ο κύριος Τσίπρας περιέφερε την Αφρικανή μετανάστρια στην δεξίωση για τη δημοκρατία, πλάι σε αυτούς που βουτούσαν τα χέρια τους στα μαύρα της Siemens και τις μίζες από τα δημόσια έργα.
  Αιτία αυτής της σιωπής θα μπορούσε να είναι η επαγγελματική αλληλεγγύη του κυρίου Τσίπρα στους συναδέλφους του κατασκευαστές.Θα μπορούσε να είναι τα γραμμάτια που χρωστά ο κύριος Αλαβάνος στους “αριστερούς” εκδότες – εργολάβους για την αμέριστη στήριξη.Θα μπορούσε να είναι η αυθόρμητη ομολογία στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ ότι λυμαίνονται τα κονδύλια που προορίζονται για πρόσφυγες μέσω “μονοπρόσωπων” ΜΚΟ.Θα μπορούσε να είναι γενικώς η ταμπέλα “Αντι”. Όπως η Κυρία Πόπη Τσουκάτου που ηγείτο της “Αντιφασιστικής” “Αντιιμπεριαλιστικής” πρωτοβουλίας και ο σύζυγος της κουβάλαγε τα μαύρα χρήματα της Φασιστικής και Ιμπεριαλιστικής Siemens.Θα μπορούσαν να ήταν πολλοί οι λόγοι της σιωπής. Θα μπορούσε να είναι μόνο ενας: Το μερίδιο στο μεγαλύτερο πλιάτσικο που γνώρισε η Ελλάδα στη μεταπολίτευση.Πηγή: [olympia.gr]
  
  
  I Τις μέρες αυτές το ιστολόγιο http://www.troktiko.blogspot.com έκλεισε κατόπιν δίωξης για κακούργημα χωρίς όμως να απαγγελθούν τέτοιες κατηγορίες που να επιβάλλουν το κλείσιμο.Κανένα από τα δύο κόμματα της αριστεράς στο κοινοβούλιο δεν εξέδωσε ανακοίνωση για τη λογοκρισία αυτή.Για ΝΔ,ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ δεν το συζητάμε.Σιγήν ιχθύος και από τις αναρχοαριστερές ιστοσελίδες ,όπως το Athens-indymedia.org που ύστερα από αρκετές ώρες απλώς μετέδωσε την είδηση για το κλείσιμο του Τρωκτικού χωρίς να αποδοκιμάζει τη λογοκρισία. .Αξίζει να σημειωθεί ότι το troktiko δεν είχε αντικληρικαλιστική γραμμή ούτε αντιπατριωτικές απόψεις.Μάλιστα είχε κατηγορήσει τον σκηνοθέτη Κώστα Γαβρἀ για υποστήριξη στη Σαϊεντολογία.Στο ιστολόγιο prezatv γράφτηκαν τα εξής από αναγνώστες: “σήμερα το πρωί γύρω στις δώδεκα και η ανάρτηση ήταν ΄΄ΣΙΓΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΚΙΑΧΤΟΥΜΕ΄΄ και είχε προηγηθεί μια ανάρτηση για την σαϊεντολογία και τον ΓΑΒΡΑ και ότι πήρε χρήματα από το ΑΘΗΝΑ 2004 για το φιλμάκι.Ο υπογράφων σαν ΄΄αναγνώστης τούς έλεγε.ΕΝΗΜΕΡΩΣΑ ΤΟΝ ΓΑΒΡΑ ΓΙΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΤΕ ΓΙΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΘΑ ΣΑΣ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ ΚΑΙ ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ.
  [prezatv.blogspot.com]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 06.08.2009
• 15:53

  Kλείσανε το Τρωκτικό(troktiko)

   »  Ριζοβόλος
  
  
  Το πρώτο σε επισκεψιμότητα ιστολόγιο [www.troktiko.blogspot.com] έκλεισε κατόπιν δίωξης για κακούργημα.Ποιο είναι αυτό το κακούργημα όμως δε μας λένε ξεκάθαρα οι νταβατζήδες της ενημέρωσης και οι πόρνες τους στα κανάλια,τις εφημερίδες και τα περιοδικά.Η λογοκρισία της ελεύθερης έκφρασης ιδεών δείχνει την ποιότητα του πολιτεύματος που ονομάζουν δημοκρατία.Ή μήπως τηλεδικτατορία;
  ΟΧΙ ΣΤΗ ΦΙΜΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ
  ΘΕΛΟΥΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΛΕΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 27.07.2009
• 14:53

  Για τον Αντιφωνητή

   »  Ριζοβόλος
  Φίλοι και Αδέλφια από την Κομοτηνή
  « O μεν θερισμός πολύς, οι δε εργάτες ολίγοι» μας λέει η ευαγγελική περικοπή. Και είναι αλήθεια πως από αυτόν τον κανόνα δεν ξεφεύγει καμμιά προσπάθεια της οποίας
  ο σκοπός να είναι «ΙΕΡΟΣ». Έτσι, φαίνεται, τα έχει οικονομήσει τα πράγματα η Πρόνοια του Θεού, ώστε να φαίνεται στην πράξη ποιοι τολμούν να δηλώνουν παρόντες, όταν οι περισσότεροι λουφάζουν, επιδεικτικά κλεισμένοι, άλλοι στην αυταρέσκεια του Εγώ τους, άλλοι στις βιοτικές τους μέριμνες, άλλοι στις ιδεολογικές τους αυταπάτες και άλλοι όπου αλλού ο καθένας επουλώνει τα υπαρξιακά του αδιέξοδα.
  Ο Αντιφωνητής γνέφει καταφατικά προς το υπερβατικό σηκώνοντας το γάντι της πρόκλησης, που πέταξε στο παρόν, η αδιαφορία μιας κοινωνίας κορεσμένης από την αποχαύνωση των ψυχοτρόπων της υπερκατανάλωσης του τίποτα, από τον έρωτα χωρίς μέθεξη προσώπων, από την έλλειψη εκλεκτών συγκινήσεων, από μια αρχιτεκτονική που δεν μπόρεσε να προβλέψει τις δονήσεις μιας ζωντανής καρδιάς και γι αυτό τώρα κινδυνεύει να βρεθεί κάτω από τα ερείπια, από από από………..
  O Αντιφωνητής τολμά να υψώσει στεντόρεια φωνή αρθρώνοντας λόγο αληθείας,
  ‘’Εν πνεύματι αληθείας’’. Μέσα από τις στήλες του, σαλπίζει τον πολεμικό παιάνα της αφύπνισης από τον ύπνο του πρόσκαιρου ωχαδερφισμού, ενώ παράλληλα, ως άλλη Σωκρατική αλογόμυγα, βουίζει στα αυτιά μας, πασχίζοντας να μας εγείρει οριστικά από το λήθαργο της ιδιότυπης νεοελληνικής μας σιέστας.
  Ο Αντιφωνητής είναι "αντί" σε ό,τι υψώνεται αλαζονικά διαπράττοντας «ύβρη».
  Σε ό,τι «και όποιον» σέρνεται με δουλοπρέπεια για λίγα ψιχία άρτου «ή ψήφου».
  Στο επιδοτούμενο ξεπούλημα της ιστορίας και του πολιτισμού μας από τους καθ’ έξιν και κατ’ επάγγελμα τυμβωρύχους της αυτοσυνειδησίας μας.
  Είναι ‘’αντί’’ στη λογική της αντιπαροχής, του κουπονιού, τον καταναλωτικών δανείων και κάθε άλλης «ευκαιρίας» που προσφέρεται από τους σύγχρονους Ρομπέν του συστήματος, προς εκμαυλισμό του ήδη εν αφασία ευρισκομένου και απόλυτα δυστυχισμένου πόπολου.
  Υπάρχει, για να χαλάει τα σχέδια όλων όσοι με περισσή αυθάδεια ως άλλοι βάρβαροι σατράπες έρχονται να ζητήσουν «γη και ύδωρ» από μια χώρα ρημαγμένη
  και προδομένη από ιθαγενείς και ξένους, που ασέλγησαν στο καταπληγωμένο κορμί της, πριν το παραδώσουν στον ξαναμμένο για αίμα εχθρό ως «πρόβατο επί σφαγή».
  Ακρίτας της Θράκης ο Αντιφωνητής, πασχίζει(ως άλλος Διγενής) με το λόγο του, να υπερασπισθεί τις γεωγραφικές και νοητικές εσχατιές του Ελληνισμού ,κλείνοντας τις
  Κερκόπορτες της αδιαφορίας, του ενδοτισμού και της απροθυμίας για κάθε αγώνα προς υπεράσπιση της αξιοπρέπειάς μας.
  Ο Αντιφωνητής κινείται στα όρια της «απέλπιδος ελπίδας». Στοχεύει στο παρόν, για να κερδίσει τι αιώνιο. Βιγλάτορας αετός από τα θρακικά όρη σαρώνει με το οξύ του βλέμμα την Ελληνική γη, μετρώντας την, κάθε στιγμή, με την αγωνία του καλού ποιμένα που μετράει τα πρόβατά του, ελπίζοντας να μην έχει αρπάξει κανένα ο λύκος. Σαν την κλωσαριά μαζεύει τους απελπισμένους Έλληνες κάτω από τα φτερά του, όχι για να τους παρηγορήσει με όμορφα λόγια που αποκοιμίζουν την ψυχή, αλλά για να τους ξεσηκώσει με φοβέρες και αίματα, στον αγώνα του χρέους και τις τιμής.
  Είναι άξιος, αφού επιμένει να φυλάει Θερμοπύλες, όταν ξέρει πως οι Μήδοι όχι μόνο έχουν διαβεί , όχι μόνο έχουν εγκατασταθεί, αλλά είμαστε έτοιμοι να στήσουμε και τους ανδριάντες τους .Ο Αντιφωνητής είναι μια ψυχή που καίγεται για την Ελλάδα
  Γι’ αυτό είμαι φίλος του Αντιφωνητή.
  Γι’ αυτό πρέπει να γίνουμε όλοι φίλοι του Αντιφωνητή.
  Ας αρχίσουμε από σήμερα.
  Ανδρέας Ρίζος.
  Αρτοποιός.Ερμούπολη Σύρου.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 24.07.2009
• 16:19

  Πριν από δύο χρόνια κατόπιν παροτρύνσεως του ...

   »  Ριζοβόλος
  Πριν από δύο χρόνια κατόπιν παροτρύνσεως του φίλου Ανδρέα Ρίζου , ο οποίος δεν έκρυβε τον θαυμασμό και τον ενθουσιασμό του, γράφτηκα συνδρομητής στην εφημερίδα «Αντιφωνητής» που εκδίδεται στην Κομοτηνή.Ομολογώ ότι περίμενα να διαβάζω μια εφημερίδα που θα ασχολείται μόνο με θέματα της θρακικής επικαιρότητας ,αλλά ευτυχώς διαψεύστηκα.
  Μπροστά μου είχα ένα ολοζώντανο παράδειγμα ουσιαστικού δημοσιογραφικού λόγου από μια ομάδα «ερασιτεχνών» που αναδείκνυαν τα τοπικά προβλήματα ,ιδίως τα σχετιζόμενα με την μειονότητα,αλλά και όλα εκείνα που είναι απότοκα της προϊούσας αδιαφορίας του ελληνόφωνου Αθηναϊστάν.Η θεματολογία περιελάμβανε ακόμα ειδήσεις από την γειτονική Τουρκία ,από το διεθνές περιβάλλον , φυσικά από το καταθλιπτικό περιβάλλον της πρωτεύουσας ,αλλά και από την Θεσσαλονίκη «κι ας νάρκωσαν την βόρεια αίσθησή σου» ,σύμφωνα με ένα τραγούδι του Σαββόπουλου και την Κύπρο ,όπου « ο Βορράς σου είναι εκεί στην Λευκωσία, στον Χρυσόστομο πλάι στην πράσινη γραμμή και δεν δέχεται άλλη ομοσπονδία , μόνο των Βαλκανίων την Βυζαντινή».
  Το σημαντικότερο όμως δεν ήταν αυτό ή μόνο αυτό.Ο λόγος των δημοσιογράφων ήταν διανθισμένος με μπόλικη δόση χιούμορ σε βαθμό περεξηγήσεως ,με αιχμηρά λόγια για το τουρκοκεμαλικό κατεστημένο στην Θράκη χωρίς όμως να στρέφονται εναντίον της μουσουλμανικής μειονότητας,αλλά καταβάλλοντας φιλότιμες προσπάθειες να την εντάξουν στην ελληνική κοινωνία και αγωνιζόμενοι εναντίον των καλοθελητών ένθεν κακείθεν , με καυστικά σχόλια για τους ντόπιους πολιτικούς,θρησκευτικούς και οικονομικούς άρχοντες,με αναλύσεις για τα προβλήματα του Ελληνισμού,με ανάδειξη ιστορικών γεγονότων μέσα από κουίζ κ.α.Επιπλέον,αντλούσα πληροφορίες που σκόπιμα η «τηλεοπτική χωματερή» της Αθήνας είχε θάψει.
  Τι άλλο ήθελα ,λοιπόν ,για να γίνω φανατικός αναγνώστης ;
  Ένιωθα ότι διαβάζω ένα έντυπο που εκφράζει την προσωπική μου ηθική και αισθητική,που τολμά,που ρισκάρει και δεν φοβάται να εκτεθεί γράφοντας στα παλιά του τα παπούτσια κόμματα και αποκόμματα ,προξενεία και γραμμές ,δεσμεύσεις και μικροσυμφέροντα.
  Ένα βράδυ λοιπόν συζητούσαμε με τον Ανδρέα Ρίζο γι’ αυτά που καίνε όχι μόνο εμάς ,αλλά όλους τους Έλληνες,θα πρόσθετα όλο τον κόσμο,γιατί ,αν εξελληνιστεί στην σκέψη και στην νοοτροπία,δηλαδή αν απελευθερωθεί από τη σημερινή μέγγενη της παγκοσμιοποίησης ,τότε θα μιλάμε για ανατροπή και ουσιαστική οικουμενικότητα.
  Η ιδέα έπεσε από τον Ανδρέα,αν και νομίζω ήταν έτοιμη από καιρό:
  Να ιδρύσουμε ένα σύλλογο Φίλων του Αντιφωνητή στη Σύρο.Πήρε τηλέφωνο τον Κώστα Καραΐσκο και του κοινοποίησε τα σχέδιά μας.Φυσικά, ο Κώστας δεν ήξερε με ποιους και τι είχε να κάνει,αν και τηλεφωνικά μιλούσε με τον Ανδρέα για την εφημερίδα.Κατάλαβα ότι ήταν έκπληκτος από την πρότασή μας.Σιγά σιγά και με την δική μας επιμονή νομίζω ότι συνειδητοποίησε την σοβαρότητα της πρότασής μας.
  Η επικοινωνία μας έγινε πιο συχνή και με άλλους συμπολίτες,φίλους και γνωστούς στην τοπική κοινωνία της Σύρου για την ευόδωση του σκοπού μας.Οι ενστάσεις ,οι επιφυλάξεις και ο γόνιμος προβληματισμός δεν έλειψαν.Τις καταλαβαίνουμε πλήρως,αλλά η σημαντικότερη ένσταση ήταν και νομίζω θα διατυπωθεί και από άλλους :
  Γιατί φίλοι του Αντιφωνητή,μιας τοπικής εφημερίδας;
  Νομίζω ότι απάντησα παραπάνω.θα πρόσθετα, γιατί αρκετά από τα προβλήματα της Θράκης είναι τοπικά,αλλά πάρα πολλά είναι κοινά.Συν τοις άλλοις ,θα μπορούσε να συνδεθεί η Θράκη με το Αιγαίο και την Κύπρο για την αντιμετώπιση του κοινού κινδύνου,της εγκληματικής εγκατάλειψης από το κράτος και της τουρκικής επιθετικότητας.Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η εφημερίδα αυτή εκδίδεται στον ακριτικό χώρο και μπορεί να γίνει το εφαλτήριο για την αναζήτηση και τον προβληματισμό περί της ελληνικότητας μακριά από την εφιαλτική πραγματικότητα της Αθήνας.
  Αυτό είναι το κυρίως ζητούμενο.
  Θέλουμε,επίσης, να μπολιάσουμε την τοπική κοινωνία με ιδέες για την Ορθοδοξία,την παράδοσή μας,τις σχέσεις μας με την Τουρκία και τις βαλκανικές χώρες.Αρχικά,το εγχείρημά μας ίσως να μην έχει ευρεία απήχηση,αλλά είμαι βέβαιος ότι η επιτυχία εξαρτάται από εμάς και από την σοβαρότητα που θα συνοδεύει κάθε ενέργειά μας.Πολλοί θέλουν να διασφαλίσουν εκ προοιμίου την επιτυχία ,αλλά τίποτα την δεν εγγυάται παρά μόνο το ήθος, η καλή διάθεση και κυρίως η υποταγή του εγώ σε κάτι που μας ξεπερνά.Χρειάζεται με λίγα λόγια ομαδική δουλειά ,κάτι που ο Έλληνας δεν πράττει στην καθημερινότητά του.Πρέπει να βγούμε από το καβούκι μας και να δώσουμε μάχες εκτιθέμενοι και όχι βολεμένοι στον καναπέ της αυτάρεσκης κριτικής.
  
  Όπως και εσύ ,αγαπητέ Κώστα Καραΐσκο ,έτσι και εγώ αναρωτιέμαι :
  Μπορούμε να δημιουργήσουμε εδώ στη Σύρο ένα πυρήνα προβληματισμού που να μην είναι μόνο ένας πολιτιστικός σύλλογος για χοροεσπερίδες και γκαλά;Μπορούμε να μαζευτούμε αρχικά κάποιοι συμπολίτες ,για να υπηρετήσουμε ένα κοινό σκοπό και όχι τους εαυτούς μας και την προβολή μας.Κι αλήθεια μπορεί να λειτουργήσει το εγχείρημα μας ,αν βέβαια πάρει σάρκα και οστά, με άλλους όρους και προϋποθέσεις ,όπως για παράδειγμα την εκ περιτροπής ανάληψη καθήκοντος όλων των μελών στις θέσεις του προεδρείου;
  Μπορούμε να αυτοπεριοριστούμε,γιατί αυτό επιτάσσει ο δημοκρατικός τρόπος ζωής ή θα μένουμε ες αεί εγκλωβισμένοι σε αγκυλώσεις ,ιδεοληψίες και παρωχημένα σχήματα σκέψης;
  Έχουμε την δυνατότητα να καταρτίσουμε ένα καταστατικό- πλαίσιο, που θα θέτει όρια ,όταν τείνουμε να επιβάλουμε τις απόψεις μας στους άλλους χωρίς να τους καθιστούμε κοινωνούς του προβληματισμού μας ,αλλά και δεν θα καταπνίγει την ελευθερία και τις πρωτοβουλίες μας;
  Μπορούμε;
  Τα ερωτήματα αυτά και άλλα θα απαντηθούν με την δράση μας και τις πραγματικές προθέσεις μας.
  Εμείς νομίζουμε ότι ήρθε η ώρα για κάτι άλλο που να συνδέσει τον Ελληνισμό σήμερα με τις ρίζες του και να ενσαρκώσει την αγωνιώδη προσπάθειά του για επιβίωση.Ας τολμήσουμε και ας φάμε τα μούτρα μας.Δεν γίνεται να προχωράμε ζητώντας εγγυήσεις και «καθαρές» λύσεις.Εσύ και η ομάδα του Αντιφωνητή έχετε δώσει ,νομίζω,άριστα δείγματα γραφής για το πώς πρέπει να κινηθούμε.Και όπως απαντά ο άγιος Μακρυγιάννης στον Γάλλο ναύαρχο Δεριγνύ: « Η θέση όπου είμαστε σήμερα εδώ είναι τοιούτη. Και θα ιδούμε την τύχη μας οι αδύνατοι με τους δυνατούς».
  Γιώργος Δρόσος
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 23.07.2009
• 17:18

  Ένα εγχείρημα που αξίζει να στηριχθεί

   »  Ριζοβόλος
  Πριν από μερικές μέρες ξεκινήσαμε τις προσπάθειες για την ίδρυση στην Σύρο του Συλλόγου φίλων της εφημερίδας "Αντιφωνητής" που εκδίδεται στην Θράκη με θέματα τοπικά αλλά και πανελληνίου ενδιαφέροντος.Στο πλαίσιο της απόπειρας αυτής ο Κώστας Καραΐσκος διατυπώνει τις σκέψεις του και τον προβληματισμό του.Τις επόμενες μέρες θα απαντήσουμε και εμείς.Πάντως,όσοι από τη Σύρο και τις Κυκλάδες ενδιαφέρονται για τον Σύλλογο αυτόν,μπορούν να επικοινωνούν διαδικτυακά στα e-mail:
  drossosg@yahoo.gr Γιώργος Δρόσος και andrizos1@yahoo.gr Ανδρέας Ρίζος και στο τηλέφωνο 2281-089191.
  
  
  
  
  
  Γράφει ο Κώστας Καραΐσκος
  
  Αγαπητοί φίλοι,
  Η εξαιρετικά τιμητική πρόταση του Ανδρέα και του Γιώργου για έναν σύλλογο Φίλων του Αντιφωνητή στη Σύρο με έβαλε σε σκέψεις που θα ήθελα να κοινωνήσω μαζί σας. Έτσι ευελπιστώ να ξεπεραστεί το πρόβλημα που συνεπάγεται η απουσία μιας προσωπικής γνωριμίας και μιας βιωματικής εξοικείωσης με τον κύκλο των ανθρώπων του Αντιφωνητή στη Θράκη.
  Σκέφτομαι, τι σκέψεις γεννά στο μυαλό ενός ανυποψίαστου Έλληνα αναγνώστη η πρώτη γνωριμία με το έντυπό μας; Είναι διάφανες οι απόψεις μας, είναι ξεκάθαρες οι τοποθετήσεις μας; Θα προσπαθήσω να εκθέσω τις προθέσεις των σχεδιαστών του εγχειρήματος πριν 11 χρόνια και το πού βρισκόμαστε σήμερα.
  Ξεκινήσαμε παρακινημένοι από την ανάγκη να μιλήσουμε. Να πούμε όλα εκείνα που βλέπαμε να θάβονται μέσα στην τιποτολογία και την προπαγάνδα των ΜΜΕ, και να μεταφέρουμε σε ένα αναγνωστικό κοινό την αλήθεια που βιώναμε σχετικά με το μειονοτικό ζήτημα της Θράκης και όχι μόνο. Σιγά σιγά η προσπάθεια ευδοκίμησε και διαμόρφωσε μια θεματολογία και ένα ύφος που έχει φανατικούς φίλους και φανατικούς εχθρούς. Προσπαθήσαμε με την απαραίτητη δόση χιούμορ να αντιμετωπίσουμε την δριμύτητα των συνθηκών και να εξασφαλίσουμε μία απόσταση από τα πράγματα και μία επιείκεια για τα πρόσωπα. Επιχειρούμε να αναδείξουμε από τον ορυμαγδό των γεγονότων την ουσία τους και να συνθέσουμε - στον βαθμό του εφικτού - την παγκόσμια οπτική με την τοπική, την ενθαδική προβληματική με την μεταφυσική, την ακρίβεια των αναγραφομένων με την ερασιτεχνική προσέγγιση. Όλη η ζωή άλλωστε είναι μία δυσχερής απόπειρα ισορροπίας σε ποικίλα επίπεδα.
  Καταπιαστήκαμε λοιπόν με το μειονοτικό πρόβλημα της Θράκης. Πώς να μιλήσεις γι’ αυτό χωρίς να παρεξηγηθείς όταν δίπλα σου τα πλυντήρια εγκεφάλων λειτουργούν εκκωφαντικά; Πώς να γλυτώσεις από τις ταμπέλες που θα σου κρεμάσουν οι άσχετοι, οι ανόητοι και οι πονηροί; Και πώς να δείξεις ότι δεν είναι μία τοπική ιδιαιτερότητα που σ’ ενδιαφέρει αλλά το μείζον πρόβλημα της συλλογικής μας παρακμής; Προσωπικά δεν νιώθω κάποια θρακική ταυτότητα να με καθορίζει: Δεν με απασχολεί το θρακικό εξαιτίας της εντοπιότητάς μου αλλά εξαιτίας της ελληνικότητάς μου.
  Αναγκαστικά λοιπόν ήρθαμε σε ρήξη με την τοπική διαπλοκή, συχνά προσωποποιημένη σε ισχυρούς εκπροσώπους θεσμών. Πώς αλλιώς να πράξεις όταν αντιμετωπίζεις τον εκτουρκισμό που προκαλεί η στάση ενός νομάρχη ή ενός δημάρχου; Και πώς να μην μιλήσεις για την ενδημική διαφθορά που είναι η στέρεη βάση για κάθε εθνικό ολίσθημα;
  Και να ήταν μόνο τα πρόσωπα; Οι ίδιοι οι κομματικοί μηχανισμοί, που εξαχρείωσαν το λαϊκό ήθος, δεν αποτελούν μήπως παράγοντα της σύνολης παρακμής μας; Όσο κι αν μέσα στα κόμματα (μικρά και μεγάλα) επιβιώνουν ακόμη άνθρωποι σοβαροί και έντιμοι, τι ελπίδα μπορεί να διασώζει για το αύριο του τόπου μας – και κυρίως του τρόπου μας – το πολιτικό σκηνικό της πατρίδας μας;
  Αν σ’ αυτά προσθέσει κανείς την αναγκαία διασύνδεση με τα διεθνή, το περιβάλλον δηλαδή των αφεντικών, όπου διαμορφώνεται η εκάστοτε γραμμή πλεύσης της κοινωνίας μας και του ελληνικού κράτους, έχουμε όλο το …μενού του «Αντιφωνητή». Κι εδώ βεβαίως οι προσεγγίσεις δεν είναι λιγότερο παρεξηγήσιμες, καθώς αν ήταν να τροφοδοτούμε τον καταναλωτισμό ειδήσεων με κοινοτυπίες και σαχλαμαρίτσες δεν θα γράφαμε ποτέ τίποτε. Το διαδίκτυο είναι η βασική μας πηγή πληροφοριών, όπου ένα δίκτυο φίλων σε συνδυασμό με το προσωπικό μας φίλτρο αποδίδει ένα εντυπωσιακό, πράγματι, αποτέλεσμα.
  «Ποιοι βρίσκονται πίσω από αυτό το εγχείρημα;» είναι το εύλογο ερώτημα που αναδύεται για πολλούς. Κατανοούμε την απορία, καθώς ο μεν Τύπος είναι εξ ορισμού ύποπτος, η δε επιτυχία του «Αντιφωνητή» είναι δύσκολο να αποδοθεί σε μια φιλική παρέα της Κομοτηνής που λειτουργεί χωρίς καμμία οικονομική ή κομματική αβάντα. Τι να κάνουμε όμως που αυτή είναι η αλήθεια; Να δημιουργήσουμε εμείς φανταστικούς προστάτες; Οκ, ποιον θέλετε; Οι κομματάνθρωποι φαντάζονται επιχειρηματίες χορηγούς, κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια (πώς θα λειτουργούσε ένα κόμμα χωρίς τέτοιες πλάτες;). Οι Τούρκοι είναι υπερβέβαιοι για μυστικές υπηρεσίες, αφού κι αυτοί δεν γνωρίζουν άλλον τρόπο ύπαρξης για μία τέτοια προσπάθεια. Οι «αριστεροί» πιθανολογούν παρακρατικές διασυνδέσεις, προβάλλοντας στο παρόν (και σε μας) τις τραυματικές εμπειρίες του πολιτικού τους χώρου. Διαλέγετε λοιπόν και παίρνετε, εμείς δεν μπορούμε να πείσουμε κανέναν ότι δεν είμαστε ελέφαντες. Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω. Για τις άλλες ρετσινιές που κατά καιρούς εκτοξεύονται εναντίον μας δεν θα επιχειρηματολογήσουμε, ο επαρκής και απροκατάληπτος αναγνώστης μπορεί και μόνος του να βγάλει τα συμπεράσματά του.
  Οι ποικίλες εκδηλώσεις, κυρίως βιβλιοπαρουσιάσεις, που οργανώσαμε στα χρόνια 1998-2009 είναι ένας άλλος μάρτυρας για μας και για την μαρτυρία μας. Τελευταίως έχουν πληθύνει οι ομιλίες με θέμα τη Θράκη ή τον «Αντιφωνητή» σε διάφορες πόλεις της Ελλάδος και αυτό είναι ένα πολύ καλό σημάδι για την εμβέλεια του λόγου μας που κερδίζει ολοένα φίλους ανά τη χώρα, κάτι που δεν τολμούσαμε να φανταστούμε στο ξεκίνημα της προσπάθειάς μας. Ποια είναι λοιπόν σήμερα η προοπτική;
  Στις συνθήκες απόγνωσης και αδιεξόδου που βιώνουμε στον συλλογικό μα και ατομικό μας βίο, πολλοί φίλοι βρίσκουν στον λόγο μας μιαν ανάπαυση κι ελπίδα. Η εναντίωση στην πολιτική ορθότητα, ο χλευασμός της άνωθεν επιβεβλημένης ατζέντας, η κραυγή για τον τσίτσιδο βασιλιά, ο επαναστοχασμός περί το καίριον, η αναγκαιότητα για έναν νέο πατριωτισμό που θα διασώσει το ελληνικό μας μέλλον είναι προτεραιότητες που μοιράζονται μαζί μας πολλοί άνθρωποι ανά τη χώρα.
  Μπορούμε να υπάρξουμε ως πυρήνες ζωντανοί μέσα στις τοπικές κοινωνίες;
  Μπορούμε να υποστασιάσουμε την πολιτική εγρήγορση έξω από κάθε κομματικό σχηματισμό, όχι όμως κι από το περιθώριο;
  Μπορούμε να αναλάβουμε τον κίνδυνο της έκθεσης στα μάτια μιας κοινωνίας κορεσμένης, διεφθαρμένης και καχύποπτης;
  Στη Θράκη το πετύχαμε σε βαθμό απολύτως ικανοποιητικό και, δόξα τω Θεώ, είμαστε ισχυρότεροι από ποτέ.
  Ήρθε, λέτε, η ώρα και για το επόμενο βήμα;
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 20.07.2009
• 15:40

  ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

   »  Ριζοβόλος
  
  ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
  ΕΞΩ Ο ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 18.07.2009
• 13:07

  Για την Τουρκία

   »  Ριζοβόλος
  Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο
  http://kratylos.blogspot.com/2008/06/blog-post_15.html
  
  Του Άρη Ζεπάτου
  
  
  Απόσπασμα από το περιοδικό «Πάντα», τεύχος 3, Μάρτιος 1994, σελ. 44.
  (Αναδημοσίευση στο περιοδικό «Άρδην», τ. 66, Αύγ.-Οκτ. 2007.)
  
  Μια πρωτότυπη ουσιαστική ερμηνεία για το «περιεχόμενο της τουρκικής ταυτότητας» και τους λόγους που παρήκμασε και αποσαθρώνεται η «τουρκική εθνική συνείδηση».
  
  Οι Τούρκοι ήσαν ένας λαός νομαδικός, ο οποίος στα τέλη του 11ου αιώνα φάνηκε στα ανατολικά όρια της Μικράς Ασίας. Ενίκησαν το παρηκμασμένο βυζαντινό κράτος και εγκαταστάθηκαν ανάμεσα σ' έναν πληθυσμό πολύ πιο προηγμένο πολιτιστικά απ' αυτούς. Ίδρυσαν ηγεμονίες και βαθμιαία επεβλήθησαν. Εξ αρχής, διαμόρφωσαν μια κατάσταση όπου ο Τούρκος ήταν συνώνυμος με τον γενναίο πολεμιστή, ο οποίος ήταν ο φυσικός κυρίαρχος άλλων λαών. Ο κυρίαρχος αυτός ζούσε με τις εισφορές των ραγιάδων και μονοπωλούσε την εξουσία. Ανέπτυξε μια μεγάλη και σταθερή αυτοεκτίμηση η οποία για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα δεν του επέτρεψε να επηρεασθεί ούτε κατ' ελάχιστο από τις μεγάλες αξίες των λαών που είχε υποδουλώσει, ούτε από τις αξίες των ευρωπαϊκών λαών. Το ιδεώδες του κυρίαρχου πολεμιστή, μαζί με τα μεγάλα οικονομικά και ψυχολογικά οφέλη που συνεπαγόταν, σαγήνευσε μεγάλα τμήματα των υποδούλων λαών, οι οποίοι αντάλλαξαν τις σταυρωμένες αξίες τους με τη δυνατότητα για εξουσία, που έδινε η ιδιότητα του Τούρκου. Δεδομένου ότι οι πρώτοι Τούρκοι που εισέβαλαν στη Μικρά Ασία ήταν πολύ λίγοι σε σχέση με τον γηγενή ελληνικό πληθυσμό, πολύ γρήγορα το σώμα του τουρκικού λαού απαρτίστηκε από Έλληνες, οι οποίοι, έπειτα από μια μακρά διαδικασία αλλοιώσεων και μεταλλαγών, κατέληξαν να προσχωρήσουν στον τουρκισμό. Η εθνογένεση των Τούρκων αποτέλεσε, ταυτοχρόνως, και την εξωτερική εκδήλωση του αρνητικού της εθνικής μας ψυχής. Η ελληνική ψυχή, αφού έφερε στον κόσμο, ως δώρο, την ατομική συνείδηση και διαφοροποίηση, ανακυκλώθηκε πάλι στην αμορφία της Ανατολής, παράγοντας τον «Τούρκο». Είχε προηγηθεί μια μακρά επώαση και χρειάστηκε η δράση ενός καταλύτη για να γεννηθεί μέσα στην ελληνική ψυχή ο «Τούρκος».
  
  Οι Τούρκοι λοιπόν, σάρκα από τη σάρκα μας, απορροφημένοι από τη μανία για κυριαρχία- εξουσία, έφτιαξαν μια μεγάλη αυτοκρατορία όπου οι ρόλοι ήταν καθορισμένοι με ακρίβεια και ακαμψία. Όσο η αυτοκρατορία επεκτεινόταν, η τουρκική συνείδηση του κυρίαρχου πολεμιστή είχε μια πλατιά πρακτική βάση να στηρίζεται. Όταν ξεκίνησε η αργόσυρτη συρρίκνωση της αυτοκρατορίας, η τουρκική αυτοεκτίμηση άρχισε να υφίσταται ρήγματα, αλλά η πραγματικότητα της ζωής στήριζε ακόμη τις απαιτήσεις της τουρκικής ψυχής. Ο Τούρκος, ακόμη κι αν ήταν φτωχός, απέναντι σε έναν πλούσιο χριστιανό διατηρούσε την αίσθηση της επιβολής και υπεροχής του. Ορισμένες βιαιότητες και αυθαιρεσίες έπειθαν χριστιανούς και Τούρκους για το ποιος έχει την εξουσία. Όμως, στο πέρασμα του χρόνου, διαμορφώθηκε μια κατάσταση που για την τουρκική ψυχή αποτελούσε οδυνηρή εμπειρία. Στην καρδιά του κράτους τους, στη Μικρά Ασία, τα χριστιανικά έθνη των Ελλήνων και των Αρμενίων, παρ' όλο που ζούσαν κάτω από τη βία μιας ανεξέλεγκτης εξουσίας, παρ' όλο που δεν είχαν καμιά διασφάλιση, προόδευσαν σε όλους τους τομείς της ζωής και βαθμιαία ανέλαβαν την οικονομική ηγεσία της χώρας. Έτσι, αποδείχθηκε πρακτικά στους Τούρκους ότι τα «ιδεώδη» της δύναμης και της κυριαρχίας δεν είναι στην πραγματικότητα η πραγματική δύναμη κι ότι οι περιφρονημένες αξίες των ραγιάδων, κατά παράξενο τρόπο, εγκλείουν μέσα τους δύναμη.
  
  Στις αρχές του 20ού αιώνα, στη Μικρά Ασία, τα έθνη των ραγιάδων φαίνεται να θριαμβεύουν από κάθε άποψη. Η εμπειρία της μετατροπής των ραγιάδων σε πραγματικούς κυρίαρχους έθεσε επί τάπητος το ζήτημα της αναθεώρησης των σαθρών βάσεων του εξουσιασμού και της κυριαρχίας, που έχει υιοθετήσει ως απόλυτη αξία η τουρκική ψυχή. Όμως, δυστυχώς, οι Τούρκοι δεν ήταν σε θέση να κάνουν βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Η απάντηση στη διαμορφούμενη υπεροχή των χριστιανών ήταν το πρόγραμμα των Νεοτούρκων, το οποίο προέβλεπε αδίστακτα τη φυσική εξόντωση όλων των χριστιανικών εθνών της Μικράς Ασίας. Το πρόγραμμα αυτό πραγματοποιήθηκε όχι μόνο εξ αιτίας της τουρκικής αγριότητας αλλά και εξαιτίας των δικών μας σοβαρών λαθών, που συνδέονται με την εγκατάλειψη, στην πράξη, των αξιών που θα ελευθέρωναν και θα έδιναν διέξοδο σε όλους τους λαούς της Μικράς Ασίας.
  
  Ο Έλληνας είδε στον «Τούρκο» απλώς τον αποτρόπαιο εχθρό κι όχι τον χαμένο εξ αίματος αδελφό, όπως είναι στην πραγματικότητα. Συνεπώς, όλες εκείνες οι κινήσεις για προσέγγιση και συνδυασμό παρελείφθησαν και οι Έλληνες στη Μικρά Ασία συνάντησαν την καθολική συσπείρωση του τουρκικού στοιχείου. Στις καινούργιες συνθήκες που διαμορφώνονται μετά τον αφανισμό των Ελλήνων και των Αρμενίων, η τουρκική ταυτότητα μπαίνει σε καταλυτική κρίση. Γιατί η έννοια «Τούρκος» υπάρχει μόνο σε σχέση με τον ραγιά. Αν ο ραγιάς δεν υπάρχει, τότε ούτε και ο Τούρκος υπάρχει. Γιατί ψυχολογικά ο Τούρκος, επειδή δεν ριζώνει σε πραγματικές αξίες, δεν είναι αυτόφωτος και αυτάρκης. Ο Τούρκος μπορεί να υπάρχει μόνο στο μέτρο που μπορεί να ασκεί το πάθος του εξουσιασμού, γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο λέμε ότι είναι εξαρτημένος και ετερόφωτος. Γιατί, αν δεν κυριαρχεί, δεν μπορεί να ζει ήσυχα και ειρηνικά από την ικανοποίηση των δικών του έργων. Είναι εξαρτημένος από τον ραγιά.
  
  Σ' αυτήν την καταλυτική κατάσταση έχει μπει η τουρκική ψυχή και ζει με την αίσθηση της ασφυξίας. Εφ' όσον δεν υπάρχουν οι παλιοί πατροπαράδοτοι ραγιάδες, πρέπει στη θέση τους κάποιες ομάδες μέσα στην ίδια την Τουρκία να γίνουν ραγιάδες. Έτσι, βλέπουμε τους Κούρδους, ιστορικά σύμμαχο και αδελφό έθνος με τους Τούρκους, σήμερα να έχουν γίνει θανάσιμοι εχθροί. Οι Αλεβίτες, οι πάσης φύσεως αριστεροί, τα κάτω στρώματα, η φιλελεύθερη διανόηση, η νεολαία των πόλεων, γίνονται οι σύγχρονοι ραγιάδες στην Τουρκία. Αυτή η κατάσταση δημιουργείται από την τάση του αδυσώπητου εξουσιασμού, η οποία έχει συναφθεί με την τουρκική ψυχή και αναγνωρίζεται ως η απόλυτη και καθοριστική αξία. Αυτή η κατάσταση της ψυχής δημιουργεί μια κρατική εξουσία η οποία λειτουργεί με αδυσώπητη κτηνωδία προς όλες τις κατευθύνσεις, ενώ κάθε αντίθεση έχει την τάση να βαθαίνει και να γίνεται ασυμφιλίωτη σύγκρουση. Μέσα σ' αυτές τις συνθήκες, η συντριπτική πλειοψηφία των Τούρκων έχει εκ των πραγμάτων πάψει να λειτουργεί σύμφωνα με τα ιδεώδη του τουρκισμού. Από κάθε άποψη έχει γίνει ραγιάς, και καθώς δεν υπάρχουν πλέον οι παλιοί ραγιάδες, δεν υπάρχει χώρος ούτε για ψευδαισθήσεις. Στην κατάσταση αυτή, μεγάλα στρώματα της τουρκικής κοινωνίας αποξενώνονται από τις διάφορες εκφάνσεις του τουρκισμού και είναι αρκετοί εκείνοι που συνειδητοποιούν την ελληνική τους ρίζα...
  
  Αυτές οι διεργασίες στα βάθη της Τουρκικής ψυχής, αμφισβητούν ευθέως την Τουρκική ταυτότητα και γεννούν και μιαν αντίρροπη τάση, τον πόθο να βιωθεί ξανά ο Τουρκισμός.
  
  Η τάση για επέκταση του Τουρκικού κράτους συνδέεται με το υπαρξιακό πρόβλημα της Τουρκικής ψυχής, γι' αυτό κι έχει μεγάλη δύναμη και βαθιές ρίζες. Δεν είναι απλώς μια πολιτική επιλογή μιας ομάδος αλλά συνδέεται με τα προβλήματα και τις αξεπέραστες αντιφάσεις που προκαλεί το γεγονός ότι το θεμέλιο της Τουρκικής ταυτότητος, η υπερηφάνεια της και το «μεγαλείο» της, είναι η λατρεία της δύναμης και της κυριαρχίας.
  
  Το σημερινό Τουρκικό κράτος, στη σημερινή του μορφή, δεν δίνει στους υπηκόους του την ευκαιρία να νοιώσουν Τούρκοι. Οι ιθύνουσες Τουρκικές ομάδες βλέπουν με φρίκη τους υπηκόους τους να ξεφεύγουν ψυχικά από τον Τουρκισμό, γιατί η ενάσκηση του Τουρκισμού όχι μόνο δεν τους αφορά, αλλά έχει γίνει κακός βραχνάς γι' αυτούς. Αυτό δημιουργεί την τάση για επέκταση, η οποία έπειτα από την πτώση του κομμουνισμού, εκδηλώνεται όλο και πιο καθαρά. Ο ερεθισμός της Τουρκικής ηγεσίας από την Γιουγκοσλαβική κρίση είναι ολοφάνερος. Αν τους βοηθούσε η γεωγραφία, μάλλον δεν θα είχαν αντισταθεί στον πειρασμό της εμπλοκής. Όμως, την επόμενη φορά, η γεωγραφία μπορεί να μην τους εμποδίζει...
  
  Όλ' αυτά, τι σημαίνουν πρακτικά; Μήπως ότι η Τουρκία θα μας επιτεθεί αύριο;
  
  Πάνω σ' αυτό το ζήτημα δεν είναι δυνατόν να είμαστε κατηγορηματικοί, γιατί στον σύγχρονο, πολύπλοκο και διασυνδεδεμένο κόσμο, για να γίνει ένας πόλεμος δεν αρκεί η θέληση της μιας πλευράς. Απαιτείται απαραιτήτως και ένας ευνοϊκός συνδυασμός περιστάσεων και συμμαχιών.
  
  Αυτό που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε είναι, ότι η πραγματική Τουρκική ηγεσία η οποία καθορίζει την πάγια εθνική πολιτική της Τουρκίας, όχι από μία συγκυριακή επιλογή αλλά για λόγους οι οποίοι συνδέονται με βαθιές ανάγκες της Τουρκικής ψυχής, δεν θα παραλείψει καμιά ενέργεια, υπονόμευση ή ό,τι άλλο μπορεί να βρει η δολιότητα για να μας συντρίψει. Αυτά είναι πάγια κατεύθυνση της πολιτικής τους, η οποία δεν πρόκειται να αλλάξει στο προσεχές μέλλον. Αν η Ελληνική ηγεσία πιστέψει ότι με επίδειξη καλής θελήσεως μπορεί να εξομαλύνει τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις θα έχει κάνει ένα σοβαρότατο λάθος προσανατολισμού, το οποίο θα εκθέσει τη χώρα σε σοβαρό κίνδυνο.
  
  Η ηγεσία της Τουρκίας αναζητάει μια ευνοϊκή ευκαιρία για να μας συντρίψει. Προετοιμάζεται συντονισμένα γι' αυτό. Πιστεύει πως έτσι θα στερεώσει την αποσαθρούμενη Τουρκική συνείδηση. Πιστεύει πως έτσι θα συγκολλήσει την βαθύτατα διασπασμένη και σπαρασσόμενη κοινωνία της.
  
  Η πάγια επιθετική ροπή της Τουρκικής ηγεσίας απέναντι μας, αναπόφευκτα της δίνει το πλεονέκτημα να διαλέξει εκείνη το χρόνο της επιθέσεως της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα διαλέξει έναν χρόνο, που η συγκυρία θα την ευνοεί. Σ' αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να οπλιστούμε με μεγάλη υπομονή και επιμονή μέχρις ότου ξεπερασθεί η δυσμενής συγκυρία.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 17.07.2009
• 13:58

  ΜΙΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΜΟΔΑ

   »  Ριζοβόλος
  666: o μύθος και η απάτη
  
  Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ελλάδα, την Ευρώπη, την Αμερική. Ο γραμμωτός κώδικας, δηλαδή ο bar code, δηλαδή το ηλεκτρονικό φακέλωμα, δηλαδή το ηλεκτρονικό σφράγισμα του αντίχριστου, δηλαδή ο 666. Το κακό είναι ότι έχουμε αρχίσει πάλι να πιστεύουμε σε φαντάσματα
  Δεν είναι δυνατόν να ερμηνευτεί το πάθος και ο φανατισμός που προκάλεσε η διαμάχη για τις ταυτότητες αν δεν συνυπολογιστεί ο πραγματικός τρόμος που προκαλεί σε ορισμένες μερίδες της ελληνική κοινωνίας η σύνδεση των νέων ταυτοτήτων με τον δαιμονικό αριθμό «666» και με το λεγόμενο σφράγισμα του αντίχριστου. Από το βήμα της λαοσύναξης στη Θεσσαλονίκη ο Αρχιεπίσκοπος δεν δίστασε να επικαλεστεί την απειλή του «666» και να ταυτιστεί έτσι με τις φονταμενταλιστικές ομάδες των παραεκκλησιαστικών οργανώσεων.
  Όλα ξεκινούν από μια ειδική ερμηνεία ενός χωρίου της Αποκάλυψης του Ιωάννη: «Όποιος έχει μυαλό ας λογαριάσει τον αριθμό του θηρίου, που είναι αριθμός ανθρώπου. Ο αριθμός του είναι χξς΄ (666)». Όπως γράφει ο καθηγητής Αγουρίδης (1994), «πρόκειται περί εφαρμογής της ραβινικής μεθόδου της γεματρία. Έλληνες και Ιουδαίοι δεν είχαν τότε εν χρήσει αραβικούς αριθμούς. Τα γράμματα του αλφαβήτου ανταποκρίνονταν σε αριθμούς: α=1, β=2, ε=5, ι=10, κ=20, κτλ. Έτσι κάθε λέξη μπορούσε να μεταφραστεί σε έναν αριθμό, όπως και κάθε αριθμός μπορούσε να μεταφραστεί σε μια ή περισσότερες λέξεις» (σελ. 326).
  Από εκείνη την εποχή έχει επιχειρηθεί άπειρες φορές να «αποκωδικοποιηθεί» ο «αριθμός του θηρίου» και να εντοπιστεί ο αντίχριστος. Ανάλογα με την εποχή, οι δεισιδαίμονες χριστιανοί ανακάλυπταν αντίχριστους κάθε λογής και απέδιδαν σ’ αυτούς τα βάσανά τους, προσδοκώντας ταυτόχρονα την επικείμενη λύτρωση. Κάποιοι θεώρησαν αντίχριστο τον ρωμαίο αυτοκράτορα, λέγοντας ότι το όνομα Νέρων Καίσαρ στα αραμαϊκά βγάζει 666. Άλλοι, όπως ο προτεστάντης του 16ου αιώνα Μίκαελ Στίφελ, αποδίδουν την ιδιότητα του αντίχριστου στον Πάπα της Ρώμης Λέοντα Ι΄, βασισμένοι σε ένα απόσπασμα του επισκόπου Λουγδούνου Ειρηναίου, ο οποίος υποστηρίζει (τον 2ο αιώνα) ότι το όνομα ΛΑΤΕΙΝΟΣ είναι ένα από τα (πολλά) ονόματα που τα γράμματά του αθροιζόμενα καταλήγουν στον δαιμονικό αριθμό. Οι καθολικοί (Πέτρους Μπούνγκους) αντιτείνουν ότι αντίχριστος είναι ο Λούθηρος. Ο ίδιος συγγραφέας αναφέρει και την εναλλακτική λύση του Μωάμεθ ως αντίχριστου. Στον 20ό αιώνα εντοπίστηκαν και νέοι αντίχριστοι στα πρόσωπα του Λένιν, του Χίτλερ, του Γκορμπατσόφ και του Σαντάμ Χουσεϊν. Ο γνωστός αμερικανός ακροδεξιός τηλε-ευαγγελιστής Πατ Ρόμπερτσον δίδασκε καθημερινά ότι η Νέα Τάξη Πραγμάτων είναι διαβολική συνωμοσία και ο Τζορτζ Μπους που την εισήγαγε ενεργούσε κατά διαταγή του Σατανά. Αυτά άκουγε ο καημένος ο Ρέιγκαν και έβαλε το δημοτικό συμβούλιο του Χόλιγουντ να αλλάξει τον αριθμό της βίλας του όπου αποσύρθηκε, από 666 St Cloud Street σε 668.
  Δεν υπάρχει λοιπόν εποχή που σέβεται τον εαυτό της και να μην έχει μπει στον πειρασμό να ανακαλύψει τον αντίχριστό της. Άλλωστε ποτέ δεν έλειψαν οι μισητοί ηγέτες. Αυτό που ζούμε, όμως, σήμερα είναι κάτι εντελώς νέο. Για πρώτη φορά ο αριθμός 666 συνδέεται με την ίδια την τεχνολογική πρόοδο. Υποστηρίζεται, δηλαδή, από ομάδες φανατικών σ’ όλο τον κόσμο ότι η χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών, οι πιστωτικές κάρτες, οι νέες ταυτότητες προετοιμάζουν την έλευση του αντίχριστου και ότι ιδιαίτερα ο γραμμωτός (ή ραβδωτός) κώδικας (bar code) που χρησιμοποιείται για την οπτική αναγνώριση των αντικειμένων στο εμπόριο και τις υπηρεσίες είναι «το χάραγμα του αντιχρίστου» για το οποίο μιλά η Αποκάλυψη.
  Η μόδα έχει έρθει και στη χώρα μας και έχει κυριολεκτικά σαρώσει στους χώρους των φονταμενταλιστών ορθοδόξων (μερίδες παλαιοημερολογιτών, ομάδες μοναχών, παραεκκλησιαστικές οργανώσεις). Το περίεργο είναι ότι όλη αυτή η υπόθεση ξεκίνησε από ένα βιβλίο γραμμένο το 1981 από αμερικανίδα προτεστάντισσα. Πρόκειται για το βιβλίο της Mary Stewart Relfe “When your money fails” (και τη συνέχειά του “The new money system”) που έγινε μπεστ σέλερ στην Αμερική. Ε, λοιπόν, αυτά τα βιβλία έγιναν ευαγγέλια στην Ελλάδα από εκείνους που δεν θέλουν να ακούσουν ούτε για προτεστάντες ούτε για Αμερική ούτε και για γυναίκες!
  Η κυρία Relfe παρουσιάζει τον εαυτό της ως νέο Ευαγγελιστή Ιωάννη και δηλώνει ότι έλαβε «εξ αποκαλύψεως» και «κατά θέλημα Χριστού» το μήνυμα ότι το 666 είναι το χάραγμα του αντίχριστου και ότι ο γραμμωτός κώδικας (bar code) φέρει το 666. Κατά συνέπεια, όποιος δέχεται και χρησιμοποιεί τον γραμμωτό κώδικα, όποιος μετέχει στο νέο οικονομικό σύστημα συναλλαγών συνεργεί στην εισαγωγή του «σφραγίσματος του αντίχριστου».
  Πρόκειται για μια πραγματική απάτη. Στον γραμμωτό κώδικα οι αριθμοί απεικονίζονται με επταψήφιους συνδυασμούς μαύρων και λευκών γραμμών. Ο αριθμός έξι αντιστοιχεί στο συνδυασμό μαύρο-λευκό-μαύρο-λευκό-λευκό-λευκό-λευκό. Η Relfe αυθαίρετα ξεχωρίζει τα τρία πρώτα στοιχεία (μαύρο-λευκό-μαύρο) και ταυτίζει τον αριθμό έξι με τις τρεις διπλές γραμμές που βρίσκονται στην αρχή, στη μέση και στο τέλος του γραμμωτού κώδικα, και οι οποίες επιβάλλονται από το γεγονός ότι ο κώδικας πρέπει διαβάζεται και προς τις δύο κατευθύνσεις.
  Γνωρίζοντας ότι η άποψή της θα αντικρουστεί εύκολα, η Relfe επικαλείται άλλους κωδικούς, «μυστικούς» αυτή τη φορά, τους οποίους δήθεν χρησιμοποιεί η Ευρωπαϊκή Ένωση και που τους έμαθε η Relfe με την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος. Για να μπερδέψει μάλιστα κι άλλο τους αναγνώστες της, παραθέτει μια μακρά σειρά προϊόντων και εμπορικών σημάτων όπου απαντάται ο αριθμός 666. Φυσικά για να πλουτίσει τη συλλογή της δεν διστάζει μπροστά σε αριθμολογικούς ακροβατισμούς. Για να βγάλει από τη γνωστή κάρτα VISA το 666 μας λέει: VI είναι το 6 στα λατινικά. Το αγγλικό γράμμα S ακούγεται όπως το ελληνικό Ζ, το οποίο είναι το 6ο γράμμα του αλφάβητου. Και το Α είναι το 6 στα αρχαία βαβυλωνιακά. Όπερ έδει δείξαι!
  Η κυρία Relfe ανακαλύπτει εξάρια παντού. Η πτήση του Απόλλων-8 στο φεγγάρι, π.χ., κράτησε 6 μέρες, ο πύραυλος είχε 6 διαμερίσματα, η ταχύτητα ήταν 6 μίλια το δευτερόλεπτο και η βαρύτητα στο φεγγάρι είναι το ένα έκτο από τη βαρύτητα στη γη. Αυτή η αριθμολογική προσκόλληση στο 6 (που θυμίζει την ανάλογη επιμονή ορισμένων να βρίσκουν τον αριθμό 5 στις διαστάσεις των πυραμίδων) θα μπορούσε να βρει τα ανάλογά της για κάθε τριψήφιο συνδυασμό: 333, 444, 555. Όσο για το 888, αυτό είναι ο αριθμός της λέξης Ιησούς!
  Η αμερικανίδα οραματίστρια δεν διστάζει να κατονομάσει και τον αντίχριστό της. Ερμηνεύει την προφητεία του Δανιήλ για να υποστηρίξει ότι αντίχριστος πρέπει να είναι από τον αραβικό κόσμο (11,37) και ειρηνοποιός (11,21). Άρα, συμπεραίνει η Relfe, πρόκειται για τον Ανουάρ Σαντάτ! Εδώ ο φανατισμός εγγίζει τον παραλογισμό: ο αντίχριστος πρέπει να φέρει την ειρήνη!
  Με τους αριθμούς του 666 παίζουν φυσικά και όλες οι καφετζούδες της διεθνούς άκρας δεξιάς. Ο απαραίτητος κ. Καρατζαφέρης ανακάλυψε, μάλιστα, ότι οι αρχαίοι Έλληνες είχαν δώσει τη διαβολική διάσταση στον αριθμό 6 και γι' αυτό τον απεικόνισαν με τα δυο γράμματα: στ΄=σα-ταν! Πού να του πει κανείς του καημένου του Έλληνα τηλε-ευαγγελιστή ότι η λέξη σατάν είναι εβραϊκή!
  Όλα αυτά θα ήταν απλώς διασκεδαστικά, αν δεν μεταβάλλονταν σιγά σιγά σε πραγματική ψύχωση. Τα μπεστ σέλερ της κυρίας Relfe, που ήρθαν στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του ’80, συνοδεύτηκαν από δεκάδες απομιμήσεις, αντιγραφές και επαναλήψεις, με αποτέλεσμα να πολλαπλασιάζεται η απήχηση της τρομοκρατικής της θεωρίας. Το σημαντικό είναι ότι τα βιβλία της δεν βρήκαν πρόθυμους αναγνώστες μόνο στους γνωστούς υποστηρικτές κάθε μυστικιστικής ή παραθρησκευτικής συνωμοτικής θεωρίας. Πολύ γρήγορα υιοθετήθηκαν από ορθόδοξους μοναχούς, οι οποίοι άρχισαν να τα διαδίδουν με ζήλο στους οργανωμένους πιστούς. Αποσπάσματα της Relfe περιέχονται στο βιβλίο του αγιορείτη μοναχού Παρθένη («Ανησυχητικά σημεία των καιρών»), στο οποίο προστίθενται και οι ελληνικές εμφανίσεις του 666 «στο πεντοχίλιαρο, στα εισιτήρια των λεωφορείων, σε πολλά είδη προϊόντων και στη νέα μας ταυτότητα».
  Κρίσιμο ρόλο για τη διάδοση του τρομοκρατικού σεναρίου της Relfe στην Ελλάδα έπαιξε η υιοθέτησή του από τον γέροντα Παϊσιο (1924-1994), έναν αγιορείτη μοναχό με ιδιαίτερο κύρος στους εκκλησιαστικούς κύκλους. Ο βιογράφος και μαθητής του μοναχός Χριστόδουλος Αγγέλογλου αναφέρει ότι ο Παϊσιος είχε το βιβλίο της συνεχώς μαζί του και το έδειχνε στους επισκέπτες του. Ο ίδιος ο Παϊσιος δήλωνε ότι ήδη έχουν «χαραχθεί» με λέιζερ στο μέτωπο και τα χέρια 3000 άτομα στην Αμερική και μάλιστα πρώτα τα διακεκριμένα πρόσωπα! Τις απόψεις του αυτές ο Παϊσιος τις διατύπωσε εγγράφως το 1987, όταν και πάλι υπήρχε θέμα ταυτοτήτων, μπερδεύοντας κάρτες, τηλεόραση, και λέιζερ. Ήταν φυσικό να μην καταλαβαίνει και πολλά από ηλεκτρονικούς υπολογιστές ο γέροντας. Η επιστολή του κυκλοφόρησε σε κύκλους πιστών και προκάλεσε μεταστροφή ακόμα και Ιεραρχών. Ο Καντιώτης, για παράδειγμα, ο οποίος είχε διατυπώσει νηφάλιες σκέψεις λίγες βδομάδες νωρίτερα («ο αριθμός 666, αυτός καθ' εαυτόν μνημονευόμενος ή χρησιμοποιούμενος, δεν πρέπει να προκαλεί πανικόν») άρχισε να βάλει κατά της κυβέρνησης του Αντρέα Παπανδρέου με το γνωστό του ύφος, λέγοντας ακριβώς τα αντίθετα: «εν προκειμένω ο αριθμός 666 δεν χρησιμοποιείται ως κοινός τις αριθμός, αλλ' έχει αντιχριστιανικήν σκοπιμότητα, εντασσόμενος εις τα σχέδια της παγκοσμίου σιωνιστικής αυτοκρατορίας».
  Εδώ και δύο χρόνια το μπεστ σέλερ της κυρίας Relfe αιφνιδίως εξαφανίστηκε από το προσκήνιο. Εικάζουμε ότι θα πρέπει να υποστεί κάποια επεξεργασία. Να αφαιρεθεί, για παράδειγμα, η πρόβλεψη-προφητεία ότι η Δευτέρα Παρουσία αναμένεται στα τέλη του 1997 ή αρχές του 1998 που ακούγεται κάπως εσφαλμένη. Όμως η μυθοπλασία περί 666 έχει ήδη ριζώσει βαθιά. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς τους λόγους που η θεωρία της Relfe βρήκε τόσο πρόσφορο έδαφος. Η επιτυχία της πρέπει να αποδοθεί στο πολιτισμικό σοκ που προκάλεσε η ραγδαία εξάπλωση των ηλεκτρονικών υπολογιστών σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι αυτή η εισβολή της νέας τεχνολογίας δημιούργησε νέες στρατιές λειτουργικά αναλφάβητων πολιτών (δηλαδή εκείνων που δεν μπορούν ούτε να κάνουν χρήση αλλά ούτε και να κατανοήσουν τα «διαβολικά» αυτά μηχανήματα).
  Το κακό είναι ότι οι δεισιδαιμονίες της κυρίας Relfe καθώς φαίνεται θεωρούνται χρήσιμες για να φανατίσουν τους πιστούς και να τρομάξουν περισσότερο τους αφελείς. Με μοναδική εξαίρεση τον μητροπολίτη Νικοπόλεως, του οποίου συνέντευξη φιλοξενούμε σήμερα, οι Ιεράρχες δεν έχουν φροντίσει να διαφοροποιηθούν από το μύθο του «666». Συμβαίνει μάλλον το αντίθετο. Με τις σχετικές της εγκυκλίους η Ιερά Σύνοδος, χωρίς να ταυτίζεται με τους ακραίους φονταμενταλιστές, αφήνει ανοικτό το «παραθυράκι» του τρόμου. Το μόνο σχετικό έντυπο που κυκλοφορεί στις επίσημες εκδόσεις της εκκλησίας (Αποστολική Διακονία) είναι μια μικρή μπροσούρα του μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως κ. Ανθιμου, στην οποία δηλώνεται μεν σαφώς ότι «ο αριθμός 666 (…) δεν έχει τη δύναμη να μας βλάψει», όμως αφήνεται και η απειλή ότι «εάν υπάρξει αθέτηση των υποσχέσεων της πολιτείας θα ενημερώσωμεν τους χριστιανούς και θα τους προτρέψωμε να μη δεχθούν να λάβουν τις νέες ταυτότητες».
  
  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ:
  «Θλιβερά εφευρήματα αιρετικών»
  Μπορεί να μη συχνάζει στα τηλεοπτικά παράθυρα, και να αποφεύγει τη δημοσιότητα, αλλά είναι ο Ιεράρχης που έχει μελετήσει όσο κανείς άλλος το πρόβλημα του «666». Ο Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ. Μελέτιος ήταν ο πρώτος που δεν χάιδεψε τα αυτιά των ορθόδοξων φονταμενταλιστών που διαδήλωναν έξω από τη βουλή κατά την ψήφιση της συμφωνίας Σένγκεν το 1997. Η μελέτη του «Το χάραγμα του Αντίχριστου στην ορθόδοξη παράδοση» καταρρίπτει από θεολογική σκοπιά τη συσχέτιση του «666» με τον bar code, τους υπολογιστές και τις ταυτότητες. Στη συνέντευξη που παραχώρησε στον «Ιό» δεν διστάζει να τοποθετηθεί ενάντια στο ρεύμα και να καταγγείλει ως πλάνη και απάτη τη σχετική φιλολογία που εκπορεύεται ακόμα και από τα υψηλά κλιμάκια της Ιεραρχίας.
  ΕΡΩΤΗΣΗ: Στη μελέτη σας "Το χάραγμα του Αντίχριστου" αποκαλύπτετε ότι το "666" ως χάραγμα του αντίχριστου είναι εφεύρημα Αμερικανών προτεσταντών. Πώς εξηγείτε το γεγονός ότι σήμερα χρησιμοποιείται ως βασικό επιχείρημα για να κινητοποιήσει τους πιστούς στις "λαοσυνάξεις" και μάλιστα από χείλη Ιεραρχών, συμπεριλαμβανομένου του Αρχιεπισκόπου;
  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ: To 666, σύμφωνα με την Αποκάλυψη του Ιωάννου (κεφ. 13, στιχ. 18), είναι ο αριθμός του ονόματος του αντίχριστου. Είναι ο αριθμός, στον οποίο πρέπει να ανταποκρίνεται το όνομα του αντίχριστου. Τα γράμματα του ονόματός του προστιθέμενα πρέπει να δίνουν άθροισμα 666. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα γράμματα του αλφαβήτου στα εβραϊκά και στα ελληνικά ήσαν ταυτόχρονα και αριθμοί. Π.χ. τα γράμματα του ονόματος Βενέδικτος σαν αριθμοί (2+5+50+5+4+10+20+300+70+200) δίνουν άθροισμα 666. Ενας Βενέδικτος μπορεί να είναι ο αντίχριστος. Ενας Ιωακείμ δεν μπορεί να είναι, ο αντίχριστος. Μόνο το Ω είναι 800.
  Για τους αγίους Πατέρες, ερμηνευτές της Αποκάλυψης, αυτή είναι ή μόνη εκδοχή. Και μέχρι το 1970-80 κανείς ποτέ Ορθόδοξος δεν είδε το 666 σαν κάτι άλλο. Τότε 1970-1980 στην Αμερική άρχισε να γίνεται, για πρώτη φορά σε κύκλους σατανιστικούς (δίσκοι με τραγούδια σατανιστικά) και έπειτα σε κύκλους περιθωριακούς από την πανσπερμία των προτεσταντικών παραφυάδων (σέκτες), λόγος για το 666 σαν "χάραγμα του αντίχριστου". Ξεκίνησαν από τη δαιμονοποίηση του bar code (γραμμωτός κώδικας), που χρησιμοποιήθηκε για τη διακίνηση των ειδών εμπορίου. Τις ιδέες αυτές αντιγράφοντας από βιβλία μιας αμερικανίδας προτεστάντισσας, της Mary Stuart Relfe, τις μετέφεραν στον χώρο της Εκκλησίας μας ιερομόναχοι και μοναχοί "ζηλωτές". Ετσι, οι ιδέες αυτές κατέκτησαν τους συντηρητικούς κύκλους της Εκκλησίας μας. Με αποτέλεσμα ότι έτσι επήλθε μια σοβαρή αλλοίωση στο ορθόδοξο φρόνημα. Στην αρχή μεταφράστηκαν αυτούσια τα βιβλία της Mary Relfe (The new money system - To νέο σύστημα χρήματος). Εκείνοι που τα επήραν σοβαρά, καταδίκαζαν την χρήση του κομπιούτερ. Και διεκήρυτταν, ότι όποιος πιάνει στα χέρια του κάτι που έχει το bar code ή το 666 χάνει μια για πάντα την σωτηρία του! Επακολούθησε μια κυριολεκτική έκρηξη θρησκευτικής παραφιλολογίας γύρω από τον bar code και τον αντίχριστο, που κυριολεκτικά δαιμονοποιούσε την πρόοδο στην πληροφορική (Κομπιούτερ). Με την πάροδο του χρόνου οδηγήθηκαν σε αδιέξοδα. Και oι πιο "συνετοί" άρχισαν να κάνουν υποχωρήσεις. Πρώτα είπαν: Να χρησιμοποιείς το περιεχόμενο και να πετάς το κουτί με τον bar code!.. Μετά είπαν: Ο,τι πάει στην τσέπη ή στην κοιλιά, δεν βλάπτει! Σημασία έχει (λένε τώρα!), μόνο αν μπει στην ταυτότητα! Γιατί ή ταυτότητά μας είναι τάχα το «πρόσωπό» μας! (Γελοιότητες!). Είναι θλιβερό, εφευρήματα αιρετικών, και μάλιστα με θεολογικές προϋποθέσεις που απέχουν χαωδώς από τις ορθόδοξες, να προσδιορίσουν τις ενέργειες Ορθοδόξων, κληρικών, μοναχών, αρχιερέων, και να τους οδηγούν σε μια ξενότροπη πολιτική δραστηριοποίηση.
  ΕΡΩΤΗΣΗ: Στην ίδια μελέτη σας παραθέτετε την εγκύκλιο 2626/7-4-97 της Ιεράς Συνόδου, με το δικό σας σχόλιο ότι ή Σύνοδος επιβεβαιώνει πως "ο αριθμός 666 δεν είναι το σφράγισμα του αντίχριστου". Ομως σε επόμενη εγκύκλιο (445/9-2-98) η άποψη της Συνόδου τροποποιείται και αφήνεται να εννοηθεί ότι το "χάραγμα" έχει σχέση με το 666. Υπάρχει, τελικά, κατασταλαγμένη άποψη στην Ιεραρχία για το θέμα αυτό;
  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ: To θέμα, αν το 666 είναι το χάραγμα του αντίχριστου, είναι θέμα ερεύνης της επιστήμης της Ορθόδοξης Θεολογίας. Σε θέματα επιστημονικά, έρευνας και επιστήμης, οι γνωματεύσεις και αποφάνσεις της Ιεράς Συνόδου δεν έχουν καμία θέση. Οταν το κάνει, πέφτει στο ίδιο εκείνο λάθος, που έκαμε η Δυτική Εκκλησία, τότε που, αντίθετα στην επιστημονική παρατήρηση του Γαλιλαίου, προσδιόρισε "αυθεντικά" ότι η γη μένει ακίνητη και ο ήλιος κινείται!... Είναι θλιβερό ότι η Ιεραρχία μας σήμερα, αντί να καταδικάζει και να καταστέλλει το νόθο αυτό παραλήρημα γύρω από το 666, αφήνει να δίνεται η εντύπωση ότι το υιοθετεί και το αποδέχεται!... Και μάλιστα, ενώ ή Ορθόδοξη Θεολογία διακηρύττει ότι είναι αδύνατο να δοθεί αυθεντική ερμηνεία στα εσχατολογικά προβλήματα που θέτει η Αποκάλυψη. Ταλαιπωρούμε τον λαό του θεού για πράγματα αβέβαια!...
  ΕΡΩΤΗΣΗ: Me βάση τη δική σας βαθιά θεολογική κατάρτιση, μπορείτε να βεβαιώσετε τους πιστούς ότι το 666 δεν έχει καμιά σχέση με το θέμα των ταυτοτήτων;
  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ: Στο βιβλίο μου "Το χάραγμα του Αντίχριστου στην Ορθόδοξη Παράδοση" έκδ. β' σελ.15 και 71 γράφω σαφώς και κατηγορηματικά: Το 666 δεν είναι το χάραγμα του αντίχριστου. Πρώτα θα έλθει ο αντίχριστος. Μετά θα ζητήσει να τον λατρεύσει ο κόσμος σαν Θεό. Μετά θα δώσει το χάραγμά του. Οσο ο αντίχριστος δεν έχει έλθει, "χάραγμα" δεν υπάρχει. Και συνεπώς, το 666 όπου και αν είναι, σε ό,τι και αν χρησιμοποιείται, είναι πάντοτε ένας απλός αριθμός όπως όλοι. Και τίποτε πλέον.
  
  ΔΙΑΒΑΣΤΕ
  Μητροπολίτου Νικοπόλεως Μελετίου «Το χάραγμα του Αντίχριστου στην ορθόδοξη παράδοση» (έκδοση Ιεράς Μητροπόλεως Νικοπόλεως, Πρέβεζα 1997). Νηφάλια και διεισδυτική μελέτη του προβλήματος του 666 από ορθόδοξη θεολογική σκοπιά και αποκάλυψη της απάτης.
  Βασιλείου Βολουδάκη «Ο αντίχριστος, ο αριθμός 666 και η ανησυχία των χριστιανών» (εκδ. Υπακοή, γ΄ έκδοση, Αθήνα 1997). Συμπληρωμένη αναδημοσίευση παλιότερης μελέτης με στόχο τη θεολογική ανασκευή του πανικού για το «χάραγμα» και τον «666».
  Σάββα Αγουρίδη «Η αποκάλυψη του Ιωάννη» (εκδ. Π.Πουρνάρα, Θεσσαλονίκη 1994). Μελέτη και ερμηνεία του κειμένου της αποκάλυψης, με αναλυτική παρουσίαση του ιστορικού και θεολογικού προβλήματος του «666».
  Γιώργου Μουστάκη «Η αποκάλυψη του Ιωάννη και το σκάνδαλο του 666» (εκδ. Αγκυρα, Αθήνα 1998). Ο γνωστός θεολόγος-κοινωνιολόγος αναλύει με ντοκουμέντα την πλάνη του 666. Περιλαμβάνεται και η έκθεση-μελέτη του χημικού κ. Καρδάση προς την Ιερά Σύνοδο, στην οποία αποδεικνύεται η απάτη της κυρίας Relfe για τους γραμμωτούς κώδικες.
  
  
  Αναδημοσίευση από:
  www.iospress.gr/ios2000/ios20000709c.htm
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 15.07.2009
• 16:14

  Normal 0 MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions ...

   »  Ριζοβόλος
  Normal 0 MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";}

  Εξοχώτατε πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας,

  Αφορμή για την παρούσα επιστολή αποτελεί η διαρκής υποχώρηση στα εθνικά μας θέματα και κυρίως στο λεγόμενο Σκοπιανό και όχι Μακεδονικό ,διότι το ζητούμενο είναι να μην αναγνωριστεί το κράτος των Σκοπίων με το όνομα Μακεδονία.Ίσως να σας εκπλήσσει το ενδιαφέρον μου για αυτή τη χαίνουσα πληγή που απειλεί να τινάξει στον αέρα τις ήδη ευαίσθητες ισορροπίες στον χώρο των Βαλκανίων,αλλά έχω απογοητευτεί από το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας του τόπου που από το πολιτικό συμβούλιο των αρχών της δεκαετίας 1990 για μη αναγνώριση του κράτους αυτού με το όνομα Μακεδονία καταλήξαμε στην άφιξη του υπουργού Εξωτερικών κ.Μιλόσοσκι στη σύνοδο της Κέρκυρας με αεροπλάνο που έγραφε «Republic of Macedonia”.

  Βεβαίως σ’ αυτή την ιλαροτραγωδία διαδραματίζει αποφασιστικό ρόλο ο κ.Νίμιτς με τις ευλογίες των Η.Π.Α και του Ο.Η.Ε .

  Η χιονοστιβάδα των αρνητικών εξελίξεων δεν αφορά όμως μόνο το Σκοπιανό ,αλλά και το Κυπριακό και το πρόβλημα των παραβιάσεων και παραβάσεων στο Αιγαίο εκ μέρους των Τούρκων.

  Αγαπητέ πρόεδρε, είμαι 33 ετών ,καθηγητής φιλόλογος και θέλω να ζω σε μια χώρα που θα σέβεται τον εαυτό της και θα μπορεί να τον υπερασπιστεί από κάθε επιβουλή,που θέλει να νιώθει υπερήφανος ,όταν κυματίζει η ελληνική σημαία .Αυτό όμως παραμένει κενό γράμμα,όταν τα πλήγματα είναι συνεχή και αφήνουν βαθιά σημάδια στο σώμα της ταλαίπωρης Ελλάδας,όταν η λαϊκή βούληση δεν εκφράζεται από την πολιτική ηγεσία,η οποία προσπαθεί πρόχειρα να δώσει μια λύση που θα κοστίσει πολύ ακριβά.

  Εσείς ως πρώτος πολίτης αυτής της χώρας και αυτού του ιστορικού έθνους έχετε αποδείξει την ευαισθησία σας για τα οικονομικά και τα κοινωνικά προβλήματα του τόπου.Έχετε ,επίσης,υπηρετήσει τη χώρα από το αξίωμα του Υπουργού Εξωτερικών με αυταπάρνηση και ανυποχώρητη στάση απέναντι στους κάθε λογής «φίλους» και «εχθρούς».Ως εκ τούτου,θερμά σας παρακαλώ ως ένας από τους ανώνυμους Έλληνες να ζητήσετε τη διενέργεια δημοψηφίσματος, για να μην αναγνωριστεί ΠΟΤΕ αυτό το κράτος ως Μακεδονία από την Ελλάδα και να διατυπωθεί ξεκάθαρα η θέληση του ελληνικού λαού που δεν ερωτάται αν θέλει να καπηλεύονται την ιστορία του παραχαράκτες και όργανα του διεθνούς ιμπεριαλισμού.

  ΜΕ ΒΑΘΙΑ ΚΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΠΡΟΣ

  ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΑΣ

  Γιώργος Δρόσος,φιλόλογος
  

  Ερμούπολη-Σύρος

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 13:20

  Επιστολή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την ονομασία των Σκοπίων

   »  Ριζοβόλος

  ΄Οσοι επιθυμούν,μπορούν να στέλνουν ηλεκτρονικό μήνυμα στη διεύθυνση

  http://www.presidency.gr/contact.htm

  
  

  Εξοχώτατε κύριε πρόεδρε.

  Σας ευχαριστώ εκ τον προτέρων για την τιμή που μου κάνετε αφιερώνοντάς μου λίγο από τον πολύτιμο χρόνο σας.

  Γεννήθηκα και μεγάλωσα σε ένα μικρό χωριό της Ηπείρου κοντά στα Ελληνοαλβανικά σύνορα. Από μικρό παιδί στο σπίτι και μετά στο σχολείο έμαθα να αγαπώ την πατρίδα μου και να θεωρώ τον εαυτό μου υπεύθυνο για την τύχη της.

  Αυτό άλλωστε πίστευε και ο πατέρας μου και ο παππούς μου.

  Όταν έφτασα στην τρίτη τάξη του λυκείου διδάχτηκα πόσο σημαντικός είναι ο πατριωτισμός μας, αφού αυτόν επικαλείται και το σύνταγμα μας ως προϋπόθεση για την τήρηση του.

  Εμφορούμενος από φιλοπατρία υπηρέτησα την στρατιωτική μου θητεία συμβάλλοντας στην κοινή μας άμυνα και από πατριωτικό φιλότιμο καταβάλλω κάθε χρόνο τους φόρους που μου αναλογούν για την κοινή μας ευημερία.

  Με τη μικρή μου αυτή εξομολόγηση δεν επιθυμώ κάποιο βραβείο για τον εαυτό μου,

  αλλά απευθύνομαι σε σας για να σας καταστήσω κοινωνό των ανησυχιών μου σχετικά με την υπόθεση του σφετερισμού του ονόματος της Μακεδονίας από το κρατίδιο των Σκοπίων.

  Οι τελευταίες προκλητικές δηλώσεις Νίμιτς, καθώς και η ανύπαρκτη ουσιαστικά από

  πλευράς Ελληνικής κυβερνήσεως αντίδραση, υπονομεύουν σε βαθμό επικίνδυνο την

  ευνοϊκή για τα εθνικά μας δίκαια εξέλιξη της υπόθεσης αυτής, καθώς και την ειρήνη

  στην περιοχή μας. Παράλληλα εντείνουν την αλαζονεία τον Σκοπιανών οι οποίοι έχουν την ψευδαίσθηση πως, αν ονομαστούν Μακεδόνες, ως δια μαγείας θα λύσουν όλα τους τα προβλήματα.

  Στις κρίσιμες αυτές περιστάσεις και με δεδομένη την αδυναμία-απροθυμία των πολιτικών κομμάτων να αναλάβουν τον δύσκολο, ομολογουμένως, αγώνα για την υπεράσπιση της ιστορίας, του πολιτισμού και της ειρήνης των Βαλκανίων από τους σφετεριστές των Σκοπίων και τους ισχυρούς προστάτες τους, είσαστε η μόνη ελπίδα για να αποτραπούν οι δυσάρεστες για την περιοχή μας εξελίξεις.

  Σεβαστέ κύριε πρόεδρε της τρισχιλιετούς Ελληνικής δημοκρατίας,με όλο το σεβασμό και την εκτίμηση που τρέφω στο πρόσωπο σας και στο θεσμόπου εκπροσωπείτε,με το θάρρος που μου δίνει η κοινή μας καταγωγή από την Ήπειρο, καθώς και οι κοινές αξίες που μας συνδέουν όλους τους Έλληνες,Σας ζητώ να ηγηθείτε του αγώνα για την υπεράσπιση της ιστορίας, του πολιτισμού,

  της αλήθειας, του δικαίου και της ειρήνης στην περιοχή μας απαιτώντας από την κυβέρνηση την διενέργεια δημοψηφίσματος για το ζήτημα της χρήσης του ονόματος

  της Μακεδονίας από τους βόρειους γείτονες μας. Σε περίπτωση άρνησης, να υποβάλετε την παραίτησή σας, έτσι ώστε η αναπόφευκτες εκλογές που θα ακολουθήσουν, να διεξαχθούν με κεντρικό θέμα το Μακεδονικό.

  Αγαπητέ μας πρόεδρε,

  Είμαι απόλυτα πεπεισμένος πως οι ανησυχίες μου είναι και δικές σας, καθώς και όλων των Ελλήνων. Οι ιστορικές στιγμές που διανύουμε είναι κρίσιμες και γι’ αυτό όσοι έχουμε ανάστημα πρέπει να το σηκώσουμε. Εσείς έχετε αποδείξει με τα πεπραγμένα του βίου σας πως και ανάστημα και φιλοπατρία διαθέτετε .Γι’ αυτό απευθύνομαι κι εγώ που είμαι ο έσχατος των Ελλήνων στον πρώτο των Ελλήνων με την ελπίδα του ικέτη που αναμένει από το πρόσωπο-σύμβολο που ενσαρκώνετε την δυνατότητα να ακουστεί δυνατά και καθαρά η θέληση του κυρίαρχου Ελληνικού λαού στο ζήτημα με τα Σκόπια και για να καταλάβουν φίλοι και εχθροί πως δεν έχουμε ξεχάσει ποιοι είμαστε, αλλά κυρίως δεν έχουμε ξεχάσει να αγωνιζόμαστε για τις αξίες και για τα δίκαιά μας.

  “Χρωστάμε σε όσους ήρθαν, πέρασαν, θα ‘ρθούνε, θα περάσουν. Κριτές θα μας δικάσουν οι αγέννητοι, οι νεκροί’’

  ΜΕ ΑΠΕΙΡΟ ΣΕΒΑΣΜΟ

  Ανδρέας Ρίζος

  Αρτοποιός

  Ανδρέα Παπανδρέου- Τρία γεφύρια

  Λαλακιά

  Ερμούπολη Σύρου

  Τηλ. 2281-089191

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 13:13

  Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο [misha.pblogs.gr] ...

   »  Ριζοβόλος
  Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο [misha.pblogs.gr] σκουληκοφάγωμα»,λένε, σύντροφε Αλέξις

  

  
  

  Σήμερα έφυγε από την κοιλάδα τούτη του κλαυθμώνος,ένας ευγενής άνθρωπος,ο πολιτικός Μιχάλης Παπαγιαννάκης μετά από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο.

  Ο Παπαγιαννάκης ήταν πολιτικός με τον οποίο δε συμφωνούσα σε πολλά.Ωστόσο διακρινόταν για μιά περιβαλλοντική ευαισθησία σπάνια για τους πολιτικούς της γενιάς του και είχε κάνει μια πολύ επώδυνη για τον ίδιο, επιλογή ζωής,δωρίζοντας τα όργανα του πολυτραυματία γιού του.

  
  

  Αναφερόμενος στον θάνατο του Μιχάλη Παπαγιαννάκη ο κούλ Αλέξις του ΣΥΡΙΖΑ είπε τα σχετικά και κατέληξε «Καλό ταξίδι ,σύντροφε Μιχάλη».

  Μα,μεσιέ Αλέξις, εσείς είστε προοδευτικός άνθρωπος.Τι καλό ταξίδι και παραμύθια μάς τσαμπουνάτε;

  Tαξίδι ποιού και προς τα πού;

  To σώμα του νεκρού έχει συγκεκριμένη πορεία: από το νεκροθάλαμο του νοσοκομείου,στο νεκροθάλαμο του νεκροταφείου και από εκεί στο λάκκο με τα σκουλήκια και κουκούλωμα με χώμα!

  Σε αυτό το ταξίδι αναφέρεσαι,σύντροφε;

  Kαι γιατί μιλάς στο πτώμα λέγοντας του «καλό ταξίδι»; Mήπως υπάρχει περίπτωση να σε ακούσει;

  Πώς και πέφτεις σε τέτοιες λούμπες, εσύ ο ορθολογιστής ,ιδεολογικός επίγονος του άθεου διαφωτισμού;

  Μού θυμίζεις τους φίλους του ΚΚΕ οι οποίοι στην ταφή του Χαρίλαου Φλωράκη, τού μιλούσαν σα να ζούσε...

  Αν ήσασταν ειλικρινείς με την ιδεολογία που επικαλείσθε θα έπρεπε να εύχεσθε «Καλή μάσα»,σύντροφε Αλέξις. Απευθυνόμενοι ,φυσικά, όχι στον νεκρό αλλά στα σκουλήκια τα οποία είναι και τα μόνα ορατά σημεία ζωής εντός της αψύχου σωρού.

  Εκτός, αν τα αθεϊστικότροπα τα λέτε μόνο όταν κάνετε χαρούλες με τον Βαλλιανάτο, στις gay pride parades, και σαν βρεθείτε μπροστά στην αναπότρεπτη πραγματικότητα του θανάτου, εκφράζετε τούς μύχιους πόθους τής ψυχής σας, όπερ και ευχόμεθα να συμβαίνει.

  Καλό ταξίδι στον Μιχάλη Παπαγιαννάκη.Και καλή ανάπαυση,γιατί κουράστηκε πολύ τα τελευταία χρόνια.

  Αν «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ» ,τότε μάλλον θα είναι καλύτερα εκεί που πάει ....
  

  " + _numOfComments + ""); --> 
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 29.06.2009
• 12:35

  Ο Ριζοβόλος δημοσιεύει σήμερα την επιστολή του ...

   »  Ριζοβόλος
  Ο Ριζοβόλος δημοσιεύει σήμερα την επιστολή του πατέρα Φλαβιανού Αλπέσκου,εφημερίου του ναού του Αγίου Νικολάου ο οποίος σχολιάζει την επίθεση που δέχτηκε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος με αφορμή μια συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό Avvenire μέρος της οποίος δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Ενοριακές Καμπάνες¨.
  Το ιστολόγιό μας παραθέτει:
  1) τη συνέντευξη του μακαριωτάτου Ιερωνύμου στο περιοδικό Avvenire,
  2)την επιστολή του πατέρα Φλαβιανού Αλμπέσκου προς τον διευθυντή της εφημερίδας "Ενοριακές Καμπάνες"π.Σεβαστιανό Ροσσολάτο και
  3)το σχόλιο της Αντικαθολικής Επαναστατικής Σέχτας .
  
  Αναδημοσίευση από την εφημερίδα της Καθολικής εκκλησίας Σύρου "Ενοριακές Καμπάνες".
  1
  Η Καθολική εφημερίδα της Ιταλίας Avvenire δημοσίευσε στις 15-4-09 συνέντευξη του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου σε Ιταλό δημοσιογράφο, από την οποία επιλέγουμε τον επόμενο διάλογο:
  1η ερώτηση: Σχετικά με το οικουμενικό άνοιγμα στις αρχές της νέας χιλιετίας φάνηκε ότι στην ελληνική Εκκλησία υπήρξε σχεδόν μια οπισθοχώρηση. Ιδιαίτερα στις πιο απομακρυσμένες περιοχές- και όχι μόνο- παραμένει ισχυρή ή ισχυρότατη η αντικαθολική προκατάληψη, αν όχι και διακρίσεις, για παράδειγμα σχετικά με την αναγνώριση των ιερών Μυστηρίων. Τι μπορείτε να πείτε σχετικά;
  Αρχιεπίσκοπος: Η συμμετοχή της ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην οικουμενική κίνηση είναι γεγονός. Κάποιες μεμονωμένες απόψεις ή ακραίες αντιδράσεις, δεν εκφράζουν τις επίσημες θέσεις της Εκκλησίας. Τα διάφορα θεολογικά ζητήματα εξετάζονται από τις ειδικές Επιτροπές, στις οποίες η παρουσία και η συμβολή των εκπροσώπων της δικής μας Εκκλησίας είναι ουσιαστική και εποικοδομητική, Η πορεία των διαφόρων θεολογικών διαλόγων οφείλει να είναι καρπός εποικοδομητικού διαλόγου, βασισμένου στην αλήθεια και στην εμπιστοσύνη. Σε ζητήματα τέτοιου είδους δεν πρέπει να έχουμε βιασύνη, αλλά ούτε και να είμαστε υπερβολικά σχολαστικοί, ανιαροί, εμποδίζοντας έτσι την συνέχιση.
  2η ερώτηση: Πως κρίνετε τις προόδους που έγιναν στο θεολογικό διάλογο, ιδιαίτερα μετά την Ραβέννα;
  Αρχιεπίσκοπος: Είναι ένας διάλογος που χαρακτηρίστηκε εξαρχής από την σοβαρότητα, τη σοφία και τη μεθοδικότητα του. Είναι ένας διάλογος που δεν εξαντλείται σε εύκολους ενθουσιασμούς, ούτε παρασύρεται σε αυταπάτες. Αυτή η γαλήνια πορεία του και η δέσμευση του με ένα θεολογικό θέμα πολύ σοβαρό όπως η εκκλησιολογία, είναι μια επιβεβαίωση της θετικής του πορείας. Ειδικότερα σε ότι αφορά το κείμενο της Ραβέννας, εκείνο που θέλει να επιτύχει η θεολογική επιτροπή, είναι να προσδιορίσει το ρόλο και την εφαρμογή του προτείνου (του Πάπα). Ως αναγκαίας προϋπόθεσης στη δομή και τη λειτουργία της Εκκλησίας, με σεβασμό προς την αρχή της πενταρχίας των Πατριαρχών. Είναι ένα θετικό βήμα, που τώρα περιμένει να συνεχιστεί. Η προσευχή μας δεν μπορεί να είναι άλλη από το να γίνουμε όλοι ένα. Με άλλα λόγια, είναι μια πορεία που κοιτάζει προς το μέλλον, με άλλα λόγια είναι ένας δρόμος δίχως γυρισμό.
  3η ερώτηση: Πιστεύετε ότι θα μπορέσουν να γίνουν βήματα προς τα εμπρός σε αυτό το πεδίο; Πιστεύετε ότι ο Πάπας θα μπορούσε να επανέλθει σύντομα στην Αθήνα;
  Αρχιεπίσκοπος: Στο θεολογικό επίπεδο υπάρχει η δυνατότητα να κάνουμε σημαντικά βήματα εμπρός για την αναζήτηση και την επανεύρεση την κοινής θεολογικής παράδοσης και διδασκαλίας. Αυτό εξάλλου είναι εκείνο που κάνουν οι θεολογικές επιτροπές, μακριά από αντιλήψεις διαφόρων θεολογικών και διπλωματικών ισορροπισμών εκκλησιαστικής φύσεως. Ο διάλογος πρέπει να παραμείνει διάλογος θεολογικός, όπου οι Εκκλησίες ανταλλάσσουν τις απόψεις τους και όχι τις ιδεολογίες.
  Σε ό,τι αφορά μια επίσκεψη του Πάπα στην Αθήνα, είναι ένα ιδιαίτερο γεγονός. Ως χριστιανοί, αλλά και ως Έλληνες, έχουμε τη φήμη της φιλοξενίας, και ότι είμαστε ανοιχτοί. Όταν όμως πρόκειται για ένα γεγονός πολύ σημαντικό, όπως αυτό, χρειάζεται σύνεση. Αυτά επομένως είναι ζητήματα που ανήκουν στην Ιερά Σύνοδο. Διότι η Εκκλησία πρέπει να κινείται έξω από εύκολους και προσωρινούς εντυπωσιασμούς. Οφείλουμε να αναζητούμε την ουσία των πραγμάτων.
  ΣΧΟΛΙΑ
  1) Σχετικά με την αναγνώριση των ιερών Μυστηρίων ο Μακαριότατος δεν απαντά. Η Ορθόδοξη Εκκλησία, πράγματι, συνεχίζει να μην αναγνωρίζει τα Μυστήρια της Καθολικής Εκκλησίας. Διάφοροι μάλιστα, θεολόγοι και μητροπολίτες, λένε ότι η Καθολική Εκκλησία δεν είναι καν εκκλησία. Διάφοροι επίσης δεν αναγνωρίζουν ως καθαγιασμένους τον Άρτο και τον Οίνο με τον οποίο κοινωνούμε στην θεία Λειτουργία: θεωρούν ότι στην δική μας Λειτουργία αυτά δεν μεταβάλλονται σε Σώμα και Αίμα του Χριστού.
  Άλλο ένα παράδειγμα: όταν ένας Καθολικός θελήσει να γίνει Ορθόδοξος, η Ορθόδοξη Εκκλησία τον ξαναβαφτίζει και του ξαναδίνει το Χρίσμα. Τουλάχιστον έτσι γράφουν τα Ορθόδοξα έντυπα όταν αναφέρουν μια τέτοια απόφαση πιστού. Όταν όμως ένας Ορθόδοξος θελήσει να γίνει Καθολικός, η Καθολική Εκκλησία δεν τον ξαναβαφτίζει ούτε του ξαναδίνει το Χρίσμα. Αυτό σημαίνει ότι η Καθολική Εκκλησία αναγνωρίζει τα Μυστήρια της Ορθόδοξης, ενώ η Ορθόδοξη δεν αναγνωρίζει τα Μυστήρια της Καθολικής. Αντίθετες θέσεις δεν ακούγονται, ούτε γράφονται.
  2)Για την επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη σε οποιοδήποτε μέρος στο εξωτερικό, αποφασίζει ο τοπικός Καθολικός επίσκοπος αν θα τον δεχτεί ή όχι, και μέχρι τώρα κανείς δεν του το έχει αρνηθεί. Και μάλιστα η Καθολική Εκκλησία με μεγάλη χαρά τον υποδέχεται και τον τιμά. Αντιθέτως για να επισκεφθεί ο Πάπας την Ελλάδα υπάρχει ακόμα πρόβλημα. Λέει ο Αρχιεπίσκοπος: "Ως χριστιανοί, αλλά και ως Έλληνες, έχουμε τη φήμη της φιλοξενίας, και ότι είμαστε ανοιχτή. Όταν όμως πρόκειται για ένα γεγονός πολύ σημαντικό, όπως αυτό, χρειάζεται σύνεση". Είναι αυτό ακριβώς που αναφέρει η 1η ερώτηση ως " αντικαθολική προκατάληψη". Ακόμη η Ελλάδα δεν νοιώθει τόσο άνετα, φοβάται…
  3) Τίθεται όμως και ένα ερώτημα: Αν λέει ότι για μια επίσκεψη του Πάπα στην Ελλάδα “χρειάζεται σύνεση”, πως είναι δυνατό να βεβαιώνει ότι “στο θεολογικό επίπεδο υπάρχει η δυνατότητα να κάνουμε σημαντικά βήματα μπρος”; Αν τα απλούστερα (μια επίσκεψη) είναι δύσκολα, πόσο μάλλον τα θεολογικά, που είναι η βάση!
  Θυμάμαι πριν την επίσκεψη του Πάπα στην Ελλάδα το 2002 ότι διάφοροι Ορθόδοξοι ήταν τελείως αντίθετοι, φοβούμενοι ότι με την επίσκεψη θα υποταχτεί η Ορθόδοξη Εκκλησία στον Πάπα. Μετά την επίσκεψη έγραφαν με απορία καθημερινές εφημερίδες στην Ελλάδα: Πως και δεν υποτάχτηκε ακόμη η Ορθόδοξη Εκκλησία;
  4)Πάντως ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος δείχνει ότι δεν φοβάται το θεολογικό διάλογο. Αλλά τον επιθυμεί για > και τον θεωρεί ως >.
  Έχουμε όμως να παρατηρήσουμε ότι αυτά τα είπε για μα δημοσιευτούν στο εξωτερικό. Θα μπορούσε άραγε να πει τα ίδια και να δημοσιευτούν…μέσα στην Ελλάδα;
  Πιστεύουμε πάντως ότι το Άγιο Πνεύμα εργάζεται αθόρυβα από δρόμους που εμείς συχνά δεν φανταζόμαστε, ώστε να υποχωρεί μεταξύ μας σταδιακά η δυσπιστία και να αυξάνονται τα σημάδια του αμοιβαίου σεβασμού. Πάντοτε βέβαια οι άνθρωποι μπορούμε να καθυστερήσουμε ή να διευκολύνουμε το έργο του Αγίου Πνεύματος! Η εκκλησιαστική ιστορία είναι το αποτέλεσμα συνεργασίας ή μη συνεργασίας μας στην ενέργεια του Αγίου Πνεύματος.
  2
  
  
  
  Προς
  Αιδεσιμώτατο
  Σεβαστιανό Ροσσολάτο
  Διευθυντή Εφημερίδας «Ενοριακές Καμπάνες»
  Ενταύθα
  
  ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
  
  
  Διαβάζοντας στην 4η σελίδα της εφημερίδας «ΕΝΟΡΙΑΚΕΣ ΚΑΜΠΑΝΕΣ», φ. 708/10.05.2009, επίσημο όργανο της Ρκαθολικής επισκοπής Σύρου, τά σχόλιά σας πάνω στή συνέντευξη του Μακαριωτάτου αρχιεπισκόπου Αθηνών καί Πάσης Ελλάδος καί Προκαθημένου της Ορθόδοξης Εκλλησίας της Ελλάδος κ. Ιερωνύμου Β΄ σέ Ιταλό δημοσιογράφο, θεώρησα σκόπιμη καί αναγκαία τή σημερινή μου παρέμβαση, προκειμένου νά αποκατασταθεί η αλήθεια, η οποία σε αρκετά σημεία παραποιείται κατάφωρα.
  Γιατί, θά συμφωνείτε καί σεις, δέν αρκεί η αγάπη στό δρόμο πρός τό πολυπόθητο κοινό Ποτήριο· χρειάζεται καί η αλήθεια, χωρίς τήν οποία ο χωρισμός γίνεται ευρύτερος καί οδυνηρότερος...
  Αρχικά, βέβαια, θεωρώ άκομψο νά σχολιάζεται, όπως σχολιάζεται, συνέντευξη του Προκαθημένου της ‘Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος, σέ ετερόδοξο έντυπο. Πώς θά τό κρίνατε, αν σχολιάζονταν μέ τό ίδιο ύφος καί τρόπο από έντυπο της Μητροπόλεώς μας οι γνωστές απόψεις του Πάπα περί της Ορθόδοξης Εκκλησίας; Θά τό θεωρούσατε συμβολή στόν διάλογο καί τήν καταλλαγή ή ότι δυναμιτίζει τήν ομόνοια καί τή συνεργασία Ορθοδόξων καί Ρωμαιοκαθολικών στή Σύρο;
  Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος Β΄, αδελφέ μου, ούτε δίγλωσσος είναι, όπως τον εμφανίζετε, ούτε «φοβάται» μια δεύτερη έλευση τοῦ Πάπα στην Ἀθήνα, ὅπως ὑπαινίσσεσθε… Ἀντίθετα, ἀπό την ἡμέρα τῆς ἐνθρονίσεώς του ἀπέδειξε ὅτι στό θέμα αὐτό εἶναι πιό συντηρητικός ἀπό τόν Μακαριστό Ἀρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, ὁ ὁποῖος σέ τελευταία ἀνάλυση «ἀναγκάστηκε» νά ὑποδεχθεῖ τον Ποντίφηκα, τόν ὁποῖο, ὡς ἀρχηγό τοῦ Κράτους τοῦ Βατικανοῦ εἶχε προσκαλέσει ὁ τότε Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας κ. Κ. Στεφανόπουλος…
  Ἀναφέρετε στά σχόλιά σας ὅτι «ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία συνεχίζει νά μήν ἀναγνωρίζει τά Μυστήρια τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας». Ἀλλά, ἀγαπητέ μου, αὐτό εἶναι τό τέλος, ὁ σκοπός καί τό ἐπιστέγασμα τῶν προσπαθειῶν καί τῶν συζητήσεων γιά τήν Ἕνωση, ὄχι τό προαπαιτούμενο…
  Πρέπει, ἀδελφέ μου, νά εἴμαστε τίμιοι μέ τόν ἑαυτό μας, μέ τήν πίστη μας, μέ τήν Ἐκκλησία μας!
  Ὀρθόδοξοι καί Ρωμαιοκαθολικοί διακηρύσσουν τήν πίστη τους σέ ΜΙΑ, ΑΓΙΑ, ΚΑΘΟΛΙΚΗ καί ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. Καί πολύ σωστά, γιατί ὁ Κύριος ΜΙΑ Ἐκκλησία ἵδρυσε, ἔξω ἀπό τήν ὁποία, κατά τόν Ἅγιο Κυπριανό δέν ὑπάρχει σωτηρία! (“ Extra Ecclesiam nulla salus” ).
  Αὐτῆς τῆς Ἐκκλησίας πῦλαι Ἅδου οὐ κατισχύσουσιν!
  Καί, θά συμφωνήσετε καί σεῖς ὅτι, θ’ ἀποτελοῦσε βαρύτατη βλασφημία καί ἡ σκέψη μόνο ὅτι ὁ Κύριος διαψεύστηκε, ὅτι χάθηκε ἡ Ἐκκλησία Του καί πρέπει νά τήν ἐπανενώσουμε ἤ ὅτι ὑπάρχουν δύο Ἐκκλησίες, πού διεκδικοῦν ἔξ ἴσου τίς ἰδιότητες τῆς μοναδικότητας, τῆς ἁγιότητας, τῆς καθολικότητας καί τῆς ἀποστολικότητας!
  Αὐτό, ὄμως, δεν μᾶς ἐμποδίζει, οὔτε καί πρέπει, νά διαλεγόμαστε, νά συνεργαζόμαστε, νά συμβιώνουμε ἁρμονικά, νά σεβόμαστε καί νά κατανοοῦμε τόν ἄλλο, τόν, κατά την ἄποψη και την πίστη μας, «σχισματικό», ἀναγνωρίζοντας ὡς ἕνα βαθμό τήν ἐγκυρότητα τῶν Μυστηρίων, πού τελοῦνται στο Ὄνομα τῆς Παναγίας Τριάδος….
  Γι’ αὐτό καί προκἀλεσε ὀδυνηρή ἔκπληξη ἡ μετά βεβαιότητος ἀναφορά ὅτι «ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ξαναβαπτίζει τόν Καθολικό, πού θέλει να γίνει Ὀρθόδοξος και τοῦ ξαναδίνει το Χρῖσμα»! Τίποτα ποιό ψευδές καί ἀναληθές ἀπ’ αὐτό!
  Καθώς, μάλιστα, ὑποστηρίζετε ὅτι «ἀντίθετες θέσεις δεν ἀκούγονται, οὔτε γράφονται», ὡς Ὑπεύθυνος τοῦ Γραφείου Ποιμαντικὴς Μέριμνας Ἑτεροδόξων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Σύρου, σᾶς διαβεβαιῶ ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ΔΕΝ ξαναβαπτίζει τον προσερχόμενο σ’ Αύτήν Ρωμαιοκαθολικό, οὔτε τοῦ ξαναδίνει τό Χρῖσμα, παρά μόνο τον χρίει με Ἅγιο Μῦρο, ἀπό σεβασμό καί ἀγάπη πρός τήν ἀδελφή Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία!
  Προβαίνει σέ ἐπαναβαπτισμό, μόνο ἄν τό ζητήσει ΕΠΙΜΟΝΑ ὁ ἐνδιαφερόμενος καί ἀφοῦ, μάλιστα, ὑπογράψει προηγουμένως Ὑπεύθυνη Δήλωση ὅτι ὁ ἀναβαπτισμός θά γίνει κατόπιν δικῆς του, ἐλεύθερης καί ἐπίμονης, ἐπιθυμίας.
  Σᾶς ἐπισυνάπτω καί φωτοτυπία τῆς «Ἀκολουθίας Ἐπιστροφῆς εἰς τήν Ὀρθοδοξίαν ἀπό τῆς Λατινικῆς Ἐκκλησίας», προκειμένου ἀφ’ ἑνός μέν νά διαπιστώσετε καί σεῖς καί οἱ ἀναγνῶστες τῆς Ἐφημερίδας σας, τόσο οἱ Ὀρθόδοξοι, ὅσο καί οἱ Ρκαθολικοί, τῶν γραφομένων μου τήν ἀλήθεια καί ἀφετέρου νά ἀποδειχθεῖ ὅτι παρ’ ὅλο πού συμβιώνουμε, συνεργαζόμαστε καί συνυπάρχουμε ἁρμονικά σέ τοῦτο τό βράχο, ὄχι μόνο ἐξακολουθεῖτε νά ἔχετε ἄγνοια καί ἐσφαλμένες ἀντιλήψεις γιά τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, τίς ὁποῖες καί ὑποστηρίζετε δημοσίως, ἀλλά καί ὅτι δέν θέλετε νά μπεῖτε στόν κόπο νά ρωτήσετε καί νά μάθετε…
  Καλό θά εἶναι, λοιπόν, ἡ ἀδελφή Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία, ἀντί νά μεταθέτει τά ἐσωτερικά της προβλήματα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, νἀ τά ἀντιμετωπίζει καί νά τά ἐπιλύει μέ φόβο Θεοῦ καί συναίσθηση ποιμαντικῆς εὐθύνης.
  
  Με ἀγάπη
  Χριστοῦ Ἀναστάντος
  
  
  
  
  Πρωτοπρ. Φλαβιανός Αλμπέσκου
  Εφημέριος Ι.Ν. Αγ. Νικολάου Πολιούχου Ερμουπόλεως
  
  
  
  
  
  
  
  Κοινοποίησις:
  1. Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Σύρου κ. Δωρόθεον Β΄, ἐνταῦθα
  2. Σεβασμιώτατον Ἐπίσκοπον Ρκαθολικῶν Σύρου κ. Φραγκίσκον Παπαμανώλη, ἐνταῦθα
  3. Σεβασμιώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ρκαθολικῶν Νάξου, Τήνου κ. Νικόλαον, Τῆνον
  
  3
  Τι πρεμούρα αλήθεια είναι αυτή που έχει πιάσει τον αιδ. Σεβαστιανό Ροσσολάτο, ώστε να απαιτεί σώνει και καλά από τον Μ.Α. Αθηνών κ. Ιερώνυμο εδώ και τώρα το (yes men) στις ονειρώξεις τις οποίες βαυκαλίζεται η Παπική γραφειοκρατία του κράτους του Βατικανού ότι θα επιβάλει μέσω του οικουμενιστικού κινήματος σε όλο το χριστιανικό κόσμο και όχι μόνο.
  Γιατί πως αλλιώς να εξηγηθεί η ευθεία επίθεση που κάνει στον Μακαριότατο κατηγορώντας τον πως χρησιμοποιεί διπλή γλώσσα και πως δεν τολμά να πει και εντός Ελλάδας αυτά που λέει εκτός, γιατί τάχα φοβάται τις αντιδράσεις του ποιμνίου του, στο οποίο επίσης επιτίθεται, χαρακτηρίζοντας την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων ως προκατειλημμένους και φανατικούς αντικαθολικούς.
  Εδώ θα με συγχωρήσει η Αγιότητα του, αλλά φοβάμαι πως εμπίπτει στο νόμο για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας, αφού υποκλέπτει (πράγμα ανεπίτρεπτο για ιερέα και δη της Αγίας Έδρας), άλλους άσπονδους φίλους μας, αντιγράφοντας τους, χωρίς ούτε καν να τους αναφέρει. Εκτός πια, και αν προηγήθηκε το Βατικανό και αντέγραψαν οι άλλοι. Σε αυτή τη περίπτωση είναι φρόνιμο, νομίζω, τα σαΐνια του Βατικανού (δικηγόροι, πράκτορες, κατάσκοποι, υποκατάσκοποι, βοηθοί κατασκόπων, ελεύθεροι σκοπευτές, απλοί πιστολέρο, ρουφιάνοι, τσιράκια και άλλα τέτοια ευγενή τέκνα, που σιτίζονται από την Τράπεζα του Αγίου Πνεύματος) να πράξουν τα δέοντα (ξέρουν αυτοί) για να προστατέψουν τα πνευματικά δικαιώματα του Ρωμαϊκού θρόνου.
  Πάντως εγώ προς διευκόλυνση τους, τους ενημερώνω, πως κατηγορούμαστε:
  1) Από της Η.Π.Α. για αντιαμερικανισμό!
  2) Από την Τουρκία για αντιτουρκισμό!
  3) από την Ε.Ε. για αντιευρωπαϊσμό!
  4)από το Ισραήλ για αντισημιτισμό!
  5) Από το Νάτο για αντινατοισμό!
  6)Από τα Σκόπια για αντιμακεδονισμό!
  7) Από τους Λαθρομετανάστες και τους Ντόπιους ψευτοκουλτουριάρηδες για ρατσισμό!
  8) Οι ομοφυλόφιλοι, παιδεραστές, σαδομαζοχιστές, κτηνοβάτες κ.α. για πουριτανισμό!
  9) Οι Οικολόγοι πράσινοι και άλλες δημ. Δυνάμεις (π.χ. Ρεπούση, ΕΛΙΑΜΕΠ, Σώρος κ.α. ) για Εθνικιστές!!!
  Και ο κατάλογος συνεχίζεται επ' άπειρον.
  Αν έχει, λοιπόν, σκοπό και στο μέλλον ο αιδεσιμότατος να μας περιλούσει με καινούρια κοσμητικά επίθετα, καλό θα ήταν, κατά την γνώμη μου για να αποφευχθούν τυχόν διπλωματικές εμπλοκές του Βατικανού με όλους τους παραπάνω και για να μην βρει και ο ίδιος το μπελά του, να παίρνει και τη γνώμη του Αγίου Πατέρα, που καθώς έχω μάθει είναι και αλάθητος.
  Τώρα, όσο αφορά το Μυστήριο που σκεπάζει το πρόβλημα, αν τα Μυστήρια των Καθολικών είναι έγκυρα ή όχι ισχύει η καθόλου Μυστήρια λαϊκή ρήση που λέει >. Ακόμα δηλαδή δεν προκάνανε (για να θυμηθούμε και τον μακαρίτη σύντροφο Χαρίλαο) οι Οικουμενίστικοι διάλογοι, να βγάλουν τη σούμα, και ο αιδεσιμότατος θέλει από τώρα να γίνουμε Ουνίτες. Και εγώ ο έσχατος και αδαής ερωτώ: Είναι έτοιμος ο Άγιος Πατέρας να αναλάβει τα νέα καθήκοντα του θρησκευτικού πλανητάρχη; Αιώνες τώρα είναι συνηθισμένος να κάθεται στο θρόνο του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό και αφού καταληφθεί από το Άγιο Πνεύμα (κάτι σαν την Πυθία δηλαδή) να δογματίζει για την αλήθεια χωρίς κανείς να του φέρνει αντίρρηση. Έλα τώρα να το κάνεις αυτό, με εμάς τους Έλληνες, που μη δούμε άνθρωπο να προκόψει αμέσως να πέσουμε πάνω του να τον φάμε. Δεν βλέπει τι τραβάνε οι δικοί μας οι Επίσκοποι; Δεν του τα λέει ο φίλος του ο Βαρθολομαίος; Σε μεγάλο μπελά πας να βάλεις τον εαυτό σου, Άγιε Πατέρα, και να μου το θυμηθείς.
  Τέλος, εκείνο το αμίμητο, πως το Άγιο Πνεύμα εργάζεται αθόρυβα από δρόμους που συχνά εμείς δεν φανταζόμαστε, τι το ήθελε και το είπε ο αιδεσιμότατος; Τι σόι παιχνιδάκια είναι αυτά που κάνει το Άγιο Πνεύμα με τον αντιπρόσωπο του Θεού επί της γης; Το καλό που του θέλω ν’ αφήσει τα παιχνιδάκια, γιατί δεν το ‘χει και πολύ ο Βικάριος να τα πάρει στο κρανίο και να του κόψει την αποκλειστικότητα. Έχει κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια!!!
  
  
  
  ΑΝΤΙΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΣΕΧΤΑ
  (….κι ασ’τα)
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 18.06.2009
• 00:11

  Οι δωσίλογοι της εκπαίδευσης

   »  Ριζοβόλος
  Τραμπούκικη απειλή κατά της ζωής του κατήγγειλε στην τηλεοπτική εκπομπή "Δελτίο των 11" του Σπύρου Χατζάρα ο διευθυντής του 132ου δημοτικού σχολείου στην Γκράβα που αντικατέστησε την αποπεμφθείσα διευθύντρια κ.Στέλλα Πρωτονοταρίου.Ο δάσκαλος δήλωσε ότι τον απειλούν καθημερινά πως θα τον χτυπήσουν ,όταν δεν θα το περιμένει.Στο σχολείο αυτό η τέως διευθύντρια είχε αναλάβει την οργάνωση σχολικού προγράμματος για την διδασκαλία της αλβανικής γλώσσας κατά παράβαση διεθνών εκπαιδευτικών συμφωνιών και χωρίς την συγκατάθεση του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων.Είχε καταργήσει την πρωινή προσευχή και είχε αλλοιώσει το περιεχόμενο των εθνικών εορτών καταπατώντας το ανθρώπινο δικαίωμα του εθνικού προσδιορισμού στους Έλληνες μαθητές.Μάλιστα ο τωρινός διευθυντής αποκάλυψε ότι παρίστατο στη δίκη της τέως διευθύντριας,ενώ η εφημερίδα "Τα Νέα" έγραψαν για την απουσία του .Αξίζει να σημειωθεί ότι το πολυπολιτισμικό πείραμα της δασκάλας προβαλλόταν από τις εφημερίδες Νέα,Καθημερινή και κυρίως από την ομάδα του "Ιού"της Ελευθεροτυπίας.
  Αλήθεια,ο γκλαμουράτος υπουργός θα συναινεί σε τέτοια ανθελληνικά προγράμματα πίσω από τα οποία ,όπως κατήγγειλε ο δημοσιογράφος Σπύρος Χατζάρας,κρύβονται πράκτορες ξένων δυνάμεων;Πόσο ακόμη εκπαιδευτικοί που θα δηλώνουν ανθέλληνες θα αμείβονται με θέσεις διευθυντών,σχολικών συμβούλων και διευθυντών εκπαίδευσης;
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 13.06.2009
• 02:00

  Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα www.antifono.grΤου ...

   »  Ριζοβόλος
  Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα www.antifono.gr
  Του Άρη Ζεπάτου
  ( Αυτοείδωλον εγενόμην… του Θεόδωρου Ι. Ζιάκα )
  Το τελευταίο βιβλίο του Θεοδώρου Ζιάκα «Αυτοείδωλον εγενόμην» είναι ένα σπουδαίο έργο εθνικής και ατομικής αυτογνωσίας. Οι στόχοι του είναι υψηλοί. Δεν ενδιαφέρεται να δώση κάποια απατηλά ιδεολογικά ναρκωτικά και να διεγείρη μια ψεύτικη αυτάρκεια και υπερηφάνεια. Ο Θ. Ζιάκας, δεν ενδιαφέρεται να γίνη ευχάριστος. Θέλει να δη καθαρά, για ποιο λόγο ο Έλλην άνθρωπος διαχρονικά συνδυάζει την ανάβασι στις πιο υψηλές κορυφές και την κατάβασι στην πιο ποταπή ευτέλεια, ώστε τελικά να γίνη δυνατή η θεραπεία των θανάσιμων αδυναμιών του και η πλήρης ανάδειξις των μεγάλων δυνατοτήτων του. Ο Θ. Ζιάκας είναι από εκείνους που δεν παραιτούνται. Μια χιλιετία πτώσεως και καταστροφών του Ελληνισμού δεν τον έχουν πείσει, ότι τα πάντα χάθηκαν. Δεν παραδέχεται σαν μόνιμη κατάσταση την ασημαντότητά μας. Πιστεύει στη δυνατότητα της ανακάμψεως μας και εργάζεται γι’ αυτό. Ο Θ. Ζιάκας διψά για την αλήθεια που θα υπηρετήση τον σύγχρονο αμήχανο και δυναστευόμενο άνθρωπο και με μεγάλη συστηματικότητα εξετάζει πολλά κεντρικά ζητήματα της πορείας του Ελληνισμού και του ανθρώπου, τα οποία δεν είναι δυνατόν να παρουσιαστούν σ’ αυτό το σημείωμα. Θα σκιαγραφήσω μόνον, ένα πολύ γενικό διάγραμμα των επαναστατικών συμπερασμάτων σχετικά με όλα τα ζητήματα της θεματολογίας του.
  Ο Θ. Ζιάκας απομακρύνεται από τα πρότυπα ερεύνης, τα οποία διαπραγματεύονται την ιστορία ερήμην των ανθρώπων. Δεν είναι οι παραγωγικές δυνάμεις, οι παραγωγικές σχέσεις και οι κάθε είδους αντικειμενικές δομές, που κινούν την ιστορία. Αυτά είναι ανθρώπινα δημιουργήματα. Για τη δημιουργία ενός καινούργιου πολιτισμού απαιτείται η εμφάνισις ενός καινούργιου ανθρώπινου τύπου. Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός είναι δημιούργημα του Έλληνος ανθρώπου, ο οποίος ανιχνεύεται στα Ομηρικά έπη αλλά και στην Ελληνική μυθολογία. Ο Έλλην άνθρωπος θεμελιώνει την ύπαρξή του πάνω στην ελευθερία. Ενώ έχει παράδοσι δεν αρκείται σ’ αυτήν. Θέλει το κάθε τι να το κατανοήσει με τον δικό του νου. Σ’ ένα κόσμο ο οποίος εδεσπόζετο από αυθαίρετες εξουσίες, οι οποίες είχαν οικειοποιηθεί το Θείον και είχαν συντρίψει τον άνθρωπο, ο Έλλην άνθρωπος εκδιπλώνει την ελευθερία του, προς όλες τις κατευθύνσεις. Στην εκθαμβωτική πορεία του ιδρύει την Επιστήμη και την Φιλοσοφία, θεμελιώνει πολιτείες ελεύθερων ανθρώπων, ερευνά τις σχέσεις και την εσωτερικότητα του ανθρώπου με απαράμιλλα έργα Λόγου. Στην πλαστική του αποτυπώνεται όλη η στοχαστικότης, η σωφροσύνη, η ισορροπία και η ομορφιά του Έλληνος ανθρώπου στο ξεκίνημά του. Σήμερα όλα αυτά θεωρούνται ως εξιδανικεύσεις αλλά οι πραγματικοί καρποί του Ελληνικού ξεκινήματος είναι αδιάσειστη απόδειξη, ότι ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός δεν έγινε από ανθρώπους, οι οποίοι μας μοιάζουν. Όμως ο ατομικός τύπος ανθρώπου, ο οποίος εγκαινιάστηκε από τους Έλληνες, πολύ γρήγορα έπεσε σε μια μεγάλη κι’ αξεπέραστη κρίση. Ο άνθρωπος, ο οποίος είχε μάθει να στηρίζεται στον εαυτό του και στην κατανόησή του, έπεσε σε μια ολέθρια παγίδα. Ενόμισε ότι μπορεί να νομοθετήσει για τον εαυτό του τι είναι καλό και χρήσιμο, χωρίς τη βοήθεια των μεγάλων υποδειγμάτων, τα οποία μέχρι τότε τον ενέπνεαν. Δηλαδή ο αδύνατος, τρεπτός, περιορισμένος και ελαττωματικός άνθρωπος αυτοτοποθετήθηκε στη θέση του απολύτου. Ο άνθρωπος αναβίβασε τον εαυτό του σε βάθρο και τον λάτρεψε, ως εάν ήταν Θεός. Αυτοείδωλον εγενόμην και ιδού κείμαι γυμνός, όπως λέγει ο υμνωδός. Ο εαυτός του κάθε ανθρώπου είναι και ο Θεός του. Αυτό στην ουσία ήταν το συμπέρασμα του σχετικισμού, ο οποίος ήταν μια ολέθρια ελληνική εφεύρεση, η οποία επρόκειτο να ξετινάξει τους Έλληνες και τον πολιτισμό τους.
  Σαν αποτέλεσμα της καθιερώσεως αυτού του πολιτιστικού κανόνος άρχισε ο πόλεμος όλων εναντίον όλων. Αναρίθμητοι άνθρωποι σκοτώθηκαν, εξανδραποδήθηκαν και απατήθηκαν. Η ελευθερία έγινε κενός τύπος για πάρα πολλούς ανθρώπους. Όταν εχάθη ο σεβασμός στον άλλο άνθρωπο, τότε ο άνθρωπος άλεθε ανελέητα τους άλλους ανθρώπους, δηλαδή τους κατέστρεφε σαν ατομικές οντότητες. Τα θεσμικά όργανα των ελεύθερων πολιτειών έγιναν όργανα απάτης, βίας και μωρίας και έχασαν κάθε κύρος. Και το χειρότερο, οι άλλοτε ελεύθεροι πολίτες άρχισαν να επιθυμούν τον ισχυρό άνδρα, ο οποίος θα έβαζε σε τάξη το χάος, που δημιουργούσαν οι χαλασμένες φρένες των ανθρώπων. Όταν ο Έλλην άνθρωπος άρχισε να απεμπολή τις αξίες του, όταν ο μέγας Αλέξανδρος, ο μέγιστος Έλλην του αρχαίου κόσμου, εν πλήρη δυνάμει, θεληματικώς, εκήρυξε τον εαυτό του υιό του Άμμωνος-Διός, μετατρέποντας τους εταίρους σε υπηκόους, ο Ελληνισμός περιήλθε υπό τον ανατολικό πολιτιστικό κανόνα. Όταν και οι μαθητές του Ελληνισμού, οι Ρωμαίοι, διέτρεξαν την ίδια τροχιά και καθιέρωσαν την λατρεία της Ρώμης και του αυτοκράτορος, ως Θεών, ο βρόχος έκλεισε οριστικά και η Ανατολή κατάπιε τη Δύση. Λειτούργησε ένας νόμος υποστροφής και το νεογέννητο άτομο μετετράπη σε υπήκοον, υποχείριο του ομαδισμού ανατολικού τύπου. Σ’ όλη την Αλεξανδρινή εποχή και στη Ρωμαιοκρατία, η αποσάθρωσις και ο εξευτελισμός των αξιών της πρώτης φάσης του Ελληνισμού, κάλπαζε. Ήταν φανερό ότι ο αρχαίος κόσμος, με τα δικά του μέσα δεν μπορούσε να σώσει τις αξίες του. Την απάντηση στο πρόβλημα του αρχαίου κόσμου την έδωσε το πρόσωπο του Ιησού Χριστού.
  Ο Ι.Χ. ήταν ένα πρόσωπο το οποίο περιείχε την ανθρώπινη και τη θεία φύση σε μια κατάσταση αρμονικής συλλειτουργίας. Ο Ι.Χ. έγινε η ορατή γέφυρα ανάμεσα στο θείον και το ανθρώπινο. Η πρόσληψις της ανθρωπίνης φύσεως από τον ενσαρκωθέντα Θεό άνοιξε νέες απίστευτες προοπτικές για τον άνθρωπο. Όπως ο Θεός ενσαρκώθηκε, μπορούσε και ο άνθρωπος να θεωθεί. Δηλαδή να μπει σε μια πορεία ομοιώσεως με τον ενσαρκωθέντα Θεό, να λάβει εντός του την Θεία Αγάπη χάρισμα από τον Θεό και με αυτήν την δύναμι να μεταμορφώση τον εαυτό του εσωτερικά και να αρχίση να μεταμορφώνη και τον κόσμο εξωτερικά, αισθανόμενος την παρουσία του Θεού και των ενεργειών του Θεού, με απτό και εμπειρικό τρόπο. Αυτός ο ανθρώπινος τύπος, ο έχων υπόδειγμα τον Ι.Χ., αφού διέσωσε και ολοκλήρωσε τον Ελληνικό ατομικό τύπο, τον ξάνοιξε σε καινούργιες προοπτικές και έφτιαξε τον άνθρωπο της Αγάπης τον συλλειτουργούντα με τον Θεό. Ο καινούργιος αυτός ανθρώπινος τύπος, καταβάλλοντας βαρύτατο τίμημα, αφού συγκρούστηκε μετωπικά με την απολυταρχία, η οποία ήθελε να οικειοποιηθεί το Θείον, εδημιούργησε ένα καινούργιο κοινωνικό υπόδειγμα, συνταράζοντας τον αρχαίο κόσμο. Όταν η Ρωμαϊκή εξουσία κατάλαβε ότι ήταν αδύνατον να ανασχέση την μεγάλη πνευματική επανάσταση την οποία εγκαινίασε ο Ι.Χ., αποφάσισε να την προσλάβη για να διασωθεί. Τότε άρχισαν άλλες μεγάλες περιπέτειες για τον άνθρωπο που απέβλεπε στη θέωση. Ο Θ. Ζιάκας μας περιγράφει αυτές τις περιπέτειες και φθάνει σ’ ένα συμπέρασμα με μεγάλη πρακτική σημασία.
  Ο σημερινός κυρίαρχος ατομικός τύπος ανθρώπου, ο οποίος διεμορφώθη στον χώρο που άντλησε την έμπνευσή του από τον Ελληνισμό και τον Ι. Χριστό, έχει μπει στην φάση της αποσυνθέσεως, την οποία προκαλεί ο σχετικισμός, ο οποίος έχει κυριαρχήσει τις τελευταίες δεκαετίες. Ο ατομικός ανθρώπινος τύπος δεν αποτελεί την οριστική απάντηση στο ανθρώπινο πρόβλημα. Γιατί είναι στην πραγματικότητα μεταβατικός τύπος. Έχει την δυνατότητα να εξελιχθεί στον άνθρωπο της Αγάπης, το Πρόσωπο, όπως το ονόμασε η Παράδοσις μας, ο οποίος λαμβάνει από τον Θεό την Χάρι, δηλαδή την Θεία Αγάπη και συλλειτουργεί με τον Θεό. Αν ο ατομικός άνθρωπος αρνηθεί αυτήν την προοπτική, τότε λειτουργεί ένας νόμος υποστροφής. Ο ατομικός άνθρωπος μπαίνει στην σχετικιστική φάση, μετατρέπει τον εαυτό του σε αυτοείδωλον, καταστρέφει τους άλλους ως ατομικές οντότητες, δηλαδή καταστρέφει με τα ίδια του τα χέρια την βάση του πολιτισμού και της κοινωνίας του και γκρεμίζεται στον ομαδισμό ανατολικού τύπου, όπως ακριβώς έγινε στην Ελληνική και τη Ρωμαϊκή αρχαιότητα.Αυτά αποτελούν ένα πολύ γενικό διάγραμμα των επαναστατικών ιδεών του Θ. Ζιάκα, ο οποίος μας δίνει μία μεγάλη σύνθεση των εξελίξεων σε κοινωνικό, ιδεολογικό και ατομικό επίπεδο από την αρχαιότητα ως τις ημέρες μας. Το μόνο που θα μπορούσε να παρατηρήση κανείς, είναι ότι δεν επικεντρώνεται στην ανάπτυξη των δικών του επαναστατικών ιδεών αλλά ασχολείται υπέρμετρα με την συζήτηση απόψεων συγχρόνων και παλαιότερων διανοητών, ίσως γιατί έχει ανάγκη να κλείση τους λογαριασμούς του με το παρελθόν. Όμως έστω κι έτσι ο προβληματισμός ανυψώνεται εξαιρετικά και μπαίνουν οι βάσεις για μία δραστική και προσωπική αντιμετώπιση των προβλημάτων του συγχρόνου ανθρώπου.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 08.06.2009
• 12:16

  ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2009

   »  Ριζοβόλος
  Με μεγάλη ικανοποίηση ο εκπρόσωπος τύπου του πρώτου κόμματος σχολίασε την θριαμβευτική πορεία του στις σημερινές εκλογές παραδίδοντας το κορμί του στο καυτό χάδι του μεσημεριανού ήλιου κάτω από τα έντρομα μάτια των τηλε-δημοσκόπων ,ενώ ένα άλλο εξέχον στέλεχος του κόμματος σέρβιρε φραπέ πασπαλισμένο με ολίγο φτύσιμο και μπόλικη αγανάκτηση.Και πώς να μην δείχνει την ικανοποίησή του, όταν τα ποσοστά του αγγίζουν το 50%;
  Ναι ,φίλοι μου, η Α.Π.Ο.Χ.Η (Απόψε Πούστηδες Ο Χρόνος Ήρθε)σχηματίζει αυτοδύναμη κυβέρνηση στα μπαρ της Μυκόνου και στα σπίτια των ανέργων,των εργαζομένων για 700 Ευρώ,των μεσαίων και ανώτερων στρωμάτων ,των πιο παραγωγικών ,ίσως και πιο συνειδητοποιημένων πολιτών που ερωτοτροπούν με την μηδενιστική ιδέα ότι τίποτε δεν αλλάζει σ΄αυτή τη χώρα .’Ενας ετερόκλητος συνδυασμός που σάρωσε τα πάντα όλα!!!
  Δεύτερος με τον αέρα του νικητή,έτσι του είπανε, ο Φόρεστ Γκαμπ George Papandreou χαιρετούσε με το αγέρωχο βλέμμα(ίσως και να υπάρχει;)του νικητή τα μαινόμενα πλήθη των πασοκικών ορδών που ετοιμάζονται για το νέο μεγάλο φαγοπότι,αλλά η όρεξή τους κόπηκε απότομα ,αν και οι δικοί τους παπαγάλοι εδώ και καιρό φρόντιζαν να εκδηλώνουν το θαυμασμό για τον μεγάλο τιμονιέρη και να προετοιμάζουν την πορεία για το νέο σοσιαληστρικό τσιμπούσι(εντάξει ,κάτι καλό να πούμε για το παιδί μη πάθει καμμιά κατάθλιψη),ενώ η πραγματικότητα τραγουδούσε άλλο σκοπό.
  Τρίτος ο Καραμανλής προσώρας επιβιώνει στο θαλασσοδαρμένο πλοίο με την ανοχή των οπαδών του και την συγκρατημένη μούντζα των δυσαρεστημένων που αποχωρούν από τον γαλάζιο παράδεισο βάζοντας πλώρη για άλλες πολιτείες.Τα βαρίδια του μητσοτακέικου και των ανίκανων υπουργών σε συνδυασμό με την επιδέξια αδεξιότητα(πώς λέμε παιδιά με ειδικές ανάγκες για τους ανάπηρους)του επώνυμου αρχηγού της σοσιαλιστικής παρωδίας δεν οδήγησαν σε χρεωκοπία το μαγαζί του θείου.
  Ακολουθεί η Αλέκα των ντόπιων μονοπωλίων,εεεε των ντόπιων κομμουνιστών και εναντίον των μονοπωλίων επ΄αγαθώ του λαού και του μαζικού κινήματος για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού παρά τον ανηλεή πόλεμο που δέχτηκε από τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης για τις στυλιστικές επιλογές της.Δίπλα της ο ένοικος της γαλάζιας πολυκατοικίας Γεώργιος Καρα-(από δω και πέρα χαλάνε τα πράγματα )τζαφέρης ατενίζει το μέλλον με αισιοδοξία δρέποντας τους καρπούς της καπηλείας του αλήστου μνήμης «Πατρίς-θρησκεία-οικογένεια».Τρεις λέξεις νεκρές,γράφει ο Σεφέρης .Γιατί τις σκοτώσατε;Εμπόριο νεκρών επιτρέπεται ;ρωτά ο ένοικος της πολυκατοικίας που αλλάζει όροφο.
  Ακολουθεί ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής(σιγά μη σπάσετε κάνα πόδι) Αριστεράς με τον Αλέξη και τον Αλέκο να απορούν γιατί ο λαός δεν τους τίμησε με την ψήφο του για το λαμπάδιασμα του κέντρου της Αθήνας τον περασμένο Δεκέμβριο.Και στην τελευταία θέση του Ευρωκοινοβουλίου φιγουράρει ο Πράσινος νατοκεμαλικός τυφώνας που από τρίτο κόμμα των δημοσκοπήσεων «που αποτυπώνουν την πολιτική πραγματικότητα» και αφού χαίρει άκρας εκτιμήσεως και προβολής από Σκάι,Μέγκα ,Λαμπράκη και τα λοιπά νταβατζόπαιδα μάς κάθισε στο σβέρκο ,για να υπερασπίζεται τα δίκαια της Τουρκίας,των Σκοπίων και πάσης άλλης χώρας που αγαπά την Ελλάδα. Α ρε λαέ πόσο εύκολα εκχωρείς την ελευθερία σου και κατεβάζεις τα σώβρακα στις τηλεχαβούζες!!!
  Αυτά τα ολίγα για την αρχή και έπεται συνέχεια …
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 04.06.2009
• 22:36

  η φωνή μιας 27χρονης

   »  Ριζοβόλος
  Ανοιχτή επιστολή της 27χρονης Αλεξίας.
  ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΥΣ BLOGGERS
  4/6/09
  Το γραφείο Τύπου του Πανελληνίου Μακεδονικού Μετώπου, δίνει στη δημοσιότητα την επιστολή της 27χρονης Αλεξίας, που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο, εκτιμώντας πως αυτή η επιστολή της, αξίζει όσο πολλά δελτία Τύπου.
  Αγαπητοί bloggers,
  είμαι 27 ετών, απόφοιτη πανεπιστημιακής σχολής της χώρας η οποία ζεί τον εφιάλτη της εύρεσης εργασίας στη χώρα μας.Έχω εξοργιστεί από την αδιαφορία των πολιτικών απέναντι στα προβλήματα της ελληνικής νεολαίας, από την απάθεια του πολιτικού συστήματος γιά τις αγωνίες των νέων ανθρώπων.
  Δηλώνω ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΜΕΝΗ από τις κρατούσες πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες δείχνουν κατώτερες του ρόλου τους και των περιστάσεων, τη στιγμή που προσπαθούν να μας πείσουν ότι αξίζει να τους καταθέσουμε την ψήφο μας.
  Μου ζητούν να ψηφίσω τη Ν.Δ., αλλά ΓΙΑΤΙ; Γιά τα αναρίθμητα οικονομικά σκάνδαλα; Γιά το Βατοπαίδι; Γιά την απαράδεκτη στάση της στα γεγονότα του Δεκέμβρη; Γιά τα πλουσιοπάροχα ταξίδια του κ.Στυλιανίδη στο Παρίσι και γιά τις μπιζνες του κ.Βουλγαράκη; Ή μήπως την κ.Γιαννάκου και το ανιστόρητο βιβλίο Ιστορίας που επέβαλε στους μαθητές του Δημοτικού να διαβάσουν; Γιά τη Mayo;
  Μου ζητούν να ψηφίσω το ΠΑΣΟΚ, αλλά ΓΙΑΤΙ; Γιά την "υπερήφανη" πολιτική του κ.Παπανδρέου στην Εξωτερική Πολιτική; Γιά τα ζειμπέκικα και τα "ευχαριστώ" στους αμερικανούς; Γιά τη Siemens; Γιά το Χρηματιστήριο και τη διαπλοκή; Γιά τον πλουτισμό πολλών στελεχών του τη στιγμή που η ανεργεία κάλπαζε και οι πολίτες τα έβγαζαν πέρα με ψίχουλα; Μήπως γιά το ψιθυριστό "Ναί" στο σχέδιο Ανάν το 2003;
  Μου ζητούν να ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ΓΙΑΤΙ; Γιά τις "πατριωτικές" του απόψεις στα εθνικά ζητήματα; Γιά τη στήριξη της νεολαίας ΣΥΝ στους εθνικιστές των Σκοπίων; Ή μήπως γιά το "χάιδεμα" προς τους κουκουλοφόρους που κατέστρεφαν περιουσίες συμπολιτών μας; Μήπως επειδή το lifestyle των ημερών μας επιβάλλει τον κ.Τσίπρα ως trendy επιλογή και την υποκριτική ευαισθησία απέναντι στη νεολαία ως αναγκαίο κακό; Γιατί;
  Μου ζητούν, τελευταία, να ψηφίσω ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ-ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ, αλλά ΓΙΑΤΙ; Γιά τον ανεκδιήγητο κ.Τρεμόπουλο και τα όσα έχει πεί γιά τις "μακεδονικές μειονότητες", γιά τον σφαγέα Κεμάλ Ατατούρκ; Μήπως γιατί η "οικολογία" είναι η νέα μόδα της εποχής μας; Μήπως επειδή οι Ευρωπαίοι οικολόγοι-πράσινοι είχαν ταχθεί, ως καλοί ιμπεριαλιστές και αυτοί, υπέρ της επέμβασης του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία; Γιά να στηρίξουν οι "οικολόγοι πράσινοι" τα συμφέροντα της "Δημοκρατιας της Μακεδονίας" στο Ευρωκοινοβούλιο;
  Μου ζητούν να ψηφίσω και ΛΑΟΣ, αλλά ΓΙΑΤΙ; Επειδή ο κ.Καρατζαφέρης νιώθει πως ανήκει στην ίδια πολυκατοικία με τη ΝΔ; Μήπως επειδή πρέπει να "ανταμείψω" την κ.Τζαβέλλα γιά τις προσωπικές της επαγγελματικές της επιτυχίες; Ή επειδή ο "πατριωτισμός", όπως η οικολογία γιά άλλους, αποτελεί και αυτός μόδα και καμία φορά επάγγελμα γιά ορισμένους;
  
  Είχα σκοπό να επιλέξω το ΚΚΕ επειδή, σε σχέση με τους υπόλοιπους, έχει τις πιό ξεκάθαρες, ειλικρινείς θέσεις απάνεντι στα προβλήματα του λαού. Δυστυχώς όμως, ακόμη και το ΚΚΕ μετά τις τελευταίες αποκαλύψεις γιά "ύποπτες χρηματοδοτήσεις" και με την άρνηση της κ.Παπαρήγα να δεχθεί έλεγχο, απέδειξε ότι έχει κάτι να κρύψει. Ότι η διαφάνεια είναι καλή όταν ασκείται γιά τους άλλους, αλλά όχι γιά "τα δικά" μας.
  ΘΑ ψηφίσω λοιπόν το ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ. Τους κ.Παπαθεμελή και Ζουράρι. Διότι είναι οι ΜΟΝΟΙ που έχουν το θάρρος να πουν ξεκάθαρα την άποψη τους. Διότι είναι οι μόνοι που υπερασπίζονται τα εθνικά δίκαια της χώρας μας, χωρίς μισόλογα, πισωγυρίσματα και υποκρισία. Διότι χωρίς να έχουν να κερδίσουν οι ίδιοι κάτι, παίρνουν το ρίσκο να παλέψουν στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο γιά ζητήματα που οι άλλοι τα θεωρούν "ξεπερασμένα" και "ασήμαντα". Διότι δεν ξέχασαν ποιοί είναι, από που ξεκίνησαν και τι ζητούν; Διότι είχαν τη ΛΙΓΟΤΕΡΗ προβολή από τα ΜΜΕ στην προεκλογική περίοδο, τη στιγμή που "οικολόγοι" και "δράση" διαφημίζονταν στα πάνελς. Πιστεύω ακράδαντα ότι τόσο ο κ.ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗΣ, όσο και ο κ.ΖΟΥΡΑΡΙΣ είναι άνθρωποι έντιμοι και ειλικρινείς. Μπορείς ίσως να τους κατηγορήσεις γιά πολλά, αλλά σίγουρα όχι γιά το γεγονός ότι εδώ και χρόνια είναι ΣΥΝΕΠΕΙΣ υποστηρικτές των Εθνικών Θεμάτων της Ελλάδας. Γι' αυτό το λόγο και μόνο, αξίζουν την ψήφο μου και την υποστήριξη μου.
  φιλικά,Αλεξία, 27 ετών (ελπίζοντας πως θα κάνετε τον κόπο να δημοσιεύσετε την άποψη μου)
  Αναδημοσίευση από το [www.pamme.eu]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 29.05.2009
• 01:11

  [nt]

   »  Ριζοβόλος
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 26.05.2009
• 21:27

  «Σάββατο κι' απόβραδο ...

   »  Ριζοβόλος
  
  «Σάββατο κι' απόβραδο και ασετυλίνη, στη Μιαούλη που γερνάς» λέει το τραγούδι με την βελούδινη φωνή της Αλεξίου ή της Μαρινέλλας,αν προτιμάτε.Στην πλατεία Μιαούλη, ναι στην Ερμούπολη και όχι στην Αριστοτέλους συγκλονίστηκε ο λαός από τον επαναστατικό λόγο μιας εξέχουσας προσωπικότητας της ριζοσπαστικής Αριστεράς,του Γρηγόρη Ψαριανού ο οποίος στο φυσικό του χώρο,σε ένα μπαρ, μάζεψε τους κομματικούς συντρόφους ή παρτάλια και εκφώνησε ένα νέο φιλιππικό κατά του δικομματισμού. Σαν άλλος αγανακτισμένος πολίτης κατήγγειλε το δικομματικό σύστημα που αποτελεί ταφόπλακα για τη δημοκρατία,ενώ εξέφρασε την επιθυμία του για μια Βουλή με δέκα κόμματα που θα συνεργαστούν σε μια πολυκομματική κυβέρνηση . Σαν την Ιταλία ρε παιδί μου να πούμε.Πάντως πληροφορίες για χρήση μαλακών ή σκληρών ναρκωτικών διαψεύδονται. «Να σταματήσει το παραμύθι των μονοκομματικών κυβερνήσεων» βροντοφώναξε ο Έλληνας Ροβεσπιέρος .Και να αρχίσει η χοντρή παραμύθα του Συνασπισμού,λέω εγώ. Μύδρους εξαπέλυσε και κατά των ΜΜΕ που «προπαγανδίζουν την αποχή και οργανώνουν εκδρομές στη Μύκονο» .Παρεμπιπτόντως,το πολυτελές αυτοκίνητό του μάρκας Φερράρι δεν ξέρω αν το έφερε στη Σύρο ,ίσως να είναι μπας –κλας ο τόπος.Αλλά, αν θέλει την γνώμη μου, κολλάει με τα νεοκλασικά σπίτια.Δίνει μια γκλαμουριά ρε αδερφέ. Μάλιστα αλγεινή εντύπωση προκάλεσε με τη δήλωσή του ότι τους Πομάκους τους έχουμε δώσει στους Τούρκους.Το πολιτικό γραφείο του Συνασπισμού ακόμη δεν εξέδωσε ανακοίνωση ,για να καταδικάσει αυτή την εμετική δήλωση ύποπτη εθνικιστικών φρονημάτων; Αντιλαμβανόμενος και ο ίδιος το ολίσθημά του αναρωτήθηκε ενώπιον του τοπικού ακροατηρίου που απολάμβανε τη δροσερή ομιλία κατεβάζοντας μονορούφι βότκες(το πιάσατε το υπονοούμενο, σταλίνια)ουίσκι(και οι Αμερικάνοι εργάτες σύντροφοί μας είναι) και άλλα ξύδια αν οι Έλληνες καθολικοί έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους υπόλοιπους Έλληνες.Για να του λύσω την απορία ,μιας και οι μισοί μου συγγενείς είναι Καθολικοί και η μητέρα μου είναι Καθολική στο θρήσκευμα,σύντροφε Γρηγόρη,καθημερινά τους ρίχνουμε ρετσινόλαδο και τους μαστιγώνουμε λέγοντας «Ο Θεός είναι μεγάλος».Συγγνώμη ,αυτό το λένε οι φίλοι μας οι μουσουλμάνοι. Κατά τα άλλα η βραδιά κύλησε φίνα ,τα ΄πανε ,ξεθυμάνανε και ετοιμάζονται για το μεγάλο παιχνίδι των Ευρωεκλογών.
  Παρατήρηση πρώτη: Στη συνεργασία με τα άλλα κόμματα και τον "άλλο πόλο" αποδέχεστε και το ΠΑΣΟΚ το οποίο, κατά τα λεγόμενα του αργηγού του, θέτει το δίλημμα «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα».Πάντως και η βαρβαρότητα σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ δεν μας πέφτει άσχημα.
  Παρατήρηση δεύτερη:Η Φερράρι είναι μεταχειρισμένη ή όχι ;Ξέρεις μωρέ οι γκόμενες δεν γουστάρουν δεύτερο χέρι στο αυτοκίνητο.
  Παρατήρηση τρίτη:Η μάνα μου απόφοιτος δημοτικού αναρωτήθηκε επί εποχής Χριστόδουλου γιατί διαγράφουν το θρήσκευμα από τις ταυτότητες.Μήπως θέλουν να εξοντώσουν τους καθολικούς από την Ελλάδα;Εγώ της απάντησα ότι το διαγράφουν, για να προστατέψουν τα ανθρώπινα δικαιώματά τους.Εντάξει,λέμε και καμμιά μαλακία αφού όλοι ξέρουμε ότι το ΚΙΣ(Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο) επέβαλε μια τέτοια άποψη στη κυβέρνηση, τότε, του Σημίτη.Σύντροφε Γρηγόρη,μήπως και εγώ πρέπει να συμμορφωθώ στις ντιρεκτίβες της Ευρώπης-Νέας Σιών;
  Παρατήρηση τρίτη:σύντροφε Γρηγόρη,ο μακαρίτης ο παππούς μου,κι αυτός Καθολικός,τελείωσε την τρίτη δημοτικού ,έβριζε τον Μιλόσεβιτς και τους Αμερικανούς ,γιατί βομβάρδιζαν τη Σερβία.Καλά, δεν έπρεπε να πάρει το μέρος του Πάπα που διέλυσε την Γιουγκοσλαβία και αγιοποίησε τον κροάτη καρδινάλιο Στέπινατς και συνεργάτη των Ουστάσι οι οποίοι εκτέλεσαν 800.000 Σέρβους;
  Παρατήρηση τέταρτη και τελευταία :Ποια είναι η καλύτερη φούντα;
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 19.05.2009
• 11:27

  Ημέρα μνήμης

   »  Ριζοβόλος
  
  
  

  
  

  
  

  
  

  19 Μαΐου σήμερα και ο Ελληνισμός θυμάται και τιμά τους 353.000 Πόντιους Έλληνες που εκτελέστηκαν από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς στις πόλεις και τα χωριά.Ο μισός πληθυσμός εξοντώθηκε,αλλά οι θύμησες μένουν ζωντανές και τροφοδοτούν το παρόν με νοσταλγία ενάντια στη βιομηχανία της λήθης και της σιωπής. Γιατί η αλήθεια πάντα νικά ,έστω και αργοπορημένη, και καίει τα σχέδια των καταπατητών της.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Σύρος - Κυκλάδες, 13.05.2009
• 21:20

  Εβραίοι εναντίον των Σιωνιστών

   »  Ριζοβόλος
  
  Μια ομάδα Εβραίων στρέφεται εναντίον του κράτους του Ισραήλ και της πολιτικής του και καταγγέλλει την σιωνιστική διαστρέβλωση της εβραϊκής ιστορίας .Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί μια τέτοια προσπάθεια για την αποκατάσταση της αλήθειας.
  
  
  
  Του ραββίνου Μωυσή Γιακούμποβιτς
  15 Μαΐου 2008
  
  Ο Ιουδαϊσμός είναι μια θρησκεία,δεν είναι μια φυλή
  
  Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα,οι Ιουδαίοι υπέφεραν πολλές φορές από φανατικά θρησκευόμενους άρχοντες οι οποίοι εκτόπιζαν ή σκότωναν όποιον αρνούνταν να συμμορφωθεί στις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις.Σήμερα,οι Ιουδαίοι υποφέρουν λόγω της παρερμηνείας σχετικά με τη διάκριση των όρων Ιουδαϊσμός και Σιωνισμός.
  Ο Ιουδαϊσμός είναι μια θρησκεία,δεν είναι μια φυλή.Καθ’όλη τη διάρκεια της ιστορίας ,όποιος ασπαζόταν την ιουδαϊκή θρησκεία ονομαζόταν Εβραίος ανεξαρτήτως της φυλής από την οποία προερχόταν και όποιος εγκατέλειπε την Αγία Τορά δεν θεωρούνταν Εβραίος.Στην πραγματικότητα,οι σημαντικότεροι Εβραίοι από την εβραϊκή ιστορία ήταν προσήλυτοι ή απόγονοι προσηλύτων:ο βασιλιάς Δαβίδ,ο ραββίνος Ακίβα,ο ραββίνος Μέιρ,ο Shmaya και ο Avtalyon.
  Οι υπερασπιστές του Σιωνισμού για τα δικά τους πολιτικά και οικονομικά οφέλη έχουν προσδώσει στην εβραϊκή θρησκεία φυλετικά χαρακτηριστικά.Απλούστατα,έχουν πάρει την Τορά,ένα βιβλίο του νόμου του θεού, που διδάσκει αμεροληψία ,ειρήνη και ευσέβεια , και το μεταμόρφωσαν σε ένα όχημα για τις δικές τους πολιτικές επιδιώξεις,ένα εφαλτήριο για εδαφικές διεκδικήσεις.Αυτές οι διεκδικήσεις πήραν την τελική τους μορφή αυτή την εβδομάδα,όταν οι σιωνιστικές παραποιήσεις εκτέθηκαν με τη βοήθεια των Μ.Μ.Ε στα μάτια της κοινής γνώμης.
  Ο πρόεδρος Μπους επισκέπτεται το Ισραήλ και μερικοί ραββίνοι ως εκπρόσωποι των ακραίων Σιωνιστών από τις κοινότητες των εποίκων έστειλαν μια επιστολή στον αμερικανό πρόεδρο,ζητώντας του να σταματήσει να ασκεί πίεση στην ισραηλινή ηγεσία, για να παραχωρήσει εδάφη στην Παλαιστινιακή Αρχή.
  Ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από την επιστολή:
  «Είναι απόλυτα αλαζονικό οι Η.Π.Α. να πολεμούν την τρομοκρατία και να πιέζουν το Ισραήλ να προβεί σε παραχωρήσεις στους τρομοκράτες.Στο όνομα του ισραηλινού λαού,στο όνομα της γης του Ισραήλ,της Τορά του Ισραήλ και του Θεού του Ισραήλ απαιτούμε η αυτού εξοχότης ο πρόεδρος να πάψει να πιέζει το Κράτος μας να παραχωρήσει γη στους Άραβες.
  Εξοχώτατε πρόεδρε,δεν πρέπει να μείνετε στην ιστορία σαν τον Ναβουχοδονόσορα και τον Τίτο που κατέστρεψαν την Ιερουσαλήμ.Εσείς πρέπει βεβαίως να θυμάστε ότι η Αμερική δεν έχει κανένα όφελος προκαλώντας ζημιά,ένα απαγορευμένο Μάννα, στους Εβραίους και στη γη τους.Αν εσείς βοηθήσετε την ιερή γη μας,τότε θα σας επιδαψιλεύσουμε ατέλειωτες ευλογίες».
  Υπογραφές:
  Dov Lior,
  David Druckman,
  Yaakov Yosef,
  Shmuel Eliyahu και
  Shalom Dov Wolpe.
  Οι συντάκτες αυτής της επιστολής αυτοαποκαλούνται ραββίνοι και μιλούν στο όνομα της εβραϊκής θρησκείας,αλλά ο κόσμος δεν πρέπει να ξεγελαστεί.Αυτοί είναι ακραίοι πολιτικοί και στρατιωτικοί που προωθούν την ατζέντα τους.Γι΄αυτό και διαστρεβλώνουν την Τορά και θέτουν σε κίνδυνο τους Εβραίους σ’όλο τον κόσμο,όπως οι Σιωνιστές στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.Εμείς προσβλέπουμε στην εποχή του Μεσσία,όταν η Ιερουσαλήμ «θα γίνει οίκος προσευχής για όλα τα έθνη» Ησαΐας 56:7.
  Μετάφραση από τα αγγλικά:Γιώργος Δρόσος
  
  Περισσότερα... »